Το πρωί της Πέμπτης 15 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο Βεροίας η καθιερωμένη μηνιαία Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας.
Κατά την έναρξη της συνάξεως ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως, Αρχιμ. Δημήτριος Μπακλαγής, αναφέρθηκε σε ζητήματα διοικητικής και οργανωτικής φύσεως, δίνοντας τις απαραίτητες κατευθύνσεις για τις επικείμενες εκδηλώσεις των Ελευθερίων στις τέσσερις πόλεις της Ιεράς Μητροπόλεως, τη Βέροια, τη Νάουσα, την Αλεξάνδρεια και τη Χαλάστρα.
Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων απευθύνθηκε στους ιερείς και μίλησε για το κηρυκτικό έργο της Εκκλησίας, αναφέροντας μεταξύ πολλών άλλων: Τήν περασμένη Κυριακή στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα πού ἀκούσθηκε στούς ἱερούς μας ναούς ἦταν ἡ παραβολή τοῦ Σπορέως, μία ἀπό τίς παραβολές τοῦ Κυρίου μας, μέ τήν ὁποία μᾶς δίδει μία εἰκόνα τοῦ κηρυκτικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν ἱερέων της καθώς καί τῶν ἀποτελεσμάτων αὐτοῦ τοῦ ἔργου.
Πρώτιστη ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί ὅσων διακονοῦν σέ αὐτή «εἰς τόπον καί τύπον τῶν ἁγίων ἀποστόλων», δηλαδή τῶν ἱερέων, καί κατ᾽ ἐπέκταση καί ὅσων λαϊκῶν πιστῶν συστρατεύονται σ᾽ αὐτό τό ἔργο, εἶναι τό κήρυγμα καί ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου. «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη», εἶναι ἡ ἐντολή τοῦ Χριστοῦ, γιατί ἡ μαθητεία στόν λόγο τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση τῆς πίστεως καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς καί φυσικά τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καί τόν τελικό σκοπό τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ καθενός μας προσωπικά.
Ὁ Χριστός εἶναι ὁ καλός Σπορέας, ὁ ὁποῖος σπέρνει τόν σπόρο τοῦ λόγου του στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων ἀδιακρίτως. Τό ἐρώτημα ὅμως πού τίθεται εἶναι κατά πόσον ἐμεῖς, στούς ὁποίους ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία διά τοῦ Ἐπισκόπου ἀνέθεσαν τό ἔργο τῆς σπορᾶς τοῦ λόγου του μποροῦμε νά ἀνταποκριθοῦμε στήν ἀποστολή αὐτή.
Μέ ἄλλα λόγια τό ἐρώτημα εἶναι ἀφενός πῶς μποροῦμε νά ὁμιλήσουμε καί νά μεταδώσουμε στούς ἀνθρώπους τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί ἀφετέρου πῶς μποροῦμε νά γίνουμε αὐτό πού ὁ Θεός θέλει ἀπό μᾶς προκειμένου νά διακονήσουμε τό ἔργο τῆς κατηχήσεως τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ἀλλά καί κάθε ἀνθρώπου μέ τόν ὁποῖο ἐρχόμαστε σέ ἐπαφή καί θέλουμε νά τοῦ ποῦμε δύο λόγια γιά τόν Θεό.
Θά μοῦ πεῖτε, βέβαια, ὅτι ὅλοι γνωρίζουμε τό Εὐαγγέλιο καί ὅλη τήν Ἁγία Γραφή καί ὅλα τά λόγια τοῦ Θεοῦ. Νομίζω ὅμως ὅτι τό σημαντικό εἶναι νά ἐμβαθύνουμε περισσότερο σέ ὅλα αὐτά, γιά νά δοῦμε τό ὅλο πνεῦμα τῆς διακονίας μας, τό ὅλο πνεῦμα τοῦ ἔργου τό ὁποῖο ἐπιτελοῦμε.
Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι μόνο τά λόγια μας, δέν εἶναι μόνο αὐτά πού θά ποῦμε στόν συνάνθρωπό μας, ἀλλά εἶναι καί τό παράδειγμά μας, εἶναι καί ἡ ζωή μας, εἶναι καί ὅλη ἡ ἀναστροφή μας.
Διότι δέν ἀρκεῖ μόνο ὁ λόγος μας, γιά βοηθήσουμε τόν ἀδελφό μας, χρειάζεται καί ἡ ζωή μας νά συμβαδίζει μέ τόν λόγο καί τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Καί αὐτό εἶναι τό δύσκολο. Εὔκολα τά λόγια, τά ἔργα εἶναι δύσκολα, καί ἐκεῖνο τό ὁποῖο χρειάζεται ὁ συνάνθρωπός μας δέν εἶναι τά λόγια ἀλλά τά ἔργα. Χρειάζεται νά δεῖ ὅτι ὅσα τοῦ συστήνουμε ὡς καλά καί σωτήρια, δέν τά συστήνουμε ἁπλῶς, ἀλλά τά ἐφαρμόζουμε καί ἐμεῖς οἱ ἴδιοι στή ζωή μας. Δέν χρειάζονται ἑπομένως μόνο λόγια χωρίς ἔργα, ἀλλά οὔτε καί ἔργα χωρίς λόγια. Ὑπάρχουν καί τά δύο, καί «λόγος ἔμπρακτος καί πράξη ἔλλογος», ὅπως λένε οἱ πατέρες.
Γιά τή διδασκαλία τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ στούς ἄλλους ἀνθρώπους, θά πρέπει νά ἑτοιμαζόμαστε. Νά μελετοῦμε, τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί τά ἔργα τῶν πατέρων. Ἐκεῖ θά δοῦμε μέ πόση σοφία καί καί πόση διάκριση οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας προσλάβαναν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί τόν μετέδιδαν. Ἀλλά καί ταυτόχρονα θά πρέπει νά ἐπιδιώκουμε νά ὠφελούμαστε ἀπό ἔμπειρους κληρικούς, ἱεροκήρυκες καί θεολόγους, ἀπό ἔμπειρους δασκάλους. Νά ἀκοῦμε ὁμιλίες ἄλλων, νά ἀκοῦμε ἄλλους ἀνθρώπους, ἄλλους κληρικούς καί θεολόγους πῶς ὁμιλοῦν καί πῶς μεταδίδουν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά μάθουμε καί ἐμεῖς τή διακονία τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.
Ἡ Ἱερά μας Μητρόπολη προσφέρει πολλές τέτοιες εὐκαιρίες γιά νά μάθουμε καί νά καταρτισθοῦμε στό κήρυγμα τοῦ θείου λόγου εἴτε στό πλαίσιο τῆς θείας Λειτουργίας εἴτε σέ ἄλλες εὐκαιρίες στίς ἐνορίες σας.
Δέν εἶναι μόνο τό γραπτό κήρυγμα πού διανέμει ἡ Ἱερά μας Μητρόπολη γιά κάθε Κυριακή. Εἶναι τό κήρυγμα σέ μεγάλες ἑορτές καί πανηγύρεις, στίς ὁποῖες πολλοί ἀπό ἐσᾶς συμμετέχετε. Δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ὅτι τό κήρυγμα δέν γίνεται μόνο γιά τούς λαϊκούς ἀδελφούς μας ἀλλά καί γιά τούς κληρικούς, καί καλό εἶναι ὅλοι νά τό ἀκοῦμε προσεκτικά.
Ὑπάρχουν ἀκόμη οἱ καθιερωμένες ὁμιλίες τῶν Ἀκαδημαϊκῶν Διαλόγων, τῶν Ἁγιορειτῶν πατέρων τά Σάββατα καί τίς Κυριακές τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, οἱ ἱερατικές Συνάξεις, οἱ Ἡμερίδες τῶν ἱερέων, οἱ ἐκδηλώσεις τῶν Παυλείων, τά Συνέδρια τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως καί τόσες ἄλλες εὐκαιρίες πού προσφέρονται κατά τή διάρκεια τοῦ ἔτους. Ἔχουμε χρέος νά τίς παρακολουθοῦμε καί ἐμεῖς, ὄχι ὅμως μόνο τυπικά καί ἀπό ὑποχρέωση, ἀλλά οὐσιαστικά μέ προσοχή καί διάθεση μαθητείας, διότι ὅλοι ἔχουμε νά μάθουμε καί νά ὠφεληθοῦμε ἀπό αὐτές. Δέν θά πρέπει ἁπλῶς νά συστήνουμε αὐτές τίς πνευματικές εὐκαιρίες στούς ἐνορίτες καί ἐμεῖς νά ἀπουσιάζουμε.
Μέσα ἀπό αὐτές καί θά διδαχθοῦμε πολλά ἀλλά καί θά διδαχθοῦμε πῶς μποροῦμε νά μεταδίδουμε μέ τόν σωστό τρόπο τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά δίδει στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων πού μᾶς ἀκοῦν καρπόν τριάκοντα καί ἑξήκοντα καί ἑκατόν εἰς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν καί τῶν ἀδελφῶν μας ἀλλά καί τῶν δικῶν μας, στούς ὁποίους ὁ Χριστός ἐμπιστεύθηκε τή σπορά τοῦ λόγου του, ἐμπιστεύθηκε τή σωτηρία τῶν ἀδελφῶν μας.
