Τη Δευτέρα 20 Ιουνίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Καβασίλων, με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Νικολάου του Καβάσιλα.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Γνώμην οὐρανόφρονα ἐπιδειξάμενος Ὅσιε, πολιτείαν κατάλληλον τῷ πόθῳ διήνυσας».
Κατά τή χθεσινή Κυριακή, Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων, ἡ Ἐκκλησία μας ἑόρτασε ὅλους τούς ἁγίους της, παλαιούς καί νεωτέρους, ὅλα δηλαδή τά ἐκλεκτά τέκνα της, τά ὁποῖα ἔζησαν τήν ἐν Χριστῷ ζωή, ἔζησαν σύμφωνα μέ τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καί ἀξιώθηκαν νά εὐαρεστήσουν μέ τήν ὑπακοή τους τόν Θεό, ὥστε νά ἑνωθοῦν μαζί του καί νά γίνουν μέτοχοι τῆς θείας του Χάριτος, πού ἁγιάζει καί θεώνει τόν χοϊκό ἄνθρωπο.
Καί σήμερα ἑορτάζουμε καί πανηγυρίζουμε τή μνήμη ἑνός ἁγίου, ὁ ὁποῖος συνδέεται ἰδιαίτερα μέ τόν τόπο αὐτόν καί φέρει καί τό ὄνομά του, ἑορτάζουμε τή μνήμη τοῦ ἁγίου Νικολάου τοῦ Καβάσιλα.
Ἡ ζωή του μᾶς εἶναι γνωστή, ἀλλά ὁ ἱερός ὑμνογράφος μᾶς ὑπενθυμίζει τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο κατόρθωσε ὁ ἅγιος Νικόλαος νά ἐπιτύχει τόν σκοπό του, τόν σκοπό πού πρέπει νά ἔχει στή ζωή του ὁ κάθε πιστός, καί νά φθάσει στήν ἁγιότητα, ὥστε νά ἀγωνισθοῦμε καί ἐμεῖς νά τόν μιμηθοῦμε, διότι δέν τιμοῦμε τούς ἁγίους, ἐάν δέν προσπαθοῦμε καί νά μιμηθοῦμε τή ζωή τους.
Ποιός ἦταν, λοιπόν, ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἐπέτυχε ὁ ἅγιος Νικόλαος τήν ἁγιότητα καί ἔφθασε στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ;
Τό πρῶτο στοιχεῖο αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἦταν ἡ «οὐρανόφρων γνώμη». Ὁ ἅγιος Νικόλαος εἶχε στόν νοῦ του στόν οὐρανό. Εἶχε τόν οὐρανό μέσα του, μέσα στόν νοῦ καί στή σκέψη του, μέσα στήν καρδιά του καί στίς ἐπιθυμίες του. Περπατοῦσε στή γῆ, ἀλλά σκεφτόταν τόν οὐρανό. Ζοῦσε στή γῆ, ἀλλά ἡ ψυχή του βρισκόταν διαρκῶς στόν οὐρανό. Καί ἡ διαρκής αὐτή σκέψη καί μνήμη τοῦ οὐρανοῦ, τόν ἔκανε καί νά ζεῖ σάν νά εἶναι στόν οὐρανό, τόν ἔκανε νά αἰσθάνεται ὅτι ζεῖ μαζί μέ τόν Χριστό, ὅτι ζεῖ μαζί μέ τούς ἁγίους καί τούς ἀγγέλους, παρότι ζοῦσε μέσα σέ μία μεγαλούπολη, ὅπως ἦταν καί στήν ἐποχή του τόσο ἡ Θεσσαλονίκη ὅσο καί ἡ Κωνσταντινούπολη, μέ πολύ κόσμο καί πολλούς πειρασμούς. Τόν ἔκανε νά ἀποφεύγει ὅ,τι θά μποροῦσε νά τόν ἀπομακρύνει ἀπό τόν Χριστό, ὅ,τι θά μποροῦσε νά μολύνει τήν ψυχή του μέ τήν ἁμαρτία.
Ἡ δεύτερη ἐπιδίωξή του, τήν ὁποία ἐπέτυχε μέ τόν ἀγώνα του, ἦταν νά ζήσει ἀνάλογα μέ αὐτό πού ποθοῦσε. «Πολιτείαν κατάλληλον τῷ πόθῳ διήνυσας», ἔψαλε ὁ ἱερός ὑμνογράφος. Ἔζησες, λέει, τή ζωή σου σύμφωνα μέ τόν πόθο σου.
Καί ποιός ἦταν ὁ πόθος τοῦ ἁγίου Νικολάου; Ποιά ἦταν ἡ ἐπιθυμία τῆς ψυχῆς του; Δέν ἦταν οὔτε ὁ πλοῦτος οὔτε ἡ δόξα τοῦ κόσμου οὔτε ἡ τιμή καί ὁ ἔπαινος τῶν ἀνθρώπων αὐτά πού ποθοῦσε ὁ ἅγιος Νικόλαος καί εἵλκυαν τήν ψυχή του. Ἦταν ὁ οὐρανός, ἦταν ὁ Θεός, ἦταν ἡ ζωή του νά εἶναι ἐναρμονισμένη μέ τόν οὐρανό καί σύμφωνη μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Ἀγωνιζόμενος, λοιπόν, ἀπό τή γῆ νά ζεῖ τόν οὐρανό, νά ζεῖ τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ, κατόρθωσε μέ τή χάρη του νά φθάσει στήν ἁγιότητα, γιατί ἡ ἁγιότητα δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό τό νά ταυτίζει ὁ ἄνθρωπος τό θέλημά του μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, νά ταυτίζει τή ζωή του μέ τή ζωή τοῦ Χριστοῦ. Νά ζεῖ ὅπως ἔλεγε ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιά τόν ἑαυτό του: «ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός».
Καί ὅποιος ζεῖ ἀπό αὐτή τή ζωή ἑνωμένος μέ τόν Χριστό, δέν μπορεῖ παρά καί στήν ἄλλη ζωή νά ἀπολαύσει τήν αἰωνιότητα τῆς βασιλείας του, αὐτή τήν ὁποία ἑτοίμασε γιά ὅλους μας ὁ Χριστός.
Γι᾽ αὐτό, ἑορτάζοντας σήμερα καί πανηγυρίζοντας τή μνήμη τοῦ ἁγίου Νικολάου τοῦ Καβάσιλα ἄς φροντίσουμε νά ἀκολουθήσουμε καί ἐμεῖς τά βήματά του. Ἄς προσπαθήσουμε πρῶτα ἀπό ὅλα νά ἀποκτήσουμε «γνώμη οὐρανόφρονα», θέτοντας ὡς κέντρο τοῦ νοῦ μας, τῆς ψυχῆς καί τῆς καρδιᾶς μας τόν Χριστό καί τόν οὐρανό.
Καί ἄν ἔχουμε τόν νοῦ μας στόν οὐρανό προσηλωμένο, καί ἄν ἔχουμε στήν ψυχή μας τόν Χριστό, τότε ὁ πόθος καί ἡ ἐπιθυμία μας γι᾽ αὐτόν θά ὁδηγεῖ τά βήματα καί τῆς δικῆς μας ζωῆς στό θέλημά του. Θά ἐπιθυμοῦμε νά ζοῦμε σύμφωνα μέ τίς ἐντολές του, καί τίποτε ἄλλο δέν θά μᾶς εἶναι πιό εὐχάριστο ἤ πιό ἐπιθυμητό ἀπό τό νά αἰσθανόμασθε τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ στή ζωή μας καί ἀπό τό νά ἐναρμονίζουμε τή ζωή μας μέ τή δική του, ζώντας σύμφωνα μέ τίς ἐντολές του, ὅπως ἔκανε καί ὁ ἅγιος Νικόλαος.
Καί εὔχομαι διά τῶν πρεσβειῶν του, νά ἀξιωθοῦμε ὅλοι νά ζήσουμε μέ τόν τρόπο αὐτό στή γῆ γιά νά ἀξιωθοῦμε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί τῆς οὐρανίου βασιλείας.
