Oι δραµατικές εξελίξεις στην Εκκλησία της Κύπρου μετά την κοίμηση του µακαριστού Χρυσοστόµου πυροδοτούν νέο κύκλο διεργασιών, µε έντονες πολιτικές προεκτάσεις, καθώς η διαδοχή συµπίπτει µε τις προεδρικές εκλογές. Η κατάσταση παραµένει θολή, αφού, εκτός των µητροπολιτών, στη διαδοχή επικεντρώνεται το ενδιαφέρον κυβερνήσεων και Εκκλησιών.
Πάντα η Εκκλησία στην Κύπρο είχε βαρύνοντα λόγο στα πολιτικά, από τον 19ο αιώνα έως και σήµερα. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του σχεδίου Ανάν, το οποίο πολέµησε µε σθένος ο Χρυσόστοµος, παρεµβαίνοντας δυναµικά σε ένα θέµα καθαρά πολιτικό.
Άλλωστε, το σύνολο των αρχιεπισκόπων στην Κύπρο είχε και πολιτικό λόγο, τον οποίο ενσάρκωσε στον απόλυτο βαθµό ο µακαριστός Μακάριος. Λόγω της σηµερινής συγκυρίας, η διαδοχή Χρυσοστόµου απασχολεί έντονα το σύνολο των Εκκλησιών, αλλά και χώρες µε διαφορετικά συµφέροντα στην περιοχή, όπως η Ρωσία, η Αµερική, η Αγγλία, η Ελλάδα και βεβαίως η Τουρκία.
Πέραν του ενδιαφέροντος, υπάρχουν και παρεµβάσεις επηρεασµού των πιστών, οι οποίες συνοδεύονται από έντονο παρασκήνιο. Η µάχη δίνεται πλέον ενορία-ενορία, στα social media και στα κοµµατικά γραφεία, ενώ δυναµικά κινούνται και οι πρεσβείες ξένων χωρών. Όλοι οι εµπλεκόµενοι στοχεύουν στην κατάρτιση του τριπρόσωπου, για το οποίο βασικό λόγο έχει το λαϊκό στοιχείο.
Τα τελευταία χρόνια και µε αφορµή την αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της Ουκρανίας, η Σύνοδος έχει διχαστεί σε φιλορώσους και φιλοπατριαρχικούς. Επί της ουσίας, πρόκειται για φιλορώσους και φιλοδυτικούς. Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία οι τόνοι έχουν πέσει, ενώ έχει αυξηθεί το ενδιαφέρον των ξένων.
Το µεγάλο στοίχηµα ωστόσο για τους φιλοδυτικούς είναι στο τριπρόσωπο να συµµετέχει ένας του αρχιεπισκοπικού περιβάλλοντος.
