Τοῦ Μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
«τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα» (Ματθ.19,19)
Σύμφωνα μὲ τὸ σημερινὸ Εὐαγγελικό μας ἀνάγνωσμα, ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί, ὁ Κύριος ξαναθυμίζει στὸν πλούσιο εὐσεβῆ νεανίσκο, ποὺ ἐπόθησε τὴν αἰώνια ζωή, τὶς ἐντολὲς τοῦ Δεκαλόγου. Μεταξὺ αὐτῶν τῶν θείων ἐντολῶν, τὶς ὁποῖες, ἐὰν τηρήση στὴν καθημερινή του ζωὴ ὁ ἄνθρωπος, ἀσφαλῶς ὁδηγεῖται στὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν, εἶναι καὶ ἡ πασίγνωστη στοὺς χριστιανοὺς «τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ ἵνα μακροχρόνιος γένη ἐπὶ τῆς γῆς».
Δυστυχῶς στὶς εὐλογημένες ἐκεῖνες ἡμέρες τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου κάτω στὴ γῆ, ὅπως ὁ Ἴδιος μᾶς ἀπεκάλυψε, ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν πεντακάθαρη θεϊκὴ ἐντολὴ τὴν εἶχαν διαστρέψει οἱ διδάσκαλοι τοῦ Ἰσραήλ. Μᾶς εἶπε ὁ Κύριος: «ὁ γὰρ Θεὸς ἐνετείλατο λέγων, τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα… ὑμεῖς δὲ λέγετε ὃς ἂν εἴπη τῷ πατρὶ ἤ τῆ μητρί δῶρον ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῆς, καὶ οὐ μὴ τιμήση τὸν πατέρα αὐτοῦ ἤ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἠκυρώσατε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν» (Ματθ.15,4-6).
Δηλαδή, σκεφθεῖτε μέ πόση θρασύτητα τότε οἱ Φαρισαῖοι συμβούλευαν τοὺς νέους, ὅτι θὰ μποροῦσαν, χωρίς καθόλου νά τούς τύπτη ἡ συνείδηση, νὰ μὴν τηρήσουν τὴν ἐντολὴν αὐτήν, ποὺ ἀπαιτοῦσε σεβασμὸ καὶ τιμὴ στοὺς γονεῖς, ἐφόσον τοὺς ἔλεγαν τὴν «μαγική» λέξη κορβᾶν. Κορβᾶν θὰ πεῖ δῶρο στὴ γλώσσα μας, ποὺ ἐσήμαινε, πώς, ὅ,τι ὤφειλαν ὡς παιδιὰ στοὺς γονεῖς των, ἐὰν τὸ ἀφιέρωναν ὡς δῶρο στὸ ναό, τότε ἀνέτως θὰ μποροῦσαν νὰ ἀδιαφορήσουν γιὰ τοὺς γονεῖς καὶ τὶς ἀνάγκες τῶν γονιῶν τους!
Ὄχι! ὅμως ἐτόνισε ὁ Κύριος. Ὅπως εἶπε καὶ στὸν νέο τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελίου, τὰ παιδιὰ ὀφείλετε νὰ ἀποδίδετε μὲ λόγια καὶ προπάντων μὲ ἔργα, τὴν τιμὴ καὶ τὸν σεβασμὸ πρὸς τοὺς γονεῖς σας. Γιὰ ὅσα ἀνεκτίμητα ἀγαθά σᾶς προσέφεραν. Γιὰ νὰ ἔλθετε στὸν κόσμο, νὰ μεγαλώσετε, γιὰ νὰ ἀποκατασταθῆτε, νὰ σπουδάσετε, νὰ γίνετε ἄνθρωποι, μὲ τόσους κόπους καὶ ἀμέτρητες θυσίες.
«Τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα». Μήπως καὶ Ἐκεῖνος ὁ Θεῖος Διδάσκαλος, πού ὑπενθύμισε σήμερα στὸν εὐσεβῆ νέο τὴν ἐντολὴ αὐτὴ, πρῶτος δὲν τὴν ἐτήρησε, μολονότι ἡ σχέση Του μὲ τὴν παναγία Μητέρα Του δὲν ἦτο ἀκριβῶς ἴδια μὲ τὴ δική μας σχέση μὲ τοὺς γονεῖς μας; Πόσον σεβασμὸ καὶ ἀγάπη δὲν ἔδειξε ἀπέναντι στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, μέχρι καὶ αὐτοῦ τοῦ Σταυρικοῦ του θανάτου στὸν Γολγοθά. Θυμᾶσθε ἐκεῖνες τὶς ἀνεπανάληπτες στιγμὲς γιὰ ὅλην τὴν ἀνθρωπότητα, καθὼς ἀποχαιρετοῦσε πρὸς στιγμὴν ἐπάνω στό Σταυρό τὸν ἀχάριστο κόσμο, τί εἶπε πρὸς τὸν παριστάμενο ἠγαπημένο Μαθητὴ Του τὸν Ἰωάννη: «Ἰδοὺ ἡ Μήτηρ σου»! (Ἰωάν.19,27) «παιδεύων ἡμᾶς», κατὰ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο, «μέχρι ἐσχάτης ἡμῶν ἀναπνοῆς πᾶσαν ποιεῖσθαι ἐπιμέλειαν τῶν γεγεννηκότων». Διδάσκοντάς μας πώς πρέπει μέχρι τήν τελευταία μας ἀναπνοή νά φροντίζωμε τούς γονεῖς μας.
Καὶ βέβαια ὁ πλούσιος νεανίσκος τοῦ Εὐαγγελίου μας σήμερα ἦτο κατὰ πάντα ἐντάξει καὶ στὸ κεφάλαιο αὐτό, ὅπως ὡμολόγησε. «Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου». Πόσα ὅμως σήμερα, ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί, πόσα παιδιὰ, χριστιανοὶ πλέον, θὰ ἐπαναλάβουν τὴν ἴδια διαβεβαίωση;
Ὄχι δυστυχῶς πολλοί. Ἐξάλλου ὁ Ἀπόστολος Παῦλος προφητικά μᾶς ἔγραψε, ὅτι «ἐν ἐσχάταις ἡμέραις… ἔσονται οἱ ἄνθρωποι… γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι…» (Βʹ Τιμ. 3,1-2). Στίς ἔσχατες ἡμέρες ἀνάμεσα στά ἄλλα κακά, πού θά διακρίνουν τούς ἀνθρώπους, θά εἶναι καί αὐτό: Τά παιδιά θά εἶναι ἀχάριστα στούς γονεῖς των, ἀνυπάκουα καί ἀπείθαρχα, μέ ἀποτέλεσμα ἀρκετοὶ γονεῖς νὰ μὴν ἔχουν τόσο εἰρηνικὰ καὶ εὐτυχισμένα τέλη στὰ χέρια τῶν παιδιῶν τους.
Ἀλλὰ πῶς νὰ ἔχωμε τὴν ψευδαίσθηση, ὅτι θὰ τιμήσουν τοὺς γονεῖς των οἱ τοιοῦτοι, ὅταν δὲν τιμοῦν, οὔτε σέβονται τὸν Θεόν, τὸν κοινό Πατέρα μας στοὺς οὐρανοὺς καὶ Δοτήρα παντὸς ἀγαθοῦ; Πῶς νὰ τιμήσουν τὸν πατέρα ἤ τὴν μητέρα, ὅταν αὐτὲς τὶς διαχρονικὲς καὶ αἰώνιες ἀξίες τοῦ σεβασμοῦ καὶ τῆς τιμῆς πρὸς τοὺς μεγαλυτέρους, πρὸς τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια μας, τὶς χλευάζουν καὶ τὶς διαπομπεύουν μὲ κάθε τρόπο; Ἔστω καὶ ἂν ὁ Πλάστης καὶ Δημιουργός μας, κατὰ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο, «σφόδρα βούλεται τοὺς τεκόντας τιμᾶσθαι παρὰ τῶν τεχθέντων». Ἐπιθυμεῖ πάρα πολύ οἱ γονεῖς νά τιμῶνται ἀπό τά παιδιά τους.
Ἄς μάθωμε, λοιπόν, στὰ παιδιά μας, κυρίως μέ το παράδειγμα μας, ὅτι τὸ νὰ γνωρίζουν νὰ τιμοῦν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα τους πρωτίστως ἐκεῖνα ὠφελεῖ ἡ τιμὴ αὐτὴ παρὰ τοὺς γονεῖς των. Διότι ὁ Θεὸς εὐλογεῖ καὶ χαρίζει τὰ ἀγαθὰ Του στὰ στοργικὰ παιδιά, ἐνῶ ἀποστρέφει τὸ Πρόσωπό Του ἀπὸ τὰ ἀχάριστα καὶ ἀνυπάκουα καὶ ἄστοργα παιδιά. Ἀμὴν.
