Την Παρασκευή 8 Μαΐου το πρωί, εορτή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε αρχιερατική θεία Λειτουργία, κεκλεισμένων των θυρών, στην Ιερά Μονή Αγίων Πάντων Βεργίνης και απηύθυνε πατρικούς λόγους προς την μοναστική αδελφότητα καθώς και ερμηνευτική ομιλία στην ευαγγελική περικοπή όπου μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Οὗτος ἐστιν ὁ μαθητής ὁ μαρτυρῶν περί τούτων καί γράψας ταῦτα καί οἴδαμεν ὅτι ἀληθής αὐτοῦ ἡ μαρτυρία ἐστίν».
Μέ αὐτά τά λόγια, πού ἀκούσαμε στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ὁλοκληρώνει ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης, ὁἠγαπημένοςμαθητήςτοῦΚυρίουκαίπαρθένος, τοῦ ὁποίου τή σεπτή μνήμη πανηγυρίζουμε σήμερα, τήν προσωπική του μαρτυρία γιά τή ζωή καί τή διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Καί αἰσθάνεται τόσο ταυτισμένος μέ τόν διδάσκαλό του, τόσο ταυτισμένος μέ τόν Χριστό, πού δέν θεωρεῖ ἀπαραίτητο νά διευκρινίσει ποιός εἶναι· δέν θεωρεῖ ἀπαραίτητο νά μᾶς πεῖ τό ὄνομά του. Εἶναι ὁ μαθητής, μᾶς λέγει, σάν νά εἶναι ὁ μοναδικός μαθητής τοῦ Χριστοῦ.
Τήν αἰσθανόταν αὐτή τήν ἰδιαίτερη σχέση ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, γιατί γνώρισε τόν Χριστό ὅταν ἦταν πολύ νέος μαζί μέ τόν ἀδελφό του, τόν Ἰάκωβο, καί τόν ἀγάπησε πολύ.
Ἔζησε δίπλα του τά χρόνια τῆς δημόσιας ζωῆς του, τό κήρυγμα καί τά θαύματά του, τήν πορεία του πρός τό πάθος καί τήν ἀγωνία τῆς προδοσίας του, καί δέν δίστασε νά τόν ἀκολουθήσει τέλους, μέχρι τόν Σταυρό χωρίς νά φοβηθεῖ, ὅπως οἱ ἄλλοι μαθητές. Παρέμεινε κάτω ἀπό τόν Σταυρό μαζί μέ τήν Παναγία καί τίς εὐσεβεῖς μαθήτριες τοῦ Χριστοῦ καί τόν ἄκουσε τόν Χριστό νά τοῦ ἐμπιστεύεται τή φροντίδα τῆς Παναγίας Μητέρας του καί νά ἀναθέτει τή δική του φροντίδα στή μητρική της ἀγάπη.
Ἡ ἀγάπη ὅμως τοῦ Ἰωάννη πρός τόν πεφιλημένο διδάσκαλο τόν κάνει νά μήν μπορεῖ νά ἡσυχάσει καί ὅταν ἀκόμη ἐκεῖνος κεῖται νεκρός· γι᾽ αὐτό καί σπεύδει τό πρωί «τῆς μιᾶς τῶν σαββάτων» στόν κῆπο ὅπου ἔκειτο τό μνημεῖο τοῦ Ἰωσήφ· σπεύδει γιά νά δεῖ τί ἔγινε μέ τόν Χριστό καί ἔτσι γίνεται αὐτόπτης μάρτυς τῆς Ἀναστάσεώς του.
Αὐτή τή μαρτυρία τῆς ζωῆς του κοντά στόν διδάσκαλό του ἀλλά καί τή μαρτυρία τῆς Ἀναστάσεώς του, θά μεταφέρει ὁ ἅγιος εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὄχι μόνο μέ τό εὐαγγέλιο καί τίς ἐπιστολές του ἀλλά καί μέ τή διδασκαλία του στά μέρη πού τόν ὁδήγησε τό ἅγιο Πνεῦμα μετά τήν Πεντηκοστή.
Στό πρόσωπό του ταυτίζεται ἡ ἰδιότητα τοῦ μαθητοῦ καί τοῦ μάρτυρος, μάρτυρος διά τοῦ λόγου του ἀλλά καί διά τῆς ὁμολογίας του ἐνώπιον τῶν Ρωμαίων δικαστῶν του καί διά τῆς ὑπομονῆς του στά βασανιστήρια καί τήν ἐξορία του στήν Πάτμο, στήν ὁποία τόν καταδίκασε ὁ Ρωμαῖος αὐτοκράτορας, μάρτυς ὡς αὐτόπτης τῆς ἐπί γῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου, ἀλλά καί ὡς μάρτυς πιστός τῆς θείας Ἀποκαλύψεως στό ἱερό σπήλαιο τῆς Πάτμου.
Ἡ μαρτυρία του αὐτή ὑπενθυμίζει καί σέ ὅλους ἐμᾶς, ὅσοι μέ τό βάπτισμα καί πολύ περισσότερο μέ τήν ἀφιέρωσή μας στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἴτε ὡς μοναχοί εἴτε ὡς κληρικοί, γίναμε καί εἴμαστε μαθητές του, ὅτι μαθητής τοῦ Χριστοῦ σημαίνει καί μάρτυρας τοῦ Χριστοῦ. Μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι καί ἐμεῖς ὀφείλουμε νά εἴμαστε μαθητές τοῦ Χριστοῦ μέ τόν τρόπο πού ἦταν καί ὁ ἑορταζόμενος εὐαγγελιστής Ἰωάννης. Δηλαδή ἀφοσιωμένοι στήν ἀγάπη καί τήν πίστη του χωρίς δειλία καί χωρίς φόβο γι᾽ αὐτούς πού ἀρνοῦνται ἤ ἀμφισβητοῦν τή θεότητά του· γι᾽ αὐτούς πού ἀρνοῦνται ἤ ἀμφισβητοῦν τήν παρουσία του στή ζωή τοῦ κόσμου ὄχι μόνο στό παρελθόν ἀλλά καί σήμερα· γι᾽ αὐτούς πού ἀμφισβητοῦν τή σημασία τῶν λόγων του καί τῶν ἐντολῶν του στή ζωή τῶν ἀνθρώπων.
Μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι μαθητής τοῦ Χριστοῦ σημαίνει καί μάρτυρας τοῦ Χριστοῦ. Σημαίνει ὅτι ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς πρέπει νά μεταφέρει τή μαρτυρία τοῦ Χριστοῦ στόν διπλανό του, στό περιβάλλον του καί στόν κόσμο. Σημαίνει ὅτι καθένας ἀπό ἐμᾶς πρέπει νά δίνει τή δική του μαρτυρία γιά τόν Χριστό, νά μεταδίδει τήν προσωπική του ἐμπειρία ἀπό τή ζωή του μέσα στήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ· νά μεταδίδει τήν προσωπική του ἐμπειρία ἀπό τή συνάντησή του μέ τόν Χριστό. Σημαίνει ὅτι ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς πρέπει νά δίνει μέ τή ζωή του τή μαρτυρία τοῦ Χριστοῦ· πρέπει νά κάνει γνωστές μέ τή συμπεριφορά του καί τά ἔργα του τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ· πρέπει ἡ ζωή του νά εἶναι «ἐπιστολή Χριστοῦ γινωσκομένη καί ἀναγινωσκομένη ὑπό πάντων ἀνθρώπων».
Συγχρόνως ὅμως σημαίνει ὅτι πρέπει νά εἶναι ἕτοιμος νά ὑποφέρει καί τίς ὅποιες εἰρωνίες, λοιδορίες ἤ ἀμφισβητήσεις ἐνδέχεται νά ἀντιμετωπίσει ἀπό ἀνθρώπους πού δέν πιστεύουν· πρέπει νά εἶναι ἕτοιμος νά ἀντιμετωπίσει ἀκόμη καί ἐμπόδια καί δυσκολίες στή ζωή του πού μπορεῖ νά τοῦ δημιουργήσουν ἄνθρωποι ἀντίθετοι πρός τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία, ἄνθρωποι πού δέν σέβονται καί δέν τιμοῦν τήν εὐσέβεια καί τήν ἀρετή, ἀλλά καί τόν ἀγώνα πού ἀπαιτεῖται γιά τήν κατάκτησή τους, ὥστε νά δίδει τή μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί νά ἀποδεικνύεται γνήσιος μαθητής του.
Τιμώντας, λοιπόν, σήμερα τόν ἅγιο εὐαγγελιστή Ἰωάννη, τόν μαθητή καί μάρτυρα, τόν ἁγνό καί παρθένο, ἄς ζηλώσουμε τήν ἀγάπη του καί τήν τόλμη του χάριν τοῦ Χριστοῦ καί ἄς προσπαθήσουμε μέ τίς πρεσβεῖες καί τή μεσιτεία του νά φανοῦμε καί ἐμεῖς γνήσιοι μαθητές καί μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο, ὅπως καί ἐκεῖνος.
