Τό Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2023, ἑορτάσθηκε στήν Ναύπακτο ἡ μνήμη τοῦ ὁσίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου, στό ὁμώνυμο Παρεκκλήσιό του πού βρίσκεται κάτω ἀπό τόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Ναυπάκτου.
Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος χοροστάτησε στόν ἑορταστικό Ὄρθρο καί τέλεσε τήν πανηγυρική Θεία Λειτουργία. Μαζί του συλλειτούργησαν ὁ Ἐφημέριος τοῦ Ναοῦ π. Θωμᾶς Βαμβίνης, Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος, καί οἱ Διάκονοι π. Παΐσιος Παρασκευᾶς καί π. Ἀντώνιος Ἀντωνιάδης.
Οἱ πιστοί εἶχαν τήν εὐλογία νά προσκυνήσουν ἱερό Λείψανο τοῦ ἁγίου Πορφυρίου, φιαλίδιο μέ αἷμα του (ἄφθαρτο ὑγρό ἱστό), πού προσκόμισε στό Παρεκκλήσιο γιά τήν ἑορτή ὁ Μητροπολίτης μας.
Στό κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στόν ἅγιο Πορφύριο ὡς τόν «ἅγιο τῆς Ὁμονοίας» Ἀθηνῶν. Εἶπε ὅτι ὁ ἅγιος Πορφύριος ἔζησε πάνω ἀπό 30 χρόνια στήν Ὁμόνοια, ἐπειδή ἀπό τό 1940 μέχρι τό 1970 ὑπηρετοῦσε ὡς Ἐφημέριος στόν Ἱερό Ναό τοῦ ἁγίου Γερασίμου στήν Πολυκλινική Ἀθηνῶν, καί λίγο μετά τήν συνταξιοδότησή του, πού βρίσκεται στήν πλατεία Ὁμονοίας Ἀθηνῶν. Ἔτσι, γνώρισε τόν ἀνθρώπινο πόνο, τόν σωματικό, τόν ψυχικό καί τόν πνευματικό στό κέντρο τῆς Ἀθήνας.
Αὐτό τό γεγονός χρησιμοποιοῦν μερικοί γιά νά τόν θεωροῦν ὡς τό κατ΄ ἐξοχήν πρότυπο τῆς ὀρθοδόξου ζωῆς καί θεολογίας, τόν θέτουν σέ μεταπατερικά πρότυπα καί διαγράφουν ὅλη τήν ἡσυχαστική ζωή• καί μάλιστα τόν ἐπαινοῦν, ὑποτιμώντας ἄλλους συγχρόνους ἁγίους. Ὅμως, περιπίπτουν σέ σοβαρά θεολογικά σφάλματα, διότι ὅλοι οἱ ἅγιοι μετέχουν τῆς ἵδιας ἁγιοποιοῦ ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ, ἀλλά κάθε ἅγιος ἔχει ἰδιαίτερα χαρίσματα καί ὅλοι μαζί συγκροτοῦν τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.
Πέρα ἀπό αὐτό παραβλέπουν τήν ὅλη ἀσκητική ζωή τοῦ ἁγίου Πορφυρίου, ὅτι σέ ἡλικία 13 ἐτῶν μέ θεία ἔμπνευση πῆγε στά Καυσοκαλύβια, στήν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅτι ἐκεῖ ἔζησε μέ θεῖο ζῆλο καί ἔλαβε τό χάρισμα τῆς νοερᾶς προσευχῆς καί τό προορατικό χάρισμα. Ἔπειτα, παραβλέπουν ὅτι σέ ὅλη τήν μετέπειτα ζωή του ἔζησε ὡς ἡσυχαστής, ἀκόμα καί στήν Ὁμόνοια, καί ὅτι μετά τήν συνταξιοδότησή του ἔζησε σέ ἐρημικούς τόπους καί στό τέλος τῆς ζωῆς του ἐγκατέλειψε ὅλες τίς ἀνθρώπινες ἀνέσεις καί ἐπέστρεψε στά Καυσοκαλύβια, στήν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους, καίτοι ἦταν σοβαρά ἄρρωστος, ὅπου καί ἐκοιμήθη μέ βαθύτατη ταπείνωση στήν ἀφάνεια.
Ἑπομένως, δέν μπορούν νά παραβλέπουν τίς ἡσυχαστικές προϋποθέσεις τοῦ ἁγίου Πορφυρίου, οὔτε νά τόν θέτουν σέ ἀνταγωνιστικές σχέσεις μέ ἄλλους συγχρόνους ἁγίους. Αὐτό συνιστᾶ βλασφημία.
Ὁ Σεβασμιώτατος κατέληξε ὅτι ὁ ἅγιος Πορφύριος εἶναι καρπός ὅλης τῆς εὐαγγελικῆς ἡσυχαστικῆς ζωῆς, εἶναι καρπός τῆς ἐρήμου καί εἶναι παράδειγμα γιά μᾶς πού ἐργαζόμαστε ποιμαντικά στόν κόσμο, ὥστε νά κάνουμε αὐτό τό ἔργο μέ τίς προϋποθέσεις πού τό ἔκανε αὐτός, γιατί κατά τόν ἅγιο Μάξιμο τόν Ὁμολογητή: «δαιμόνων ἐστι θεολογία ἡ δίχα πράξεως γνῶσις».
Μετά τό τέλος τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Σύνδεσμος Ἀγάπης τῆς Ἐνορίας τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ δεξιώθηκε στό Ἐνοριακό Κέντρο ὅλους τούς παρευρισκόμενους στίς τελετές τῆς μνήμης τοῦ ὁσίου Πορφυρίου.
