Λάρισα, Δεκαπενταύγουστος 2024
Πρός
Τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν
Εὐσεβῆ Λαό τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Ἀγαπητοί μου,
Δέν νοεῖται ἐκκλησιαστική σύναξη, προσευχητική ἀναφορά, Θεία Λατρεία στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, χωρίς μνημόνευση τοῦ Τιμίου Ὀ-νόματος τῆς Κυρίας Μεγαλόχαρης, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἡ Πα-ναγία μας δέν εἶναι κομβικό πρόσωπο μόνο στή Θεολογία μας, ἀλλά καί στή λατρεία μας. Κι αὐτό δέν εἶναι κάτι τό νέο, ἤ κάτι τό μεταγενέστερο στήν ἐκκλησιαστική μας Παράδοση. Θυμηθεῖτε ὅτι οἱ Ἅγιοι Ἀποστόλοι θεωροῦσαν εὐλογία νά ἔχουν ἀνάμεσά τους τή Μητέρα τοῦ Κυρίου κι αὐτό φαίνεται ἤδη ἀπό τό πῶς περιγράφεται ἡ ζωή τῶν Ἀποστόλων ἀπό τήν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου καί μετά: «ὅ τε Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰω-άννης καὶ Ἀνδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος, Ἰάκωβος Ἀλφαίου καὶ Σίμων ὁ Ζηλωτὴς καὶ Ἰούδας Ἰακώβου. οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει σὺν γυναιξὶ καὶ Μαρίᾳ τῇ μητρὶ τοῦ Ἰησοῦ καὶ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς αὐ-τοῦ.» (Πράξ, α´, 13-14). Γι᾽ αὐτό καί ἡ παράδοση ὅτι οἱ Ἀπόστολοι κατά τήν ἐξόδιο Ἀκολουθία τῆς Κυρίας Θεοτόκου ἦταν ὅλοι παρόντες, παρά τό Ἀποστολικό ἔργο καί τήν εὐθύνη τῆς νεοσύστατης τότε Ἐκκλησίας.
Κι αὐτός ὁ σεβασμός, ἡ ἔκφραση ἀγάπης, ἡ ἀφοσίωσή μας πρός τήν Παναγία, ὅπως μᾶς κληροδοτήθηκαν ἀπό τούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί τήν πρώτη Ἐκκλησία, ἔτσι φυλάσσονται καί ἀπό μᾶς ἀπαράλλακτα, ἀπαραμείωτα, ἀπαραχάρακτα! Τό ἀπέδειξε ἡ περίοδος τῶν Ἱερῶν Πα-ρακλήσεων πού προηγήθηκε, τό ἀποδεικνύει ἡ προσευχητική παρουσία ὅλων μας σήμερα στή μεγάλη Θεομητορική Ἑορτή, ἀλλά καί συνολικά ὁ τρόπος πού ἐπικαλούμαστε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ἐδῶ στήν Ὀρθό-δοξη Ἑλλάδα, θεωρῶντας Την τήν κοινή Μητέρα ὅλων μας! Γι᾽ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία θέλοντας νά καλλιεργήσει αὐτήν τήν αἴσθηση τῆς ἱερό-τητος καί τοῦ σεβασμοῦ πρός τό πρόσωπο τῆς Παναχράντου, προβλέπει τίς ἡμέρες πού προηγήθηκαν νηστεία, Ἐξομολόγηση, ἔντονο πνευματι-κό ἀγῶνα καί προσπάθεια, ὥστε ἡ προσωπική μας ἁμαρτία νά μήν ἀπο-στερήσει τήν εὐλογία τῆς συναναστροφῆς μέ τό μεθόριο κτιστοῦ καί ἀ-κτίστου, τή μόνη πανάσπιλο, τήν πέρα καί πάνω ἀπό ὅλους τούς Ἁγίους, τή μετά Θεόν θεό! Προσπαθεῖ νά μᾶς πείσει ἡ Ἐκκλησία μας νά ἀγωνι-στοῦμε γιά τήν προσωπική μας κάθαρση καί πνευματικη ἀνάβαση, ὥστε νά πλησιάσουμε ὅσο πιό κοντά μποροῦμε στήν Τιμιωτέρα τῶν Χερου-βείμ καί Ἐνδοξωτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ. Αὐτήν πού τόσο ὑπε-ρέχει τῶν ἀνθρώπων καί τόσο ἔχει πλησιάσει τόν Ἅγιο Θεό, ὥστε νά μνημονεύεται πρώτη στήν πιό ἱερή στιγμή τῆς Θείας Λειτουργίας, τή στιγμή τοῦ καθαγιασμοῦ τῶν Τιμίων Δώρων. Ἐξαιρέτως τῆς Παναγίας Ἀχράντου, Ὑπερευλογημένης, Ἐνδόξου, Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας!
Φέτος ἡ Παναγία στή Χάρη Της, στή μεγάλη Θεομητορική Ἑορ-τή Της, στό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ, βρίσκει μιά ἄλλην Ἑλλάδα. Μιάν Ἑλλάδα πού δείχνει νά περιφρονεῖ τήν ἀρετή, τήν ἐγκράτεια, τόν πνευ-ματικό ἀγῶνα, τήν παρθενία ὡς κυρίαρχο χαρακτηριστικό τῆς Μάνας μας. Μιάν Ἑλλάδα πού στήν προσπάθειά της νά φανεῖ πιστή στήν «πολι-τική ὀρθότητα» ὅπως τήν ὑπαγορεύουν ἄλλοι, ἄσχετοι μέ τήν Παράδο-ση, τό ἦθος καί τό φρόνημα αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, μέ πρόσχημα τά ἀνθρώπι-να δικαιώματα, τά ὁποῖα στήν οὐσία προσβάλλει, σπεύδει νά ἐπιβάλει ἀ-ντιλήψεις περί φύλου ὡς κοινωνικῆς κατασκευῆς, περί ἄρνησης τῆς συν-έχειας τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ καί τῆς ὅποιας ἀντικειμενικῆς ἤ ἐπι-στημονικῆς ἀλήθειας χάριν τῆς καταθλιπτικῆς παροντικότητας καί τῆς σχετικοποίησης τῶν πάντων. Καί τό κάνει αὐτό μέ ὄργανο τή νομοθετι-κή ἐξουσία, ἡ ὁποία ἀπό ἐκφραστής τῆς λαϊκῆς βούλησης, γίνεται μέσο ἐπιβολῆς θεωρήσεων καί πρακτικῶν κατά τή συγκυριακή σύμπτωση ἤ μεθόδευση πλειοψηφιῶν πού ἀντί νά ἀσκοῦν πολιτικές, ἀπεργάζονται τήν ταυτοτική μας ἀλλοτρίωση καί τήν ἄμβλυνση τῶν πνευματικῶν αἰ-σθητηρίων.
Φέτος ἔχουμε περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά λόγο νά ζητᾶμε τή συγγνώμη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τήν πρός τόν Θεό μεσιτεία Της, ὄχι μόνο γιά τίς ἀδυναμίες καί τήν ἀμέλειά μας, ἀλλά καί γιά τά ἐμ-πρόθετα ἄτοπα πού ἀπεργάσθηκαν κάποιοι στόν τόπο μας. Ὅπως οἱ μα-νάδες συγχωροῦν πάντα τά παιδιά τους, ξέρουμε ὅτι κι ἡ Παναγία εἶναι πάντα ἔτοιμη νά συγχωρεῖ, ὅταν δείχνουμε μετάνοια. Στήν Ἑορτή Της, ἄς κάνουμε τήν εὐχή νά μᾶς εὐλογήσει γιά νά προκόψουμε πνευματικά, κόντρα στά ρεύματα τῆς πνευματικῆς σκλαβιᾶς καί ψυχικῆς ὑποδού-λωσης πού κατακλύζουν τήν ἐποχή μας.
Αὐτῆς Ἁγίαις Πρεσβείαις Χριστέ ὁ Θεός, σῶσον τάς ψυχάς ἡμῶν. Ἀμήν.
Μέ πατρικές εὐχές.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
†Ὁ Λαρίσης καί Τυρνάβου Ἱερώνυμος
