Την Τρίτη της Διακαινησίμου, 7 Μαΐου 2024, η Εκκλησία μας εόρτασε την ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Αγίου Νείλου του Μυροβλύτη και στην Αρκαδία πανηγύρισε με λαμπρότητα τον Πολιούχο της η κωμόπολη του Αγίου Πέτρου Κυνουρίας, που είναι και η γενέτειρα του Αγίου.
Στην πανηγυρική Δισαρχιερατική Θεία Λειτουργία προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας και Τοποτηρητής της Ι.Μ. Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Ευστάθιος, ενώ συμμετείχαν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Τεγέας κ. Θεόκλητος και πλειάδα κληρικών της τοπικής Εκκλησίας.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, τελέσθηκε η εις Πρεσβύτερον χειροτονία του διακόνου π. Νικοδήμου Ζαρόκωστα. Στην ομιλία του, ο σεπτός Ποιμενάρχης μας αρχικά μίλησε για τον Όσιο Νείλο και για την ιδιαίτερη ευλογία που νιώθει να προεξάρχει στην λαμπρή πανήγυρη. Στη συνέχεια, απευθυνόμενος στον χειροτονηθέντα, τού έδωσε πατρικές συμβουλές για την δύσκολη αποστολή που αναλαμβάνει, υπογραμμίζοντας ότι ο κληρικός θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από βαθιά πίστη στον Θεό, υπομονή, ταπεινότητα και θυσιαστική αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Ακολούθως, σε κατανυκτικό κλίμα, τελέσθηκε η λιτάνευση αποτμήματος του Ιερού Λειψάνου και της Εικόνας του τιμώμενου Αγίου στους κεντρικούς δρόμους της γραφικής κωμόπολης, συνοδεία της Φιλαρμονικής του Δήμου. Σημειώνεται ότι κατά τη διάρκεια της λιτάνευσης, όπως και στα προηγούμενα χρόνια, η Ιερή Εικόνα του Αγίου μυρόβλησε προς ευλογία των πιστών της ευρύτερης περιοχής.
Ο Όσιος Νείλος, κατά κόσμον Νικόλαος Τερζάκης, γεννήθηκε στον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας στα τέλη του 16ου αιώνα. Το 1601 μπήκε στο μοναστήρι της Παναγίας Μαλεβής, όπου χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος και ιερομόναχος με το όνομα Νείλος. Αργότερα πήγε στο Άγιο Όρος και ασκήτευσε στο σπήλαιο του Αγίου Πέτρου του Αθωνίτη. Κοιμήθηκε ειρηνικά στις 12 Νοεμβρίου 1651 και κατά την ανεύρεση των λειψάνων του η σπηλιά ανάβλυζε μύρο, γι’ αυτό και ονομάστηκε Μυροβλύτης. Η κάρα του βρίσκεται στο μοναστήρι της Μεγίστης Λαύρας. Ναοί αφιερωμένοι στον Άγιο Νείλο υπάρχουν στη γενέτειρά του και στη συνοικία Χατζηκυριάκειο του Πειραιά.
(φωτογραφιες: Δημήτριος Σκιαδάς)
