Την Κυριακή 10 Φεβρουαρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής και Αγίου Χαραλάμπους Κυδωνιάς.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:
«Ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».
Μία προτροπή ἀπευθύνει στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος πρός τόν μαθητή του ἀπόστολο Τιμόθεο.
Τί τόν προτρέπει; Νά ἀντλεῖ δύναμη ἀπό τή χάρη τοῦ Χριστοῦ, νά στηρίζεται καί νά ἐνισχύεται ἀπό τή θεία χάρη. «Ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».
Ἦταν νέος ὁ ἀπόστολος Τιμόθεος καί εἶχε νά ἀντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες στό ἔργο του, καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος γνώριζε ἀπό προσωπική πείρα ὅτι ὁ δρόμος τοῦ χριστιανοῦ καί πολύ περισσότερο ὁ δρόμος ἑνός ἀποστόλου δέν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση. Εἶναι ἕνας διαρκής ἀγώνας καί μία διαρκής πάλη ὄχι «πρός σάρκα καί αἷμα, ἀλλά πρός τόν κοσμοκράτορα τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου». Εἶναι ἕνας πόλεμος πνευματικός, στόν ὁποῖο ὅμως ὁ ἐχθρός τῆς ψυχῆς μας, ὁ διάβολος, δέν χρησιμοποιεῖ μόνο πνευματικά ὅπλα, χρησιμοποιεῖ καί ὑλικά, προκειμένου νά ὑπερισχύσει, ὅπως νομίζει, καί νά ἐξαφανίσει τό ὄνομα καί τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔχει προσωπική ἐμπειρία αὐτοῦ τοῦ πολέμου, ἀφοῦ καί ὁ ἴδιος διώχθηκε, φυλακίσθηκε, λιθοβολήθηκε, ραβδίσθηκε καί συκοφαντήθηκε ἐπανειλημμένα· γι᾽ αὐτό καί προειδοποιεῖ τόν μαθητή του ἀπόστολο Τιμόθεο ὅτι «οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν διωχθήσονται». Ὅσοι θέλουν νά εἶναι εὐσεβεῖς, ὅσοι θέλουν νά ζοῦν πιστεύοντας στόν Χριστό, θά διωχθοῦν ἀπό ἐκείνους πού δέν τόν πιστεύουν. Γι᾽ αὐτό καί τόν προτρέπει νά ἀντλεῖ δύναμη ἀπό τή χάρη τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ λόγος ὅμως τοῦ ἀποστόλου Παύλου δέν ἀφορᾶ μόνο τόν ἀπόστολο Τιμόθεο. Ἰσχύει καί ἐπιβεβαιώνεται σέ κάθε ἐποχή. Ἐπιβεβαιώνεται καί στήν περίπτωση τοῦ ἑορταζομένου σήμερα ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους, τόν ὁποῖο τιμᾶ ἰδιαιτέρως ἡ ἐνορία σας, καί ὁ ὁποῖος ὑπέμεινε γιά χάρη τῆς πίστεώς του καί τῆς ἀγάπης του στόν Χριστό πολλά καί πολυώδυνα μαρτύρια, τά ὁποῖα εἶναι δύσκολο ἀκόμη καί νά συλλάβει ὁ ἀνθρώπινος νοῦς. Εἶναι ὅμως δυνατόν νά ἐφεύρει ἡ κακία καί ἡ μοχθηρία τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι δυνατόν νά ἐπινοήσει ἐκεῖνος, τοῦ ὁποίου ὁ νοῦς καί ἡ ψυχή εἶναι παραδεδομένα στόν διάβολο πού μισεῖ τό φῶς, πού μισεῖ τήν ἀλήθεια, πού μισεῖ τόν Χριστό καί ὅσους τόν πιστεύουν.
Καί ὅλα αὐτά τά ὑπέμεινε μέ γενναιότητα καί καρτερία ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Χαράλαμπος χωρίς νά κάνει ποτέ κακό σέ κανένα, χωρίς νά πειράξει καί νά ἐνοχλήσει ἤ νά βλάψει κάποιον. Τά ὑπέμεινε καί μάλιστα παρά τή φυσική ἀδυναμία τοῦ σώματός του, καθώς ἦταν 112 ἐτῶν, ὅταν συνελήφθη καί ὁδηγήθηκε στόν Ρωμαῖο δικαστή μέ τήν κατηγορία ὅτι πίστευε στόν Χριστό.
Καί ὅμως παρά τήν ἡλικία του, παρά τίς μεγάλες ταλαιπωρίες καί τά φοβερά καί ἀπάνθρωπα βασανιστήρια στά ὁποῖα τόν ὑπέβαλαν οἱ διῶκτες του, ἐκεῖνος ὄχι μόνο δέν ἀρνεῖτο τήν πίστη του ἀλλά προσείλκυε μέ τήν ὑπομονή καί τήν καρτερία του καί ἄλλους στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι τόν ἔβλεπαν νά τά ὑπομένει μέ τόση γαλήνη καί τόση ἠρεμία καί ἀποροῦσαν ἀπό ποῦ ἀντλεῖ τή δύναμη γιά νά ἀντέχει στά βασανιστήρια.
Ἀλλά ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Χαράλαμπος, ὁ θαυματουργός, ἀντλοῦσε δύναμη ἀπό τή χάρη τοῦ Χριστοῦ. Ὁ λόγος τοῦ ἀποστόλου «ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» ἴσχυε καί γιά τόν ἴδιο. Δέν δειλίαζε, γιατί πίστευε ὅτι ἀξίζει νά ὑπομείνει τά βασανιστήρια καί τά μαρτύρια γιά νά μήν χωρισθεῖ ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Δέν δειλίαζε, γιατί πίστευε ὅτι ἴσχυε καί γιά τόν ἴδιο, ὅπως καί γιά τόν ἀπόστολο Παῦλο, ἡ ὑπόσχεση τοῦ Χριστοῦ ὅτι ἡ «δύναμίς» του «ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται». Καί ἔτσι ὑπέμεινε μέχρι τό τέλος τό μαρτύριο, γιά νά λάβει τόν στέφανο τῆς δικαιοσύνης ἀπό τόν Χριστό καί νά τιμᾶται καί στήν ἐπί γῆς στρατευομένη Ἐκκλησία ἀλλά καί στήν ἐν οὐρανοῖς θριαμβεύουσα αἰωνίως.
Ἡ σημερινή μνήμη του, ἀδελφοί μου, ἀποτελεῖ καί γιά ἐμᾶς εὐκαιρία νά θυμηθοῦμε τήν προτροπή τοῦ ἀποστόλου Παύλου «ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». Καί ὄχι μόνο νά τήν θυμηθοῦμε ἀλλά καί νά τήν πιστεύσουμε καί νά τήν κάνουμε πράξη στή ζωή μας. Γιατί μπορεῖ ἐμεῖς νά μήν καλούμεθα νά ὑπομείνουμε βασανιστήρια καί μαρτύριο γιά χάρη τοῦ Θεοῦ, ἔχουμε ὅμως νά ἀντιμετωπίσουμε καί πειρασμούς καί δοκιμασίες καί θλίψεις ποικίλες στή ζωή μας, πού συχνά μᾶς καταβάλλουν καί μᾶς κάνουν νά ὀλιγοπιστοῦμε καί, κάποιες φορές, ἴσως καί νά ἀγανακτοῦμε γιατί μᾶς συμβαίνουν.
Δέν θά πρέπει ὅμως, ἀδελφοί μου, γιατί ὁ Θεός γνωρίζει τίς δυνάμεις καί τίς ἀντοχές μας καί, ἄν πιστεύουμε σέ αὐτόν, δέν θά μᾶς ἀφήσει ποτέ νά δοκιμασθοῦμε περισσότερο ἀπό ὅσο ἀντέχουμε.
Γι᾽ αὐτό ἄς ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στόν Θεό καί ἄς ἀντλοῦμε δύναμη ἀπό χάρη τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἔκανε καί ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Χαράλαμπος, ὥστε νά ἀντιμετωπίζουμε τίς δοκιμασίες καί τούς πειρασμούς μέ ὑπομονή καί νά ἀξιωθοῦμε νά κερδίσουμε δι᾽ αὐτῶν τή σωτηρία μας. Διότι, κατά τόν λόγο τοῦ Κυρίου μας, «ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος σωθήσεται», αὐτός δηλαδή πού ὑπομένει μέχρι τέλους, αὐτός θά σωθεῖ καί θά κληρονομήσει τή βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Ὁ ἅγιος Χαράλαμπος μέ τήν ὑπομονή του, μέ τό κουράγιο του, μέ τήν ἡλικία του δίδει σέ ὅλους μας τή δύναμη ἀλλά καί τήν ἐλπίδα νά πιστεύουμε ὅτι μποροῦμε καί ἐμεῖς, ὅποιες καί ἄν εἶναι οἱ δυσκολίες τῆς ζωῆς μας, ὅποιες καί ἄν εἶναι οἱ δοκιμασίες καί οἱ θλίψεις καί οἱ κατηγορίες, πολλές φορές, πού ἀντιμετωπίζουμε, ὅλα μποροῦμε νά τά ὑπερβοῦμε, ὅταν μένουμε συνδεδεμένοι μέ τόν Θεό, ὅταν ἔχουμε αὐτή τήν πίστη, ἡ ὁποία θά μᾶς στηρίζει καί ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ θά μᾶς καλύπτει καί θά μᾶς ἐνισχύει σέ κάε δύσκολη στιγμή. Φεύγοντας ἀπό τή θεία Λειτουργία ἄς ἔχουμε κατά νοῦν ὅτι ἕνας γέροντας 112 ἐτῶν ὑπέστη μαρτύρια καί τά ὑπέμεινε. Ἐμεῖς δέν ἔχουμε τέτοια μαρτύρια στή ζωή μας, ἔχουμε ἄλλα πράγματα, ἔχουμε θλίψεις, ἔχουμε δοκιμασίες, ἔχουμε πειρασμούς, ἀλλά καί αὐτά ὑπερπηδῶνται, ἀκόμη πιό εὔκολα, ὅταν εἴμαστε συνδεδεμένοι μέ αὐτή τή δύναμη καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.
