Μήνυμα ὰνωνύμου ἐπί τῇ ἐλεύσει τοῦ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, κειμηλίου τοῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας τῆς Σουμελιώτισσας, ὀρους Βερμίου, Βεροίας, ἐν Πτολεμαΐδι.
Η ΕΛΞΙ τοῦ Σταυροῦ! Ἡ χάρι τῆς Σουμελιώτισσας! Ὁ βαρὺς ἴσκιος τοῦ Πόντου! Συσσωρευμένες ἱστορίες καὶ θυσίες! Γιαγιάδες καὶ παπποῦδες! Ἡ Καμπάνα τοῦ Πόντου! Τὰ γονίδια τῆς Πτολεμαΐδος! Ἡ Ἁγία Σκέπη κι ὁ πάτερ Θεόφιλός της! Ἀναζητῶν λύσι θέλω νὰ βάλω ἐρωτηματικὰ καὶ τὸ χέρι μου χτυπάει θαυμαστικό! Σὰν κάτι νὰ ἔπαθα!
ΔΕΝ μπορῶ νὰ γράψω καὶ τίτλο σμιλεμένο. Γιαὐτὸ ἀρκοῦμαι σαὐτὸν τὸν ἁπλὸ μὲ τρία θαυμαστικά! «ΗΛΘΕΝ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ»!!! Κι ὁ Σταυρὸς τὰ λέει ὅλα.
ΤΙ κλαίεις, ὦ πάτερ; Νέος ρώτησε Γέροντα κλαίοντα. Κι αὐτὸς ἀπάντησε. Ὁ λογισμός μου, παιδί μου, ἦταν ἐκεῖ, ὅπου ἡ Παναγία ἔκλαιεν ἐπὶ Σταυροῦ! Καὶ συνέχισε νὰ κλαίη ὁ Γέρων!
ΑΠΟΓΝΟΙΗΝ ΑΝ… Θὰ ἔφθανα στὴν ἀπόγνωσι γιὰ τὴν σωτηρία μου, Κύριε…Τώρα ὅμως, ποὺ ἐσταυρώθης Ἐσύ, δὲν τολμῶ νὰ ἀπελπισθῶ, εἶπε ὁ ἅγιος Αὐγουστῖνος! Πάλι ὁ Σταυρός!
ΣΑΝ νὰ ἦταν Μεγάλη Παρασκευή, συμφώνησε ὁ ἐκ Σουρμένων Ἰωάννης! Σὰν νὰ ἦταν παρέλασι. Σὰν νὰ ἦταν…. τί; Ξεχύθηκε κόσμος καὶ λαός. Ἡ ἀγορὰ ἀνοιχτὴ καὶ ἡ Βαϊοφόρος κεντρικὴ ὁδὸς ὑπερπληρώθηκε ἀπὸ κόσμο σὰν τότε ἐκεῖ κάτω, ποὺ ἔστρωναν βαΐα φοινίκων καὶ ἱμάτια (εἶχε καὶ μερικὰ ἐστρωμμένα). Πολλοὶ βαστοῦσαν φανοὺς καὶ λαμπάδες.
«ΜΠΑΜΠΑ, ποιὸς εἶναι αὐτός; Ρώτησε ὁ ἐν ἀγκάλαις Ἰωσὴφ νήπιος Ἰωάννης, γιατρὸς σήμερα, δίπλα στὸ δεσποτικὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος, πρὶν 30 χρόνια». Κι ὁ Γέρων ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος εἶπε. «Θὰ ὁμιλήσω ἐπ’ αὐτοῦ ποὺ ἐρώτησε τὸ νήπιον». Ναί. Ἦταν πάλι ΑΥΤΟΣ! Καὶ τὸν ὑποδέχονταν νήπια καὶ θηλάζοντα πολλὰ τῆς Ἁγίας Σκέπης καὶ τῆς πόλεως ἁπάσης ἔχοντα «αἶνον καὶ δοξολογίαν ἐν στόμασιν αὐτῶν»! «Ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἔκραζον, ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος…»!
ΤΕΛΙΚΑ ΣΑΝ νὰ ἔφαγαν ὅλοι «μέλι μαινόμενο», καὶ πῆραν μεγάλη δύναμι! Αὐτὸ γράφει ὁ Ξενοφῶν γιὰ τὴν Κάθοδο τῶν Μυρίων, ὅταν ἔφθασαν στὴν περιοχὴ τοῦ Σουμελᾶ κι ἔφαγαν ἀπὸ αὐτὸ τὸ μέλι. Κι ὕστερα ΘΑΛΑΤΤΑ, ΘΑΛΑΤΤΑ!
ΤΑΥΤΑ πάντα ἐγένετο ἐν Πτολεμαΐδι φθίνοντος Ἰανουαρίου (Παρασκευὴ 28ῃ 5.30μ.μ.) τοῦ σωτηρίου ἔτους 2016. Προεξάρχοντος τῆς λαμπρᾶς πανηγύρεως τοῦ ἐπισκόπου Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἑορδαίας Θεοκλήτου ὡς ἐκφραστοῦ τοῦ Ἀνωνύμου πλήθους ἐνώπιον τοῦ ΣΤΑΥΡΟΥ μετὰ τῶν τοπικῶν αὐτοῦ θεσμικῶν ἀρχόντων, Ἀνωνύμων δὲ καὶ αὐτῶν ὡσαύτως.
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ τάχα τολμᾶ νὰ πῆ τὸ ὄνομά του «Πρὸ τοῦ ΤΙΜΙΟΥ ΣΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ;»
ἀνώνυμος πρὸ τοῦ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.
Εἴθε δακρύων.
Παρασκευὴ 28.1.2016, 9μ.μ.
