Την Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος (ενορίας Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος) στη Βέροια.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Σπυρίδων καί γάρ ἡμᾶς συγκαλεῖται, ἑστιάτωρ ὤν πνευματικός, οὗ ἡ τράπεζα θεία, ἡδέα τά θαύματα, αἱ πράξεις ἀθάνατοι».
Διερχόμεθα μία περίοδο προετοιμασίας γιά τή μεγάλη δεσποτική ἑορτή τῶν Χριστουγέννων, μία περίοδο κατά τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία μας ὅρισε ὡς ἕνα μέσο προετοιμασίας καί καθάρσεως, προκειμένου νά ἑορτάσουμε πνευματικά τή μεγάλη αὐτή ἑορτή, τή νηστεία. Καί ἐν μέσῳ τῆς νηστησίμου αὐτῆς περιόδου μᾶς προσφέρει τράπεζα πνευματική, τράπεζα ψυχικοῦ καί πνευματικοῦ ἀνεφοδιασμοῦ γιά νά μᾶς ἐνισχύσει στόν ἀγώνα μας, γιά νά μᾶς στηρίξει στήν προσπάθειά μας νά προετοιμάσουμε κατάλληλα τόν ἑαυτό μας, ὥστε νά ζήσουμε πνευματικά τίς μεγάλες ἑορτές πού πλησιάζουν.
Πνευματικός ἑστιάτωρ σήμερα, ὅπως τόν ἀποκαλεῖ ὁ ἱερός ὑμνογράφος, εἶναι ὁ ἑορταζόμενος προστάτης τῆς ἐνορίας σας, ὁ ἅγιος Σπυρίδων, ὁ θαυματουργός ἐπίσκοπος τῆς Τριμυθοῦντος.
Εἶναι αὐτός ὁ ὁποῖος μᾶς συνεκάλεσε σήμερα στόν ναό του γιά νά τιμήσουμε τή μνήμη του. Καί ὅπως κάθε καλός οἰκοδεσπότης, ὁ ὁποῖος ἑορτάζει, προσφέρει στούς προσκεκλημένους του τράπεζα ἑόρτιο, τό ἴδιο κάνει καί ὁ ἅγιος Σπυρίδων.
Ἀλλά ἡ τράπεζα στήν ὁποία μᾶς καλεῖ νά παρακαθήσουμε δέν εἶναι τράπεζα ὑλικῶν ἀγαθῶν καί ἐδεσμάτων, ἀλλά εἶναι τράπεζα πνευματική καί οὐράνια, εἶναι τράπεζα θεία, κατά τόν ἱερό ὑμνογράφο, στήν ὁποία καλούμεθα νά ἀπολαύσουμε τά θαύματα τοῦ ἑορταζομένου ἁγίου καί τίς πράξεις του οἱ ὁποῖες παραμένουν ἀθάνατες καί ἔχουν ἐξασφαλίσει καί στόν ἴδιο τήν ἀθανασία.
Καί εἶναι ὄντως «ἡδέα τά θαύματα» τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, θαύματα τά ὁποῖα ἔκανε τόσο ὅσο ζοῦσε ὅσο καί μετά τήν κοίμησή του, ἀποδεικνύοντας δύο πραγματικότητες.
Ἡ πρώτη εἶναι ἡ μεγάλη του πίστη στόν Χριστό, μέ τήν ὁποία ἐπιτελοῦσε τά θαύματά του. Διότι θαύματα χωρίς πίστη δέν ὑπάρχουν, καί ὁ Χριστός ὑποσχέθηκε ὅτι αὐτοί πού τόν πιστεύουν θά μποροῦν νά κάνουν ὅσα ἔκανε καί ὁ ἴδιος καί ἀκόμη μεγαλύτερα. «Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ», εἶπε, «τά ἔργα ἅ ἐγώ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει καί μείζονα τούτων ποιήσει».
Ἡ δεύτερη πραγματικότητα εἶναι ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τήν ὁποία ἔχει ὁ ἅγιος Σπυρίδων, ἔτσι ὥστε καί διά τῶν πρεσβειῶν καί διά τῶν ἱερῶν λειψάνων του νά ἐπιτελεῖ αἰῶνες τώρα ἀναρίθμητα θαύματα.
Αὐτά τά θαύματα τοῦ ἑορταζομένου ἁγίου ἀποτελοῦν ἐπιβεβαίωση τῆς πίστεώς μας, ἀποτελοῦν ἐπιβεβαίωση ὅτι ὁ Θεός στόν ὁποῖο πιστεύουμε εἶναι ζῶν καί παρών καί στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας καί στή ζωή τοῦ κόσμου. Γι᾽ αὐτό καί δέν πρέπει νά ἀνησυχοῦμε, ἀλλά νά προσπαθοῦμε νά μένουμε ἑδραῖοι καί ἀμετακίνητοι στήν πίστη μας στόν Χριστό καί ἑνωμένοι ἀδιάρρηκτα μέ τήν Ἐκκλησία μας. Καί ἀκόμη νά ἔχουμε ἐμπιστοσύνη ὅτι ὁ Θεός μεριμνᾶ καί φροντίζει γιά τά πάντα, μεριμνᾶ καί φροντίζει καί γιά τήν Ἐκκλησία του.
Αὐτό ἀποδεικνύεται καί μέσα ἀπό τή ζωή τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, ὁ ὁποῖος ὡς ἕνας ἀπό τούς 318 πατέρες τῆς Α´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀγωνίσθηκε ἐναντίον τοῦ Ἀρείου καί μέ ἕνα ἁπλό ἀλλά πειστικό θαῦμα, ἕνα θαῦμα πού ὅλοι γνωρίζετε, αὐτό μέ τό κεραμίδι πού ἔσφιξε στήν παλάμη του καί ἀπό πάνω ἐξῆλθε φωτιά, ἀπό κάτω νερό καί μέσα στό χέρι του παρέμεινε τό χῶμα, ἀπό τό ὁποῖο εἶχε κατασκευασθεῖ τό κεραμίδι μέ τή βοήθεια τοῦ νεροῦ καί τῆς φωτιᾶς, ἀπέδειξε τήν ἑνότητα καί τό ὁμοούσιο τῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος καί κατῄσχυνε τόν Ἄρειο.
Ὅμως πρίν ἀπό αὐτό τό θαῦμα, ποιός μποροῦσε νά πιστεύσει ὅτι θά ἐπικρατοῦσαν οἱ Ὀρθόδοξοι, ἀφοῦ ὁ Ἄρειος εἶχε ἐξαπλωθεῖ σέ ὅλη τήν αὐτοκρατορία καί εἶχε καταλάβει ὅλους τούς ναούς τῆς Κωνσταντινουπόλεως;
Καί ὅμως ἡ δύναμη τῆς πίστεως καί τῆς ἀληθείας δέν μετρᾶται μέ ἀριθμούς. Τό μικρό ποίμνιο τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πάντοτε πιό ἰσχυρό ἀπό ὅλους τούς ἐχθρούς καί τούς ἀντιπάλους του, γιατί ἔχει μαζί του τόν Χριστό, πού δέν ἀφήνει οὔτε νά διαλυθεῖ, οὔτε νά πειρασθεῖ «ὑπέρ ὅ δύναται».
Γι᾽ αὐτό ἡ Ἐκκλησία μας θεωρεῖ τά θαύματα τόσο σημαντικά στή ζωή της καί στή ζωή τῶν πιστῶν· διότι δέν τά θεωρεῖ ἐντυπωσιακά ἐπιτεύγματα, ἀλλά ἀποδείξεις τῆς ἀληθείας τῆς πίστεως, ἐπεμβάσεις τοῦ Θεοῦ στή ζωή τῶν πιστῶν καί τῆς Ἐκκλησίας, ἀφορμή πνευματικῆς ἐνισχύσεως καί πνευματικῆς τέρψεως τῶν πιστῶν.
Γι᾽ αὐτό καί προβάλλει τά θαύματα τῶν ἁγίων της, γι᾽ αὐτό καί τά παραθέτει ὡς εὐχάριστα καί ἀπολαυστικά ἐδέσματα τῆς πνευματικῆς τραπέζης πού προσφέρει σέ ὅλους μας ἀπόψε ὁ ἑορταζόμενος ἅγιος Σπυρίδων.
Καί καθώς κανένας ἀπό ὅσους μετέχουν σέ ἕνα γιορταστικό τραπέζι δέν πρέπει νά φύγει χωρίς νά ἔχει πάρει κάτι ἀπό τό τραπέζι, ἔτσι καί ἐμεῖς ἄς πάρουμε ἀπό τήν πνευματική αὐτή τράπεζα ὡς ἐκλεκτό ἔδεσμα τό δίδαγμα τῆς πίστεως τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, τό δίδαγμα μιᾶς πίστεως ἁπλῆς ἀλλά σταθερῆς, καί ἄς προσπαθήσουμε μέσα ἀπό τίς εὐκαιρίες πού μᾶς προσφέρει ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία μας καί μέσα ἀπό τόν προσωπικό μας ἀγώνα νά τήν αὐξήσουμε, γιατί μόνο ἡ πίστη μας στόν Χριστό μπορεῖ νά μᾶς σώσει καί μόνο ἡ πίστη μας μπορεῖ νά μᾶς κάνει νά ζήσουμε θαύματα, νά ζήσουμε καί νά αἰσθανθοῦμε τόν Χριστό στή ζωή μας. Καί ἰδιαίτερα τήν περίοδο αὐτή πού εἶναι, ὅπως εἴπαμε στήν ἀρχή, μία περίοδος κατά τήν ὁποία προσπαθοῦμε μέσα ἀπό τόν ἀγώνα μας νά πλησιάσουμε, νά γνωρίσουμε, νά ζήσουμε κοντά στόν Χριστό, ὁ ὁποῖος σέ λίγες ἡμέρες θά ἔρθει γιά νά γεννηθεῖ ὄχι στή φάτνη, οὔτε στό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, ἀλλά νά γεννηθεῖ μέσα στήν καρδιά μας. Αὐτή ἡ καρδιά πρέπει νά εἶναι γεμάτη πίστη καί ἀγάπη γιά Ἐκεῖνον. Ἀμήν.
