H εορτή του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη στην Νάουσα

Την Κυριακή 4 Νοεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Ναούσης επί τη εορτή του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη.

Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέθηκε σε προσκύνηση και ευλογία των πιστών τεμάχιο του Ιερού Λειψάνου του εορτάζοντος Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

«Τῇ γάρ χάριτί ἐστε σεσωσμένοι διά τῆς πίστεως· καί τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τό δῶρον».

Θεία χάρη, πίστη καί σωτηρία ἀποτελοῦν ἕνα τρίπτυχο ἐννοιῶν, στό ὁποῖο συχνά ἀναφέρεται ὁ πρω­­­τοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦ­λος. Καί ἀναφέρεται ἐπανειλημ­μέ­να, γιατί θέλει νά ἐμπεδώσει στήν ψυχή καί τή συνείδηση τῶν ἀκρο­α­­τῶν του τίς ἔννοιες τῆς χάριτος καί τῆς σωτηρίας, πού ἦταν ἄγνω­στες τόσο στούς ἐξ Ἰου­δαίων ὅσο καί στούς ἐξ ἐθνι­κῶν χρι­στιανούς, ἀλλά καί γιά νά ἄρει τίς τυχόν πα­ρανοήσεις σχετικά μέ τή ση­μα­σία καί τόν ρόλο τῆς πίστεως.

Ἡ πίστη στόν Χριστό ὡς Υἱό τοῦ Θεοῦ καί ὡς σωτήρα καί λυτρωτή τῶν ἀνθρώπων εἶναι χωρίς καμία ἀμφιβολία ἡ ἀναγκαία προϋπό­θε­ση γιά νά οἰκειωθεῖ ὁ ἄνθρωπος τή σωτηρία πού προσφέρει ὁ Χρι­στός. Ἐάν δέν τόν πιστεύει κανείς, δέν εἶναι δυνατόν νά σωθεῖ.

Ἡ πί­στη ὅμως αὐτή γιά νά εἶναι ἀληθινή καί νά ὁδηγήσει τόν πι­στό στή σωτη­ρία πρέπει νά μήν εἶ­ναι μόνο θεω­ρητική ἀλλά καί πρα­κτική, πρέπει νά συνοδεύεται δηλαδή ἀπό ἔργα. Τά ἔργα ἀποτε­λοῦν ἀπόδειξη τῆς πίστεως, ἀπό­δει­ξη τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐν­το­­λῶν τοῦ Χριστοῦ καί κατά συ­νέ­πεια προϋπόθεση τῆς σω­τη­ρίας τοῦ ἀνθρώπου.

Ἀλλά οὔτε ἡ πίστη οὔτε τά ἔργα τῆς πίστεως ἀρκοῦν γιά τή σωτη­ρία μας. Εἶναι καί τά δύο προϋ­πό­θεσή της ἀλλά δέν ἀρ­κοῦν. Χρειά­ζε­ται καί ἡ θεία χά­ρη. Χρειάζεται καί ἡ συμμετοχή τοῦ θείου στοι­χείου στή σωτηρία, προ­­κειμένου ὁ ἄνθρωπος νά μήν ὑπερηφανεύεται ὅτι εἶναι σέ θέση νά σώσει τόν ἑαυ­τό του μόνος του καί κατά συ­νέπεια δέν ἔχει ἀνά­γκη τόν Θεό.

Θά μποροῦσε ὁ Θεός νά σώσει τόν ἄνθρωπο καί χωρίς πίστη καί χωρίς ἔργα, ἀλλά τότε ἡ σωτηρία θά παραβίαζε τήν ἐλευθερία τοῦ ἀν­θρώπου, ἐνῶ τώρα ὁ ἄνθρωπος δηλώνει μέ τήν πίστη καί τά ἔργα τῆς πίστεως τήν κατάφασή του στή σωτηρία πού τοῦ προσφέρει ὁ Θεός μέσω τῆς θείας χάριτος.

Ἄλλωστε ἡ πίστη καί τά ἔργα της ἀποτελοῦν καί προϋπόθεση γιά νά γίνει ὁ ἄνθρωπος μέτοχος τῆς θεί­ας χάριτος, διότι διαφορετικά δέν ἐνεργεῖ στήν ψυχή του καί δέν πα­ράγει ἀποτελέσματα. Γι᾽ αὐτό καί ὁ ἴδιος ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφει πρός τούς χριστιανούς τῆς Κορίν­θου «παρακαλοῦμεν μή εἰς κε­νόν τήν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξα­σθε».

Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ προσφέρεται διά τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν μυστη­ρί­ων της, ἀλλά δέν ὠφελεῖ καί δέν σώ­ζει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δέν τήν ἀπο­δέχονται μέ τήν πίστη καί τά ἔργα τῆς πίστεως. Ἀντίθετα ἁ­γι­ά­ζει καί σώζει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πληροῦν τήν προϋπόθεση τῆς πί­στεως καί τῶν ἔργων της καί δι᾽ αὐ­­τῶν τήν ἀξιοποιοῦν στή ζωή τους καί στήν ψυχή τους.

Καί ἕνας τέτοιος ἦταν, ἀδελφοί μου, ὁ ἑορταζόμενος σήμερα ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας, ἕνας ἀπό τούς νε­ω­­τέρους ἁγίους της, ὁ ἅγιος Γεώρ­­γιος ὁ Καρσλίδης, τοῦ ὁποίου μικρό τμῆ­μα τοῦ ἱεροῦ καί χαρι­το­βρύτου λει­ψάνου του ἔχουμε τήν εὐ­­λογία νά θησαυρίζεται στόν ἱερό αὐτό ναό τοῦ ἁγίου μεγαλο­μάρ­­τυ­ρος Δημη­τρίου τοῦ μυρο­βλύ­­­του, προσφορά τοῦ Μητροπολίτου Δράμας κ. Παύλου, ὁ ὁποῖος προήρχετο ἀπό αὐτή τήν ἐνορία.

Καί ἦταν ὄντως ἄνθρωπος πλή­ρης χάριτος ὁ ἅγιος Γεώργιος, διό­τι ἀπό τή νεανική του ἡλικία καί κάτω ἀπό δύσκολες καί σκληρές συνθῆκες, διωγμῶν καί φυλακί­σε­ων, ἀπέδειξε τή σταθερή καί ἀκρά­δαντη πίστη του στόν Θεό, πίστη, ἡ ὁποία ἐκφράσθηκε μέ τήν ἀφι­έ­ρωσή του στήν ἀγάπη καί τή δια­κονία του.

Καί αὐτή τή χάρη πού ἔλαβε τήν καλλιέργησε μέσα στήν ψυχή του, αὐξάνοντας τήν πίστη καί τά ἔργα τῆς πίστεως, μέ τήν ἐγκράτεια, τήν ἄσκηση, τή νηστεία, τήν προ­σευχή, ἀλλά καί μέ τήν ἀγάπη μέ τήν ὁποία περιέβαλε ὅλους τούς ἀν­θρώ­­πους, τούς ὁποίους βοηθοῦ­σε μέ κά­θε τρόπο καί προσπαθοῦσε νά ἀντα­πο­κρίνεται στίς ἀνάγκες τους καί νά τούς στηρίζει πνευ­μα­τικά στά δύσκολα χρόνια πού ἀκο­λού­θη­­σαν μετά ἀπό τήν ἐγκατά­σταση τῶν προσφύγων ἀπό τόν Πόντο στή Μα­­κεδονία ἀλλά καί στά ἑπό­μενα χρόνια κατά τά ὁποῖα ἡ πε­ρι­ο­χή τῆς Δράμας, ὅπου ἐγκα­τα­στά­θηκε, ἀφοῦ πέρασε καί ἀπό τή δική μας περιοχή, ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ Καρ­σ­λί­δης, ὑπέφερε ἀπό τούς Βουλ­γά­ρους.

Ὅμως ὁ ἅγιος Γεώργιος εἶχε κα­τα­­­στήσει τήν ψυχή του καί τόν ἑαυ­­τό του δοχεῖο τῆς θείας χάρι­τος, ἡ ὁποία ἦταν συχνά ἐμφανής καί στούς ἀνθρώπους, πού τόν ἔ­βλε­παν κατά τή διάρκεια τῆς θεί­ας λει­τουργίας νά ὑπερίπταται καί νά μήν πατᾶ στή γῆ, ἀλλά καί νά θε­ρα­πεύει δι᾽ αὐτῆς πολλούς ἀν­θρώ­πους.

Καί αὐτή ἡ θεία χάρη πού τόν ἁ­γίασε ἐνεργεῖ καί διά τῶν ἱερῶν του λειψάνων θαύματα σέ ὅσους προστρέχουν ἐν πίστει καί τά προ­σκυ­νοῦν καί ἐπικαλοῦνται τή χά­ρη καί τή μεσιτεία του πρός τόν Θεό. Διότι τό δῶρο εἶναι τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἀκούσαμε καί στό ἀποστο­λι­κό ἀνάγνωσμα, καί ἡ τιμή τῶν ἁγίων ἀποτελεῖ ἔκφραση τιμῆς καί πρός τόν Θεό, ὁ ὁποῖος ἁγιάζει διά τῆς χάριτός του τούς δούλους του, ἀλλά καί παρότρυνση γιά ὅλους ἐ­μᾶς πού τούς τιμοῦμε νά κατα­νοή­­σου­με τή σημασία της στή ζωή μας καί νά ἀγωνιζόμεθα, ὥστε διά τῆς πίστεως καί τῶν ἔργων της νά ἀξι­ω­θοῦμε τῆς θείας χά­ριτος, γιά νά ὁδηγήσει καί ἐμᾶς, διά πρε­σβειῶν καί τοῦ ἑορ­ταζομένου σή­με­ρα ἁγίου Γεωρ­γίου τοῦ Καρ­σ­λίδη, στή σωτηρία.