Η εκπλήρωση των επαγγελιών του Θεού
Η αρχή του κατά Ματθαίον ευαγγελίου που διαβάζεται στη Θ . Λειτουργία περιλαμβάνει τον κατάλογο των προγόνων του Ιησού Χριστού, ένα πλήθος από εβραϊκά ονόματα.
Τι νόημα έχει αυτός ο μακρύς κατάλογος των ονομάτων;
Δείχνει την πορεία της φροντίδας του Θεού για το ανθρώπινο γένος . Είναι οι πρόγονοι του Χριστού που περίμεναν από γενιά σε γενιά την στιγμή που οι υποσχέσεις του Θεού για τον Μεσσία θα ήταν πραγματικότητα .
Ανάμεσα από όλους αυτούς ο ευαγγελιστής ξεχωρίζει τα ονόματα του Αβραάμ, πρώτου πατριάρχου του Ισραήλ , και του Δαβίδ ,πρώτου ένδοξου βασιλιά.
Τι νόημα έχει αυτό;
Ο Αβραάμ είναι ο γενάρχης του εκλεκτού λαού του Θεού .
Σε αυτόν δόθηκε , όπως και στους απογόνους του η υπόσχεση ότι θα κυριαρχήσουν πάνω στη γη . Όμως όλοι πέθαναν και δεν φάνηκε να εκπληρώνεται αυτή η υπόσχεση. Μετά ήρθε η αιχμαλωσία της Αιγύπτου και η έξοδος υπό τον Μωϋσή και πάλι δεν φάνηκε να εκπληρώνεται εκείνη η ελπίδα που κρατούσε το λαό ζωντανό.
Κι ήρθε ο Δαβίδ ο πιο ένδοξος βασιλιάς του Ισραήλ . Στην εποχή του, λόγω του σπουδαίου έργου που επιτέλεσε, οι Ισραηλίτες πίστεψαν ότι έφτασε η πολυπόθητη ώρα. Γρήγορα όμως απογοητεύθηκαν γιατί αυτό το ισχυρό κράτος διαιρέθηκε και υποτάχθηκε στις μεγάλες δυνάμεις της περιοχής .
Ακολουθούν πολλοί κατακτητές . Τελευταίοι είναι οι Ρωμαίοι που καταπίεζαν ενώ ο Ηρώδης τυραννούσε τον λαό . Και πάλι ο λαός απογοητεύεται από τα πράγματα .
Τότε ακριβώς που βρίσκεται μπροστά στα αδιέξοδα γεννιέται ο Χριστός «ότε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου». Λίγοι πιστοί Ιουδαίοι είχαν απομείνει που θυμόνταν τις επαγγελίες του Θεού , ενώ οι περισσότεροι έβλεπαν το όραμα του Μεσσία να χάνεται. Στον ειδωλολατρικό κόσμο τα πράγματα ήταν χειρότερα : κυριαρχούσε η αμάθεια , ο σκοταδισμός , η μαγεία , η εκμετάλλευση , τα τεράστια κοινωνικά προβλήματα που φανέρωναν μια ηθική καταβαράθρωση .
Συνεπώς ο Θεός δεν εκπληρώνει τις υποσχέσεις του με ανθρώπινα κριτήρια , ιδίως σαν αμοιβή για την ηθικότητα του ανθρώπου.
Τα θεϊκά κριτήρια ήταν διαφορετικά . Διότι την ώρα που υπήρχε σκοτάδι παντού και η απομάκρυνση από τον Θεό είχε γενικευθεί , τότε ακριβώς διάλεξε ο Θεός την ώρα για να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του .
Ο Θεός δεν περίμενε την υπακοή στο θέλημά Του ή την ηθικότητα του ανθρώπου για να τον ανταμείψει , αλλά επεμβαίνει στον κόσμο την ώρα της μεγάλης κατάπτωσης και της εξαχρείωσης του ανθρώπου για να μην θεωρηθεί ότι η σωτηρία είναι υπόθεση της ικανότητας του ανθρώπου .
Ποιά είναι λοιπόν τα κριτήρια του Θεού :
Α) Η απέραντη αγάπη Του για τον κάθε άνθρωπο. Η παγκοσμιότητα της αγάπης του Θεού είναι κάτι που δεν μπόρεσαν να καταλάβουν οι ευσεβείς της εποχής και γι αυτό αργότερα αντέδρασαν στην εξάπλωση του ευαγγελίου σ όλο τον κόσμο.
Β) Μετά είναι το έλεος και η συγνώμη που παραχωρεί στον αμαρτωλό άνθρωπο . Ο Χριστός ως καλός ποιμένας δεν ησυχάζει όσο δεν βρίσκεται το χαμένο πρόβατο και να το ξαναφέρει πίσω .
Γ)Η αγάπη και το έλεος του Θεού δείχνουν την φιλανθρωπία Του . Δεν συγχωρεί μόνο τον άνθρωπο αλλά τους χαρίζει και δώρα που δεν τα περίμενε. Τον κάνει παιδί Του και του δίνει προίκα τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος .
Κι όλα αυτά από αγάπη η οποία είναι και το μεγάλο και το αιώνιο μήνυμα του χριστιανικού ευαγγελίου .
Αυτό το μήνυμα της αγάπης του Θεού μας θυμίζει ιδιαίτερα η περίοδος πριν τα Χριστούγεννα .
– για να μην μείνει μόνο η γιορτή ένα σκέτο φαγοπότι και ανταλλαγή δώρων
– για να μην κλεισθεί ο καθένας στον εαυτό του αδιαφορώντας για τους άλλους
– και πάνω από όλα να θυμηθούμε στην καθημερινή μας ζωή τα λόγια του Χριστού : «γίνεσθε ουν οικτίρμονες», στις σχέσεις μας εις τους άλλους , δίότι «και ο πατήρ μου οικτίρμων εστί» .
Αυτή λοιπόν η καθημερινή αγάπη που δεν έχει περιορισμούς , που ξέρει να συγχωρεί , να αγκαλιάζει όλο τον κόσμο , είναι η καλύτερη μαρτυρία του ευαγγελίου στον σύγχρονο κόσμο μας .
Καλά Χριστούγεννα
