Την Παρασκευή 16 Μαρτίου το πρωί, εορτή του Οσίου Χριστοδούλου του εν Πάτμω, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο λόγο στην Ιερά Μονή Αγίων Πάντων Βεργίνας.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στην Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής ΓερόντισσαΧριστοδούλη καθώς και στον πατέρα Χριστόδουλο για την ονομαστική τους εορτή.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :
«Ἰδού θυσία μυστική τετελειωμένη δορυφορεῖται».
Μυστική καί τετελειωμένη ἡ θυσία στήν ὁποία γίναμε μάρτυρες ὅλοι σήμερα καί τῆς ὁποίας θά κληθοῦμε σέ λίγο νά μετάσχουμε. Πῶς ὅμως μποροῦμε νά γίνουμε ἀληθινά μέτοχοι αὐτῆς τῆς θυσίας;
Ἕνας τρόπος ὑπάρχει: ἀντιπροσφέροντας καί ἐμεῖς τή δική μας θυσία σέ Αὐτόν πού δέν δίστασε νά προσφέρει τόν ἑαυτό του θυσία γιά χάρη μας, νά προσφέρει τόν ἑαυτό του θυσία γιά νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τίς ἁμαρτίες μας.
Μυστική πρέπει νά εἶναι καί ἡ δική μας θυσία. Ἀλλά ποιά εἶναι αὐτή πού μπορεῖ νά εἶναι εὐάρεστη στόν Χριστό;
Ἡ νήψη εἶναι ἡ μυστική μας θυσία, γράφει ὁ ἅγιος Θεόληπτος Φιλαδελφείας, ἀφορμώμενος ἀπό τόν στίχο τοῦ προφητάνακτος Δαβίδ. «Εἰσελεύσομαι εἰς τόν οἶκον σου ἐν ὁλοκαυτώμασιν, ἀποδώσω σοι τάς εὐχάς μου».
Ὅταν ἡ ψυχή εἰσέρχεται στή φυλακή τοῦ νοῦ, τότε ὅλοι οἱ λογισμοί της καίονται στό πῦρ τῆς θείας ἀγάπης καί προσφέρονται ὡς ὁλοκαύτωμα στό θυσιαστήριο τῆς νήψεως, συνεχίζει ὁ ἱερός πατήρ, καί ἔτσι ἀνεβαίνουν στόν Θεό ὡς καπνός εὐώδης οἱ εὐχές μας. Γι᾽ αὐτό καί λέγει πάλι ὁ προφήτης Δαβίδ «Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου».
Καί ὅπως τό θυμίαμα ἀποτελεῖται ἀπό πολλά εὐώδη ἀρώματα καί ἐκπέμπει ἕνα ὡραῖο ἄρωμα, ὅταν καίεται, ἔτσι καί ἡ ψυχή, ὅταν εἶναι συγκεντρωμένη μέ τή νήψη στή φυλακή τοῦ νοῦ καί φλέγεται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, φλέγεται ἀπό τόν θεῖο ἔρωτα, ἀναπέμπει μέ τήν προσευχή ὅλα τά εὐώδη ἀρώματα τῶν ἀρετῶν πρός τόν Θεό.
Καί ὅπως τό θυμίαμα, ὅταν βρίσκεται μακριά ἀπό τή φωτιά, δέν ἔχει τόσο ἔντονη τήν εὐωδία, ἀλλά χρειάζεται νά ἑνωθεῖ μέ τή φωτιά γιά νά ἀποδώσει ὅλο τό ἄρωμά του καί νά εὐφράνει τούς παρισταμένους, τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τήν ψυχή. Ὅταν βρίσκεται μακριά ἀπό τή θεία ἀγάπη, ὅταν μεριμνᾶ γιά τά ἀνθρώπινα ἤ τά κοσμικά, ὅταν ἀσχολεῖται μέ τούς γύρω της ἀπό περιέργεια καί κακία, ὅταν ἀποσπᾶται ἀπό τούς πειρασμούς καί ἀπό ὅλα ἐκεῖνα πού ἐπιδιώκουν νά τήν ἀπομακρύνουν ἀπό τόν Θεό καί δέν ἀγωνίζεται νά τά ἐλέγξει καί νά τά ἀπομακρύνει μέ τή συγκέντρωση καί τή νήψη, τότε δέν εὐαρεστεῖ τόν Θεό, τότε οὔτε οἱ ἀρετές οὔτε τά καλά ἔργα οὔτε ἡ νηστεία οὔτε καί αὐτή ἡ προσευχή εἶναι ἡ μυστική θυσία, τήν ὁποία ἀναμένει ὁ Χριστός ἀπό τόν καθένα μας.
Ἀντίθετα, ὅταν ἀφήσουμε νά καοῦν οἱ λογισμοί στό θυσιαστήριο τῆς καρδιακῆς ἡσυχίας, τότε ὄχι μόνο ἡ εὐωδία τῶν ἀρετῶν ἀνέρχεται στόν Θεό, ἀλλά καί ἡ ἴδια ἡ ψυχή «ἐκδημεῖ τῶν τερπνῶν τοῦ παρόντος βίου», διότι τίποτε πλέον δέν τήν ἀπασχολεῖ καί δέν ἀπομακρύνει τή σκέψη της καί τήν ἀγάπη της ἀπό τόν Χριστό, πού εἶναι γι᾽ αὐτήν ἡ ἀκρότης τῶν ἐφετῶν.
Τότε οἱ αἰσθήσεις τοῦ σώματος, γράφει καί πάλι ὁ ἅγιος Θεόληπτος, καθεύδουν, ἀλλά ἡ καρδία μας ἀγρυπνεῖ, καί βλέπουμε καί ἐμεῖς, ὅπως ὁ Ἰακώβ, τήν κλίμακα πού μᾶς ὁδηγεῖ στόν Θεό. Τότε οἱ ἀρετές γίνονται οἱ βαθμίδες τῆς πνευματικῆς αὐτῆς κλίμακος καί ἀνεβάζουν καί τούς λογισμούς μας πρός τόν Θεό, καθαίροντάς τους, ὥστε νά μήν εἶναι λογισμοί ὑπερηφανείας ἀλλά λογισμοί ταπεινώσεως, νά εἶναι σώφρονες λογισμοί πού ἀποτελοῦν τούς καλούς συμπαραστάτες τοῦ νοῦ πού εὑρίσκεται σέ ἐγρήγορση καί τῆς καρδίας ἡ ὁποία εὑρίσκεται σέ νήψη, ὅπως ἀκριβῶς ζητοῦμε ἀπό τόν Θεό: «δώρησαι ἡμῖν γρήγορον νοῦν, σώφρονα λογισμόν, καρδίαν νήφουσαν». Ἔτσι ἡ μυστική θυσία τήν ὁποία προσφέρουμε στόν Θεό τελειοῦται, καί Ἐκεῖνος ἀντικαταπέμπει στήν ψυχή μας τή θεία χάρη καί τόν θεῖο φωτισμό ὡς ἀντίδωρο τῆς προσφορᾶς μας.
Αὐτή τή μυστική θυσία προσέφερε διά τῆς νήψεως καί τῆς προσευχῆς, διά τῆς ἐγκρατείας καί τῆς ἀσκήσεως καί ὁ τιμώμενος σήμερα ἀπό τήν Ἐκκλησία μας ὅσιος καί θεοφόρος πατήρ ἡμῶν Χριστόδουλος, τόν ὁποῖο ἰδιαιτέρως τιμᾶ καί εὐλαβεῖται ἡ ἱερά αὐτή Ἀδελφότητα, καί ἔτσι κατόρθωσε ὁ ὅσιος νά ἑνωθεῖ μέ τόν Χριστό καί στή ζωή αὐτή, παρά τίς ἀναρίθμητες δυσκολίες καί τούς πειρασμούς πού ἀντιμετώπισε, ἀλλά καί στόν οὐρανό, ὅπου ἀπολαμβάνει τή μακαριότητα τῆς θέας τοῦ θεανδρικοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου μας, ὥστε δικαίως νά ψάλλει πρός τιμήν του ὁ ἱερός ὑμνογράφος «δι᾽ ἐγκρατείας πολλῆς καί συντόνου δεήσεως τῷ Χριστῷ ἑνούμενος ἀπερίτρεπτος ἔμεινας ταῖς μεθοδείαις τοῦ πολεμήτορος καί φίλος ὤφθης τοῦ Παντοκράτορος».
Αὐτή τή μυστική θυσία ἄς προσπαθοῦμε νά προσφέρουμε ὅλοι μας· καί εὔχομαι πατρικά νά τήν προσφέρετε καί ἐσεῖς, διά πρεσβειῶν τοῦ τιμωμένου ὁσίου Χριστοδούλου, καί ἰδιαιτέρως ὁ π. Χριστόδουλος καί ἡ Ἁγία Καθηγουμένη, πού φέρει καί τό ὄνομά του, ὥστε νά εὐαρεστεῖ τόν Θεό καί νά ἀνέρχεται τήν οὐρανοδρόμο κλίμακα, ὁδηγώντας σέ αὐτήν καί τίς ἄλλες ἀδελφές, τήν πνευματική προστασία τῶν ὁποίων τῆς ἀνέθεσε ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία εἰς ἔτη πολλά, πρός σωτηρία τῶν ψυχῶν καί χαρά καί ἔπαινο τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας.
