Ο εορτασμός του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στο Βρυσάκι

Την Τρίτη 13 Νοεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Βρυσάκι επί τη εορτή του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

 Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

«Ἐγώ ἦλθον ἵνα ζωήν ἔχωσιν καί περισσόν ἔχωσιν».

Μέ μία οἰκεία καί καθημερινή εἰ­κόνα περιέγραψε στό σημερινό εὐ­αγγελικόἀνάγνωσμα ὁΧριστός τή σχέση του μέ τούς ἀνθρώπους καί τή σημασία τῆς ἐνανθρωπήσεώς του καί τῆς παρουσίας του στόν κόσμο. Καί αὐτή ἡεἰκόνα δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν εἰκόνα τοῦκαλοῦποιμένος, πού εἶναι φυσικό νά ἀγαπᾶκαί νά φροντίζει τά πρό­βατά του, πού μεριμνᾶὥστε νά εἶναι ἀσφαλῆκαί προφυλαγμένα ἀπό τούς κλέπτες πού ἐπιβου­λεύ­ονται τή ζωή τους, ἀλλά συγ­χρό­νως εἶναι καί ἡθύρα πού ἐπι­τρέπει στά πρόβατα νά εἰσέρ­χο­νται καί νά ἐξέρχονται ἀπό τήν αὐ­λή γιά νά βροῦν τροφή, χωρίς ὅμως νά κινδυνεύουν.

ὉΧριστός ὅμως εἶναι γιά τούς ἀν­θρώπους περισσσότερο ἀπό ὅ,τι εἶναι ὁκαλός ποιμένας γιά τά πρό­βατά του, γιατί, ὅπως λέει ὁἴδιος, δέν τούς ἐξαφαλίζει μόνο τή ζωή ἀλλά καί περισσότερο ἀπό τή ζωή.

«Ἐγώ ἦλθον ἵνα ζωήν ἔχωσιν καί περισσόν ἔχωσιν».

Ἡζωή εἶναι τό κατ᾽ἐξοχήν δῶρο τοῦΘεοῦστόν ἄνθρωπο. Εἶναι αὐ­τό πού τοῦχάρισε μέ τή δημιουρ­γία του, «ἐκ τοῦμή ὄντος εἰς τό εἶναι παρα­γαγών». Εἶναι ἡπνοή τοῦΘεοῦπού δίδει στήν ἄψυχη ὕλη, στό ἀνθρώπινο σῶμα, ψυχή καί πνοή ζωῆς.

Ὅμως ἡζωή πού χάρισε ὁΘεός στόν ἄνθρωπο δέν περιορίζεται στή φυσική ζωή πού διαρκεῖμερι­κές δεκάδες χρόνια· ἔχει καί μία διαφορετική διάσταση καί προο­πτι­κή, τήν ὁποία μπορεῖὁἄνθρω­πος νά ἔχασε μέ τήν ἁμαρτία καί τήν πτώση τῶν πρωτοπλάστων, ἦλθε ὅμως ὁΧριστός στόν κόσμο καί ἔγινε ἄνθρωπος καί θυσιάσθηκε γιά νά μᾶς χαρίσει καί πάλι αὐτή τή διαφορετική διάσταση καί προ­ο­πτική τῆς ζωῆς μας. Καί αὐτή εἶ­ναι ἡπνευματική ζωή, ἡἐν Χρι­στῷζωή, πού δέν τελειώνει μαζί μέ τήν ἐπίγεια, ἀλλά συνεχίζεται γιά ὅσους τή ζοῦν ἀπό αὐτόν τόν κόσμο στήν αἰώνια καί ἀτελεύ­τη­τη ζωή τῆς βασιλείας τῶν οὐρα­νῶν.

Αὐτό εἶναι «τό περισσόν», στό ὁποῖο ἀναφέρεται ὁΚύριος. Εἶναι ἡἕνωση μέ τόν Θεό πού προσ­φέρειὁΧριστός σέ ὅσους τόν πιστεύουν καί τόν ἀκολουθοῦν τή δυνατό­τη­τα νά ζήσουν καί ἡὁποία δίδει περιεχόμενο καί νόημα στή ζωή τους.

Ἀκοῦμε καί βλέπουμε πολλές φο­ρές συνανθρώπους μας νά διερω­τῶνται τί νόημα ἔχει ἡζωή τους, νά ἀπογοητεύονται ἀπό αὐτήν καί νά δυσανασχετοῦν ζώντας ἕνα κε­νό μέσα τους, καί ἀκόμη κάποιες φορές νά ἐπιχειροῦν νά θέσουν πρό­ωρο τέρμα στή ζωή τους. Ὅλα αὐτά συμβαίνουν, ὅταν ἡζωή εἶ­ναι ἁπλῶς μία καθημερινότητα μέ προβλήματα καί δυσκολίες πού δέν μποροῦμε νά ἀντιμετωπί­σου­με καί νά ξεπεράσουμε, εἶναι μία καθημερινότητα χωρίς τόν Χρι­στό, ἐνῶ, ὅταν ζοῦμε μαζί μέ τή φυσική μας ζωή καί «τό περισσόν» πού μᾶς ἔδωσε ὁΧριστός, ὅταν ζοῦμε μέσα στήν ἀσφάλεια τῆς ἐμ­πιστοσύνης μας στήν ἀγάπη του καί πιστεύουμε ὅτι ὁτιδήποτε καί ἐάν συμβεῖστή ζωή μας εἶναι πρός ὄφελος τῆς ψυχῆς μας, πού εἶναι προορισμένη νά ζήσει αἰώνια κο­ντά στόν Θεό· ὅταν ζοῦμε μετέχο­ντας στά ἱερά μυστήρια τῆς Ἐ­κ­κλησίας μας, μεταλαμβάνοντας τό σῶμα του καί τό αἷμα του, συ­νο­μιλώντας μαζί του μέ τήν προσευ­χή καί τηρώντας τίς ἐντολές του, τότε ἡζωή μας δέν εἶναι κενή, δέν εἶναι ἄδεια, ἔχει νόημα καί περιε­χόμενο. Καί τό νόημα καί τό πε­ριε­χόμενό της εἶναι ὁΧριστός, εἶ­ναι τό ἐπιπλέον πού μᾶς προσ­φέρει, γιά νά μήν ζοῦμε ἁπλῶς ἀλλά γιά νά ζοῦμε ἑνωμένοι μαζί του.

Αὐτό «τό περισσόν» πού μᾶς χά­ρι­σεὁΧριστός ἔζησε καί ὁἑορτα­ζόμενος σήμερα μεγάλος πατήρ καί ἱεράρχης τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁἅγιος Ἰωάννης ὁΧρυσόστομος, ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπό­λεως, τόν ὁποῖο τιμοῦμε ἰδιαιτέ­ρως ἐδῶστήν ἐνορία σας.

Γι᾽αὐτό καί ἀναδείχθηκε καί ὁἴδιος καλός καί στοργικός ποιμέ­νας γιά τό ποίμνιό του, ἐπίσκοπος καί ἱεράρχης πού ἀναλώθηκε στή διακονία τοῦλαοῦτοῦΘεοῦκαί ὑπε­ρασπίσθηκε τά δίκαια τῶν ἀδι­κουμένων καί τῶν ἀδυνάτων. Ἔζησε αὐτό «τό περισσόν» τῆς ἑνώ­σεώς του μέ τόν Χριστό, γι᾽αὐτό καί παρά τίς ἀντιξοότητες, τίς συκοφαντίες, τίς ἀδικίες καί τίς ἐξορίες πού ἀντιμετώπισε στή ζωή του, ἐκεῖνος ὄχι μόνο δέν δυ­σανασχέτησε ποτέ, ἀλλά ἀντί­θετα εὐχαριστοῦσε καί δοξολο­γοῦσε τόν Θεό «πάντων ἕνεκεν», γιά ὅλα ὅσα ἐπέτρεπε Ἐκεῖνος νά ζήσει.

Ὅμως ὁἅγιος Ἰωάννης δέν κρά­τη­σε «τό περισσόν» πού ἔζησε ὁἴδι­ος μόνο γιά τόν ἑαυτό του, ἀλλά ὡς καλός ποιμένας φρόντισε νά τό προσφέρει μέ τούς λόγους του καί μέ τό παράδειγμα τῆς ἀσκη­τικῆς του ζωῆς τόσο στό ποί­μνιό του ὅσο καί σέ ὅλους ἐμᾶς, πού διδασκόμεθα ἀπό τίς ὁμιλίες καί τούς λόγους του ἀλλά καί ἀπό τήν ὑπομονή καί τήν καρτερία του, ἀπό τήν πίστη καί τήν ἐμπι­στοσύνη του στόν Θεό, ἀπό τήν ἀγάπη του γιά τούς ἀνθρώπους, τήν ἐν Χριστῷζωή.

Γι᾽αὐτό καί τιμώντας σήμερα αὐ­τόν τόν μεγάλο ἱεράρχη καί καλό ποιμένα, ἄς προσπαθήσουμε νά ἀκολουθήσουμε τά βήματά του, ἄς ἀκολουθήσουμε τό παράδειγμα τῆς ζωῆς του καί τά διδάγματα τῶν λόγων του, τά ὁποῖα μᾶς ὁδη­γοῦν μέ βεβαιότητα στόν Χριστό, ὥστε ὄχι μόνο νά ζοῦμε σέ αὐτή τή ζωή ἀλλά νά ἔχουμε καί «τό πε­ρισ­σόν»· νά ζοῦμε τήν ἐν Χρι­στῷζωή, ἡὁποία μέ τή χάρη τοῦΘεοῦκαί τίς πρεσβεῖες τοῦἑορτα­ζομέ­νου ἁγίου Ἰωάννου τοῦΧρυ­σο­στό­μου, θά μᾶς βοηθήσει νά ζή­σουμε καί τή χαρά τῆς αἰωνίου ζωῆς στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν.