Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ.
Την Δευτέρα 19 Ιουνίου το εσπέρας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρικό εσπερινό για την εορτή του Αγίου Νικολάου Καβάσιλα στο ομώνυμο χωριό Ημαθίας.
Μετά το τέλος του εσπερινού και στο πλαίσιο των ΚΓ΄ Παυλείων έλαβαν χώρα οι εκδηλώσεις «Καβασίλεια 2017» με τη συμμετοχή παραδοσιακών χορευτικών ομάδων από διάφορες περιοχές.
Την Τρίτη 20 Ιουνίου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Νικολάου Καβάσιλα,λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στο ομώνυμο χωριό Ημαθίας. Στο τέλος έδωσε τα αναμνηστικά των ΚΓ΄ Παυλείων στον Προϊστάμενο του Ναού και στην πρώην πρόεδρο του Πολιτιστικού συλλόγου.
Η Ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θ.Λειτουργία
«Γνώμην οὐρανόφρονα ἐπιδειξά- μενος Ὅσιε, πολιτείαν κατάλληλον τῷ πόθῳ διήνυσας».
Μέ τούς λόγους αὐτούς περιγρά- φει, ἀδελφοί μου, ὁ ἱερός ὑμνο- γράφος τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ὁ ἑορταζόμενος ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας, τόν ὁποῖο ἰδιαιτέρως τιμοῦμε καί φέτος ἐδῶ στά Καβά- σιλα, ἔφθασε στήν ἁγιότητα καί κατέκτησε τή βασιλεία τῶν οὐρα- νῶν.
Καί μᾶς τόν περιγράφει ὄχι μόνο γιά νά γνωρίσουμε τήν πνευματική διαδρομή τοῦ τιμωμένου ἁγίου, ἀλλά καί γιά νά μάθουμε τί θά πρέπει νά κάνουμε καί ἐμεῖς στή ζωή μας καί ποιόν δρόμο θά πρέπει νά ἀκολουθήσουμε γιά νά φθάσουμε στόν κοινό μας προορι- σμό πού εἶναι ὁ οὐρανός καί ἡ βα- σιλεία τοῦ Θεοῦ.
Διότι, ἀδελφοί μου, δέν ἑορτά- ζουμε τίς μνῆμες τῶν ἁγίων μόνο γιά νά τούς τιμήσουμε γι ̓ αὐτό πού ἐπέτυχαν στή ζωή τους, γιατί οἱ ἅγιοι δέν ἔχουν ἀνάγκη τῆς δικῆς μας τιμῆς, ἐφόσον ἀπολαμ- βάνουν τήν τιμή καί τή δόξα τοῦ οὐρανοῦ. Τίς ἑορτάζουμε γιά νά ἀντλήσουμε ἀπό τή ζωή τους πρότυπα καί γιά τή δική μας ζωή καί πορεία. Τίς ἑορτάζουμε γιά νά θυ- μόμαστε ὅτι ἡ μίμηση τῆς ζωῆς τῶν ἁγίων μας εἶναι ὁ προορισμός τῆς ζωῆς μας, τό χρέος μας καί ἡ εὐθύνη μας.
Ποιός ἦταν ὅμως ὁ δρόμος πού ὁδήγησε τόν ἅγιο Νικόλαο στήν ἁγιότητα καί στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Μᾶς τόν περιγράφει ὁ ἱερός ὑμνογράφος.
Πρῶτο βῆμα ἦταν ἡ «οὐρανό- φρων γνώμη». Ὁ νοῦς του δέν ἦταν ἁπλῶς στραμμένος πρός τόν οὐρανό, δέν ἦταν ἁπλῶς προσκολλημένος στόν οὐρανό, ἦταν ὁ ἴδιος οὐράνιος. Εἶχε τόν
οὐρανό μέσα του, μέσα στόν νοῦ καί στή σκέψη του, μέσα στήν καρδιά του καί στίς ἐπιθυμίες του. Περπατοῦσε στή γῆ, ἀλλά σκεφτόταν τόν οὐρανό. Ζοῦσε στή γῆ, ἀλλά ἡ ψυχή του βρισκόταν διαρκῶς στόν οὐρανό.
Καί ὅταν σκέφτεσαι κάτι τόσο ἔντονα, ὅταν ζεῖς κάτι τόσο δυνα- τά, τότε ζεῖς καί σκέφτεσαι ὅπως ἐάν θά ἤσουν ἐκεῖ, ὅπως ἐάν θά ζοῦσες μέ τόν Χριστό καί τούς ἁγί- ους, μέ τόν Θεό καί τούς ἀγγέ- λους.
Ἔτσι ζοῦσε, ἀδελφοί μου, ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας. Καί δέν ζοῦσε στήν ἔρημο. Δέν ζοῦσε σέ μοναστήρι. Ζοῦσε στόν κόσμο. Ζοῦσε σέ μία μεγαλούπολη μέ πο- λύ κόσμο καί πολλούς πειρα- σμούς. Ὅμως αὐτός εἶχε προση- λωμένο τόν νοῦ του στόν οὐρανό, κατά τήν προτροπή τοῦ ἀποστό- λου Παύλου πού ἔγραφε πρός τούς Κολοσσαεῖς: «εἰ οὖν συνηγέρθητε τῷ Χριστῷ, τά ἄνω ζητεῖτε …, τά ἄνω φρονεῖτε, μή τά ἐπί τῆς γῆς».
Τά ἄνω εἶχε στόν νοῦ του καί ὁ ἅγιος Νικόλαος. Καί ἔχοντας στόν νοῦ του τόν οὐρανό, ρύθμιζε καί τή ζωή του ἀνάλογα.
Αὐτό εἶναι τό δεύτερο βῆμα τῆς πορείας του, ὅπως τό περιγράφει ὁ ἱερός ὑμνογράφος: «πολιτείαν κατάλληλον τῷ πόθῳ διήνυσας». Ἔζησες, λέει, τή ζωή σου σύμφω- να μέ τόν πόθο σου. Καί καθώς ὁ πόθος τοῦ ἁγίου Νικολάου ἦταν ὁ οὐρανός, ἦταν ὁ Θεός, ἦταν καί ἡ ζωή του ἐναρμονισμένη μέ τόν οὐρανό, ἦταν σύμφωνη μέ τό θέ- λημα τοῦ Θεοῦ.
Ἀγωνιζόμενος, λοιπόν, ἀπό τή γῆ νά ζεῖ τόν οὐρανό, νά ζεῖ τή βασι- λεία τοῦ Θεοῦ, κατόρθωσε μέ τή χάρη του νά φθάσει στήν ἁγιότη- τα, γιατί ἡ ἁγιότητα δέν εἶναι τί- ποτε ἄλλο ἀπό τό νά ταυτίζει ὁ ἄνθρωπος τό θέλημά του μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, νά ταυτίζει τή ζωή του μέ τή ζωή τοῦ Χριστοῦ. Νά ζεῖ ὅπως ἔλεγε ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιά τόν ἑαυτό του: «ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χρι- στός».
Καί ὅποιος ζεῖ ἀπό αὐτή τή ζωή ἑνωμένος μέ τόν Χριστό, δέν μπο- ρεῖ παρά καί στήν ἄλλη ζωή νά ἀπολαύσει τήν αἰωνιότητα τῆς βασιλείας του, αὐτή τήν ὁποία ἑτοίμασε γιά ὅλους μας, ἀδελφοί μου, ὁ Χριστός.
Γι ̓ αὐτό ἄς ἀκολουθήσουμε καί ἐμεῖς τά βήματα τοῦ ἑορταζομένου ἁγίου Νικολάου τοῦ Καβάσιλα. Ἄς προσπαθήσουμε πρῶτα ἀπό ὅλα νά ἀποκτήσουμε «γνώμη οὐρανό- φρονα», θέτοντας ὡς κέντρο τοῦ νοῦ μας, τῆς ψυχῆς καί τῆς καρδι- ᾶς μας τόν Χριστό καί τόν οὐρανό. Καί ἄν ἔχουμε στόν οὐρανό προ- σηλωμένο τόν νοῦ μας, καί ἄν ἔ- χουμε τόν Χριστό στήν ψυχή μας, τότε ὁ πόθος καί ἡ ἐπιθυμία μας γι ̓ αὐτόν θά ὁδηγεῖ τά βήματα τῆς ζωῆς μας στό θέλημά του. Θά ἐπι- θυμοῦμε νά ζοῦμε σύμφωνα μέ τίς ἐντολές του καί τίποτε ἄλλο δέν θά μᾶς εἶναι πιό εὐχάριστο ἤ πιό ἐπιθυμητό ἀπό τό νά αἰσθανόμασθε τήν παρουσία του στή ζωή μας καί ἀπό τό νά ἐναρμονίζουμε τή ζωή μας μέ τή δική του, ζώντας σύμφωνα μέ τίς ἐντολές του, ὅπως ἔκανε καί ὁ ἅγιος Νικόλαος, δίνοντας καί σέ μᾶς πού τόν τιμοῦμε σήμερα πρότυπο ἁγίας ζωῆς.
Καί εὔχομαι, ἀδελφοί μου, διά τῶν πρεσβειῶν του, νά ἀξιωθοῦμε ὅλοι νά ζήσουμε μέ τόν τρόπο αὐ- τό στή γῆ γιά νά ἀξιωθοῦμε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί τῆς οὐρανίου βασιλείας.
