Τη Δευτέρα 4 Απριλίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε Εσπερινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης, όπου αποθησαυρίζεται η Θαυματουργός Ιερά Εικόνα της Παναγίας «Παντανάσσης».
Η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία τελέστηκε με την ευκαιρία της εορτής της Αγίας Αργυρής της Νεομάρτυρος, η μνήμη της οποίας τιμάται ετησίως ιδιαιτέρως στον ως άνω Ιερό Ναό, ενώ κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέθηκε σε προσκύνηση τεμάχιο Ιερού Λειψάνου της εορταζομένης Αγίας.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ἡ βοήθεια ἡμῶν ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τόν οὐρανόν καί τήν γῆν».
Τήν ἀγωνία του ἀλλά καί τήν ἐλπίδα του πρός τόν Θεό ἐκφράζει ὁ προφητάναξ καί ψαλμωδός Δαβίδ στούς ψαλμούς πού διαβάσαμε προηγουμένως. Ἡ ζωή του, καί πρίν νά γίνει βασιλεύς τοῦ Ἰσραήλ ἀλλά καί ὡς βασιλεύς στή συνέχεια, ἦταν μία ζωή μέ πολλές δυσκολίες καί μέ πολλούς κινδύνους, ὅπως εἶναι καί ἡ ζωή κάθε ἀνθρώπου, σέ ὅποια ἐποχή καί ἄν ζεῖ, ὅποια θέση καί ἄν κατέχει. Ὅμως ὁ Δαβίδ δέν ἀπογοητευόταν, δέν ἐγκατέλειπε τήν προσπάθεια καί τόν ἀγώνα του. Εἶχε βρεθεῖ πολλές φορές ἀντιμέτωπος μέ κινδύνους καί δυσκολίες, πού κάθε ἄλλος στή θέση του θά νόμιζε ὅτι εἶναι ἀδύνατον νά τίς ὑπερβεῖ, ἀλλά ἐκεῖνος γνώριζε ὅτι δέν εἶναι μόνος, δέν εἶναι ἀβοήθητος. Εἶχε τήν κραταιά προστασία καί βοήθεια τοῦ Θεοῦ, τοῦ δημιουργοῦ τοῦ κόσμου καί κυρίου τῶν πάντων. Καί εἶχε ζήσει ὁ προφητάναξ Δαβίδ θαυμαστές ἐπεμβάσεις τοῦ Θεοῦ στή ζωή του, γι᾽ αὐτό καί δέν δειλίαζε. Ἐπικαλεῖται τόν Θεό καί πιστεύει ὅτι θά ἔχει τή βοήθειά του. Καί ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ εἶναι ἰσχυρή, διότι εἶναι ἡ βοήθεια τοῦ δημιουργοῦ τοῦ κόσμου, «τοῦ ποιήσαντος τόν οὐρανόν καί τήν γῆν», διότι, ἐφόσον ὁ Θεός δημιούργησε τά πάντα, ὅλα ἐξαρτῶνται ἀπό αὐτόν καί τίποτε δέν μπορεῖ νά ὑπερβεῖ τή δύναμή του.
Γι᾽ αὐτό καί ὁ ψαλμωδός στρέφεται πρός τόν Θεό καί ἐκφράζει τή βεβαιότητά του ὅτι θά ἔχει τή βοήθεια πού ἔχει ἀνάγκη. «Ἡ βοήθεια ἡμῶν ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τόν οὐρανόν καί τήν γῆν».
Αὐτόν τόν στίχο τοῦ προφητάνακτος Δαβίδ θά ἐπαναλάμβανε καί ἡ ἁγία νεομάρτυς Ἀργυρή τήν ὁποία τιμοῦμε καί ἀπόψε, ὅπως καί τά προηγούμενα χρόνια, ἐδῶ στόν ναό τῆς Παναγίας μας, τῆς Ναούσης, ὅταν βρέθηκε νεόνυμφη ἐνώπιον τοῦ Τούρκου δικαστοῦ, μέ τήν ψεύτικη κατηγορία ὅτι ἤθελε νά ἀσπασθεῖ τή μουσουλμανική θρησκεία καί νά νυμφευθεῖ ἕναν Τοῦρκο καί ἀντ᾽ αὐτοῦ ἐκείνη νυμφεύθηκε ἕναν χριστιανό. Ἦταν ἕνα τέχνασμα πού χρησιμοποιοῦσαν συχνά οἱ Τοῦρκοι
Τόν ἴδιο στίχο θά ἐπαναλάμβανε καθημερινά καί κατά τήν πολυετῆ φυλάκισή της στήν Κωνσταντινούπολη, ὅπου ὑπέμεινε πάμπολλα βασανιστήρια ἀλλά καί τήν ἀπρεπῆ συμπεριφορά τῶν συγκρατουμένων της γυναικῶν μέσα στή φυλακή. Καί ἀπό αὐτούς τούς λόγους τοῦ ψαλμωδοῦ Δαβίδ θά ἀντλοῦσε δύναμη καί θάρρος γιά νά παραμένει σταθερή στήν πίστη της στόν Χριστό καί νά μήν τήν ἀρνεῖται ὅ,τι καί ἄν ὑφίστατο, μέχρι πού ἀξιώθηκε νά λάβει τόν στέφανο τοῦ μαρτυρίου γιά νά εὐφραίνεται, ἀπαλλαγμένη ἀπό τά βασανιστήρια καί τόν πόνο, αἰωνίως κοντά στόν Θεό, στόν οὐρανό, καί γιά νά τήν τιμοῦμε καί ἐμεῖς μαζί μέ ὅλη τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί νά ἐπικαλούμεθα τή χάρη καί τίς πρεσβεῖες της.
Μπορεῖ βέβαια ἐμεῖς νά μήν βρισκόμαστε μπροστά στό δίλημμα στό ὁποῖο βρέθηκε ἡ ἁγία Ἀργυρή, ἤ νά ἀρνηθοῦμε, δηλαδή, τήν πίστη μας στόν Χριστό ἤ νά ὑποφέρουμε μαρτύρια καί βασανιστήρια, ἀντιμετωπίζουμε ὅμως συχνά στή ζωή μας δυσκολίες καί προβλήματα, στά ὁποῖα δέν μποροῦμε νά βροῦμε λύση. Καί συχνά καταφεύγουμε καί ζητοῦμε τή βοήθεια ἀνθρώπων πού νομίζουμε ὅτι εἶναι ἰσχυροί καί μποροῦν νά μᾶς συνδράμουν καί στηριζόμαστε στή δική τους βοήθεια καί κάποιες φορές κάνουμε καί ὑποχωρήσεις καί συμβιβασμούς, δυστυχῶς, προκειμένου νά ἀποκτήσουμε τήν εὔνοιά τους, ἀλλά στό τέλος ἀπογοητευόμαστε εἴτε γιατί μᾶς ἐγκαταλείπουν ἀβοήθητους εἴτε γιατί δέν ἔχουν τή δύναμη νά μᾶς βοηθήσουν.
Ξεχνοῦμε ὅμως ὅτι καί γιά μᾶς ἰσχύει ὁ λόγος τοῦ ψαλμωδοῦ Δαβίδ. Καί γιά μᾶς εἶναι διαθέσιμη ἡ πιό ἰσχυρή βοήθεια πού μπορεῖ νά ἀναζητήσει καί νά ἐπιθυμήσει ὁ ἄνθρωπος. Καί ἡ βοήθεια αὐτή εἶναι ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ μας, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνο εἶναι παντοδύναμος, μπορεῖ δηλαδή νά κάνει τά πάντα, ἀλλά εἶναι καί πολυεύσπλαγχνος, εἶναι γεμάτος ἀγάπη καί σπεύδει νά βοηθήσει τό πλάσμα του, ὅταν ζητᾶ τή βοήθειά του.
Μποροῦμε, λοιπόν, καί ἐμεῖς νά ζητοῦμε τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, σέ ὅλα τά ζητήματα πού ἀντιμετωπίζουμε. Θά πρέπει ὅμως νά τήν ζητοῦμε μέ τήν πίστη καί τήν ἐμπιστοσύνη ὅτι ὁ Θεός μπορεῖ νά ἐκπληρώσει τό αἴτημά μας καί ὅτι ἡ ζωή μας εἶναι στά χέρια του καί Ἐκεῖνος γνωρίζει πότε καί μέ ποιόν τρόπο θά μᾶς βοηθήσει.
Θά πρέπει ὅμως νά δείχνουμε τήν πίστη μας ὄχι μόνο μέ τά λόγια ἀλλά καί μέ τή ζωή μας, ὅπως ἔκανε καί ἡ ἁγία νεομάρτυς Ἀργυρή, προσπαθώντας δηλαδή νά ζοῦμε σύμφωνα μέ τό θέλημά του.
Καί τότε νά εἴμαστε βέβαιοι ὅτι, διά πρεσβειῶν καί τῆς ἁγίας νεομάρτυρος Ἀργυρῆς καί τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, θά ἔχουμε τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί σέ ὅσα ἀπασχολοῦν τόν καθένα μας ἀλλά καί σέ ὅσα ἀπασχολοῦν τόν κόσμο μας, τά ὁποῖα δυστυχῶς εἶναι πολλά αὐτό τό διάστημα, ὥστε μέ τή χάρη του καί τήν προστασία του νά μπορέσουμε νά ἀνταπεξέλθουμε στίς δυσκολίες καί τούς πειρασμούς πού ἀντιμετωπίζουμε.
Ἡ Ἐκκλησία μας καθημερινά μᾶς παρουσιάζει παρόμοια πρότυπα, ὅπως αὐτό τῆς ἁγίας Ἀργυρῆς. Καθημερινά μᾶς προβάλλει ἁγίους καί ἁγίες οἱ ὁποῖοι ἐθεώρησαν τά πάντα σκύβαλα, σκουπίδια δηλαδή, γιά νά κερδίσουν τόν Χριστό, καί θέσεις καί ἀξιώματα καί νιάτα καί οἰκογένεια καί τά πάντα, «ἵνα Χριστόν κερδίσωσι». Ἐμεῖς δέν θά κάνουμε κάτι διαφορετικό, ἄν παραμείνουμε πιστοί στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ἐάν μείνουμε πιστοί καί σταθεροί στήν πίστη μας καί ἀκολουθοῦμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τότε νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι, ὁσάκις καταφεύγουμε στόν Θεό, γιά νά ζητήσουμε τή βοήθειά του, σέ ὁποιαδήποτε ἀνάγκη καί ἄν βρισκόμεθα, ὁ Κύριός μας θά εἶναι παρών, συμπαραστάτης καί βοηθός, ὅπως ἦταν στόν προφητάνακτα Δαβίδ καί στήν ἁγία Ἀργυρῆ καί σέ ὅλους τούς ἁγίους μας.
