Ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου
Ἡμέρα Ἑλληνικῆς Ἀνεξαρτησίας
Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τόν Κύριον…Ὅτι
ἐποίησέν μοι μεγαλεῖα ὁ Δυνατός, καί
ἅγιον τό ὄνομα Αὐτοῦ (Λουκ. 1-46-49)
Πρός τούς Σεβασμιωτάτους καί Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καί Διακόνους, τούς Μοναχούς καί Μοναχές, τούς Προέδρους καί Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων, τούς Ἐντιμοτάτους Ἄρχοντες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχεῖα, τά Ἡμερήσια καί Ἀπογευματινά Σχολεῖα, τίς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τήν Νεολαία, τίς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καί ὁλόκληρο τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.
Προσφιλεῖς Ἀδελφοί καί Ἀδελφές ἐν Χριστῷ,
Ἡ Ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας εἶναι ἡμέρα κατά τήν ὁποία γιορτάζουμε μιά πραγματικά ἐκπληκτική καί θαυματουργική ἀποκάλυψη. Στό γεγονός τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ὁ πρωτοστάτης ἄγγελος τοῦ Θεοῦ παρουσιάσθηκε στήν Παρθένο Μαρία καί ἀνεκοίνωσε τό θεῖο σχέδιο γιά τήν σωτηρία μας διά τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ. Οἱ λόγοι τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ ἀπεκάλυψαν πῶς θά ἐκπληρώνονταν οἱ ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ καί πῶς θά πραγματοποιοῦνταν οἱ ἀρχαῖες προφητεῖες. Καθώς ὁ Ἀρχάγγελος μίλησε καί ἡ Παρθένος Μαρία πίστευσε στό οὐράνιο ἄγγελμα καί ἐξέφρασε τήν προθυμία της νά ὑπηρετήσῃ τόν Θεό, τό Ἅγιο Πνεῦμα τήν ἐπισκέφθηκε καί ἐκείνη ὕμνησε τόν Θεό μέ τά λόγια: Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τόν Κύριον, καί ἠγαλλίασέν τό πνεῦμά μου ἐπί τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου, ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπί τήν ταπείνωσιν τής δούλης Αὐτοῦ. Ἰδού γάρ ἀπό τοῦ νῦν μακαριοῦσίν με πᾶσαι αἱ γενεαί, ὅτι ἐποίησέν μοι μεγαλεῖα ὁ Δυνατός, καί ἅγιον τό ὄνομα Αὐτοῦ (Λουκ. 1-46-49).
Αὐτή ἡ ἀποκάλυψη στήν Θεοτόκο ἦταν καί συνεχίζει νά ἀποτελῇ ἀποκάλυψη τῆς ἀληθείας καί τῆς ἀπύθμενης σοφίας τοῦ Θεοῦ. Διά τῆς σαρκώσεως τοῦ Χριστοῦ ἐκπληρώθηκαν οἱ ὑποσχέσεις Του στόν Ἀδάμ καί τήν Εὔα καί σέ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. Ἡ ὥρα τῆς ἀνακαινίσεως εἶχε ἔλθει. Τό σχέδιο λυτρώσεώς Του ἐπετεύχθη μέ τήν εἴσοδο τοῦ Θεοῦ στήν ἀνθρώπινη πραγματικότητά μας καί μέ τό γεγονός τῆς σαρκώσεώς Του, δηλαδή ὅτι ἔλαβε τό σῶμα καί τό αἷμα τά ὁποῖα ὁ Ἴδιος εἶχε δημιουργήσει. Ὁ σκοπός καί τό νόημα τῆς δημιουργίας μας, ἡ προτεραιότητα τῆς ἀπελευθερώσεώς μας ἀπό τήν ἁμαρτία καί τό κακό, ἡ κοινωνία μας μέ τόν Θεό, καί ὁ τρόπος τῆς ζωῆς ἐν ἁγιότητι ἀποκαλύφθηκαν τώρα μέ τό γεγονός τοῦ Εὐαγγελισμοῦ.
Ὁ Εὐαγγελισμός ἀπεκάλυψε, ἐπίσης τήν τεράστια καί ἀμέτρητη δύναμη τοῦ Θεοῦ. Ἡ δύναμή Του ἐπί τῆς κτίσεως φάνηκε στό θαυματουργικό γεγονός τῆς σαρκώσεως τοῦ Κυρίου μας. Διά τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἀποκαλύφθηκε ὅτι τό πρόσκαιρο σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καί τῆς ἀπελπισίας τοῦ θανάτου θά ἐξαλείφετο διά τῆς ἀκατανίκητης δυνάμεως τοῦ Θεοῦ, γεγονός πού ἔκανε τήν Θεοτόκο νά ἀναφωνίσῃ, ἠγαλλίασέν τό πνεῦμά μου ἐπί τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου… ὅτι ἐποίησέν μοι μεγαλεῖα ὁ Δυνατός, καί ἅγιον τό ὄνομα Αὐτοῦ (Λουκ. 1-47-49).
Σέ αὐτή τήν ἱερή καί θεϊκή ἀποκάλυψη ἀναγνωρίζουμε ἐπίσης τήν ἄπειρη χάρη τοῦ Θεοῦ. Ὁ Εὐαγγελισμός ἦτο πλήρης τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, καί αὐτό φάνηκε διά τῆς σαρκώσεως, καθώς ὁ Χριστός ἔγινε ἄνθρωπος γιά μᾶς καί τή σωτηρία μας. Τό γεγονός ἀπεκάλυψε τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ νά δίδῃ, νά διατηρῇ καί νά ἀνακαινῇ ὅλη τήν ζωή. Ἡ ἀποκάλυψή Του αὐτή πρός χάριν μας ἔγινε στή Θεοτόκο, ὄχι σέ βασιλεῖς καί ἡγέτες, ἐπιβεβαιώνοντας ὅτι ἡ σωτηρία ἔρχεται διά τῆς χάριτος, τῆς ταπεινώσεως καί τῆς πίστεως καί ὄχι διά τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας, τῆς δυνάμεως, τῆς ὑψηλῆς θέσεως ἤ τῆς βίας.
Ἡ Ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ καί ἡ ἀλήθεια, ἡ δύναμη καί ἡ χάρη τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ Θεοῦ ἀπετέλεσε τήν ἔμπνευση γιά τούς Ἕλληνες προγόνους μας οἱ ὁποῖοι ξεκίνησαν τή μάχη γιά ἀνεξαρτησία τήν ἡμέρα αὐτή τό 1821. Ἐπικυρώνοντας τήν ἀλήθεια τῆς ζωῆς καί τῆς ἐλευθερίας ὡς ἐγγενῆ στοιχεῖα τῆς ἀνθρώπινης ὑπάρξεως, οἱ ἀνδρεῖοι αὐτοί ἄνθρωποι νίκησαν μιά μεγαλύτερη δύναμη καί αἰῶνες Ὀθωμανικῆς κατοχῆς. Διά τῆς ἀγάπης των πρός τόν Θεό καί τήν ἐλευθερία, πρός τήν Ἑλληνική κληρονομιά καί τήν Ὀρθόδοξο πίστη των, κατάφεραν νά προσφέρουν στίς ἐπερχόμενες γενεές ἕνα ἐλεύθερο ἔθνος καί μία ἐλεύθερη κοινωνία ὅπου τά στοιχεῖα τῆς αὐτοδιαθέσεως, ἡ ἐλευθερία καί ἡ πίστη γίνονταν σεβαστά. Καθώς γιορτάζουμε τήν Ἑορτή αὐτή καί τήν Ἡμέρα τῆς Ἑλληνικῆς Ἀνεξαρτησίας, τιμοῦμε τή μνήμη τῶν προγόνων μας καί ἀναζητοῦμε ἔμπνευση καί θάρρος γιά νά κρατήσουμε καί νά διατηρήσουμε ὅλα αὐτά γιά τά ὁποῖα ἐκεῖνοι πολέμησαν καί σκοτώθηκαν γιά νά ἐπιτύχουν.
Σήμερα, συγκεντρωνόμεθα ὅλοι γιά νά θημηθοῦμε καί νά τιμήσουμε αυτή τήν ἐπέτειο, καθώς ἐκφράζουμε μέσα ἀπό τήν πίστη μας τήν ἀλήθεια, τή δύναμη καί τήν ἀγάπη τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ Θεοῦ στόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου. Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί γνωρίζουμε καί ἐπιβεβαιώνουμε ὅτι ἡ ἀπόλυτη κυριαρχία ἐπί τοῦ θανάτου, τῆς καταπιέσεως, τοῦ μίσους, καί τῆς βίας κερδίζεται κατ’ αὐτόν τόν τρόπο. Ἡ ἀλήθεια Του ἀντέχει σέ ὅλα. Ἡ δύναμή Του χαρίζει ζωή καί σωτηρία. Ἡ ἀγάπη Του φέρνει ἐλπίδα καί βεβαιότητα. Τήν ἡμέρα αὐτή τοῦ πανηγυρισμοῦ ἄς προσφέρουμε μαρτυρία τῆς ἀληθείας καί ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, ἀποκαλύπτοντας στούς ἄλλους, ὅπως Ἐκεῖνος σ’ ἐμᾶς, τήν ὁδό πρός τήν ἄφθονη καί ἀληθινή ζωή.
Μέ πατρική ἐν Χριστῷ ἀγάπη,
† ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Δημήτριος
