Η σημερινή ημέρα μάς καλεί να υψώσουμε τις φωνές μας ενάντια σε ένα απεχθές φαινόμενο, την κακοποίηση των παιδιών, το οποίο συνιστά βάναυση παραβίαση των χριστιανικών μας αξιών, αλλά και υπονόμευση του μέλλοντος της ανθρωπότητας.
Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, που στον πυρήνα της πίστεως και των αξιών μας έχουμε την αγάπη προς τον πλησίον και τον σεβασμό εν γένει προς το ανθρώπινο πρόσωπο, δεν ανεχόμαστε τη βία, την εκμετάλλευση και την κακοποίηση, πόσο μάλλον όταν αυτές στρέφονται κατά των πλέον ευάλωτων και ανυπεράσπιστων υπάρξεων αυτού του κόσμου.
Συγχρόνως, δε λησμονούμε ότι ο Κύριός μας περιέβαλε με ιερότητα την παιδική ηλικία, αυτό το αθώο και τρυφερό στάδιο της ζωής κάθε ανθρώπου. Με τον λόγο Του: «Ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 18,3), μας παρουσίασε την αθωότητα της παιδικής ψυχής ως πρότυπο αρετής, η οποία ξεκλειδώνει τις θύρες του Παραδείσου.
Ως εκ τούτου, πώς μπορούμε να επιτρέπουμε να πληγώνονται οι αθώες παιδικές ψυχές; Πώς ανεχόμαστε να αντικρίζουμε παιδικά βλέμματα που εκπέμπουν φόβο αντί για φως; Και σε τι μέλλον μπορεί να προσβλέπει η ανθρωπότητα αν, αντί εμείς οι ενήλικες να προσπαθούμε να γίνουμε σαν τα παιδιά, εκατομμύρια παιδιά αναγκάζονται να μεγαλώνουν πρόωρα υπό τη σκιά των τραυματικών εμπειριών που βιώνουν;
Είναι αναγκαίο να συνειδητοποιήσουμε ότι το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης αφορά όλους μας, όπως και η ευθύνη να προσφέρουμε στους τρυφερούς βλαστούς της κοινωνίας μας ένα περιβάλλον στοργής, ασφάλειας και ελπίδας. Ας έχουμε ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά μας. Ας είμαστε εκεί κάθε φορά που χρειάζεται, για να παρεμβαίνουμε και να ενημερώνουμε τους αρμόδιους φορείς. Ας μην αφήνουμε την αδιαφορία και τη σιωπή να θρέψουν περισσότερο το τέρας της παιδικής κακοποίησης.
