Την Τετάρτη 24 Ιουλίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίας Άννης στο Νησελούδι.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :
«Ὅτι χάρις καί ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ καί ἐπισκοπή ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ».
Αὐτούς τούς λόγους τοῦ σοφοῦ Σολομῶντος ἀκούσαμε πρό ὀλίγου νά ἐπαναλαμβάνει ἡ Ἐκκλησία μας πρός τιμήν τῆς μητρός τῆς Θεοτόκου, τῆς ἁγίας Θεοπρομήτορος Ἄννης, τήν κοίμηση τῆς ὁποίας ἑορτάζουμε.
Καί γιατί τούς ἐπαναλαμβάνει; Τούς ἐπαναλαμβάνει, γιατί θέλει νά μᾶς ὑπενθυμίσει ὅτι οἱ θεόπνευστοι λόγοι ἰσχύουν σέ κάθε ἐποχή καί βρίσκουν τήν ἐφαρμογή τους πάντοτε, ὄχι μόνο τότε πού γράφθηκαν, τήν ἐποχή πού ζοῦσε ὁ βασιλεύς Σολομών, ἀλλά καί στήν ἐποχή τῆς ἁγίας Ἄννης, χίλια περίπου χρόνια ἀργότερα, καί ἀκόμη καί σήμερα, στή δική μας ἐποχή.
Ποιοί εἶναι, λοιπόν, αὐτοί οἱ λόγοι πού ἴσχυαν στήν ἐποχή τῆς ἁγίας Ἄννης καί ἑπομένως ἰσχύουν καί στίς ἡμέρες μας; Εἶναι μεταξύ ἄλλων καί αὐτοί οἱ ὁποῖοι ἀκούσαμε στό ἀνάγνωσμα ἀπό τή Σοφία Σολομῶντος καί προέταξα στήν ἀρχή τῆς ὁμιλίας μου. «Ὅτι χάρις καί ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ καί ἐπισκοπή ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ».
Ὁ σοφός καί δίκαιος βασιλεύς Σολομῶν ἀναφέρεται στόν Θεό καί σέ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τηροῦν τό θέλημα καί τίς ἐντολές του καί ἀγωνίζονται νά εὐθυγραμμίσουν τή ζωή τους μέ τόν νόμο του. Ὅλοι αὐτοί εἶναι ἐκεῖνοι, τούς ὁποίους ὀνομάζει ὁσίους καί ἐκλεκτούς τοῦ Θεοῦ, καί μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι ἔχουν τή χάρη καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἔχουν τή στοργική μέριμνα καί φροντίδα τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ τή ζωή τους, τούς καθοδηγεῖ καί τούς προστατεύει πάντοτε.
Αὐτό βλέπουμε νά συμβαίνει καί στή ζωή τῆς ἁγίας Θεοπρομήτορος Ἄννης. Tέκνο εὐλαβοῦς καί ἱερατικῆς οἰκογενείας ἀνετράφη μέ τόν νόμο καί τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Καί αὐτές τίς ἐντολές συνέχισε νά τηρεῖ καί ὅταν νυμφεύθηκε τόν ἐπίσης εὐσεβῆ καί δίκαιο Ἰωακείμ. Γι᾽ αὐτό καί παρότι ἐπί πολλά χρόνια προσπαθοῦσαν νά ἀποκτήσουν παιδί ἀλλά δέν ἦταν δυνατό, γεγονός πού τούς ἔθλιβε, γιατί τήν ἐποχή ἐκείνη ἡ ἀτεκνία θεωρεῖτο ὄνειδος, θεωρεῖτο ντροπή, ἡ ἁγία Ἄννα οὔτε ἀγανακτοῦσε οὔτε διαμαρτυρόταν, οὔτε σκέφθηκε ποτέ νά ἐγκαταλείψει τήν προσήλωσή της στόν Θεό καί στήν πίστη του. Ἔτσι ἡ ὑπομονή της, ἡ πίστη της καί ἡ εὐσέβειά της ἐπιβραβεύθηκαν ἀπό τόν Θεό, γιατί ἀξιώθηκε νά δεῖ τόσο ἐκείνη, ὅσο καί ὁ εὐσεβής σύζυγός της, ὁ ἅγιος Ἰωακείμ, νά πραγματώνεται στή ζωή της ὁ λόγος τοῦ σοφοῦ Σολομῶντος ὅτι «χάρις καί ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, καί ἐπισκοπή ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ».
Πῶς ἔγινε πραγματικότητα ὁ λόγος αὐτός στή ζωή τῆς ἁγίας Ἄννης; Ἔγινε μέ τή γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.
Ποιά μεγαλύτερη χάρη καί ποιό μεγαλύτερο ἔλεος ἀπό αὐτό θά μποροῦσε νά περιμένει ἡ ἁγία Ἄννα. Αὐτή ἡ ὁποία γιά χρόνια θεωρεῖτο ἄτεκνη καί ὑπέφερε γι᾽αὐτό, αὐτή ἀξιώθηκε ὄχι μόνο νά ἀποκτήσει παιδί, παρά τήν περασμένη ἡλικία της, ἀλλά νά φέρει στόν κόσμο καί Ἐκείνη ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νά γίνει ἡ Μητέρα τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ. Ἀξιώθηκε αὐτή τή μεγάλη τιμή καί εὐλογία ἀπό τόν Θεό, ὁ ὁποῖος δέν ἀδιαφοροῦσε γιά τίς προσευχές καί τίς παρακλήσεις της, δέν ἀδιαφοροῦσε γιά τά δάκρυά της, δέν ἀδιαφοροῦσε οὔτε καί γιά τήν εὐλάβεια μέ τήν ὁποία τόσο ἐκείνη ὅσο καί ὁ σύζυγός της, ὁ ἅγιος Ἰωακείμ, ζοῦσαν, ὑπομένοντας μέ ταπείνωση καί καρτερία τή δοκιμασία αὐτή.
Γι᾽ αὐτό καί ἔδωσε στήν ἁγία Ἄννα τή μεγάλη αὐτή ἀνταμοιβή, τό σπουδαῖο καί μοναδικό αὐτό δῶρο, ἐπιβεβαιώνοντας τόν λόγο τοῦ σοφοῦ Σολομῶντος «ὅτι χάρις καί ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, καί ἐπισκοπή ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ».
Τήν χάρη καί τό ἔλεός του ἐπιφυλάσσει καί σέ μᾶς ὁ Θεός, ἐφόσον δέν εἴμαστε πιστοί μόνο στήν ταυτότητα, δέν εἴμαστε χριστιανοί μόνο στά λόγια καί μόνο στήν ἐντύπωση πού δίδουμε στούς ἄλλους γύρω μας, ἀλλά εἴμαστε πιστοί καί εὐσεβεῖς στή ζωή μας, στίς πράξεις καί στήν καθημερινότητά μας. Ὅταν μέ ταπείνωση καί ὑπομονή ἀντιμετωπίζουμε τούς πειρασμούς, τίς δοκιμασίες, τίς θλίψεις, τίς ἀσθένειες καί ὅ,τι ἄλλο ἐπιτρέπει ὁ Θεός νά ζήσουμε, δείχνοντας τήν ἐμπιστοσύνη μας στήν πρόνοια καί τήν ἀγάπη του, δείχνοντας ὅτι πιστεύουμε τήν ὑπόσχεσή του ὅτι ἐπιβλέπει «ἐπί τόν ταπεινόν καί ἡσύχιον καί τρέμοντα τούς λόγους του» καί δέν ἐγκαταλείπει «τούς ἐλπίζοντας ἐπ᾽ αὐτόν», τότε θά χαρίσει καί σέ ἐμᾶς ὁ Θεός τή χάρη καί τό ἔλεός του, τότε θά ἔχει τή φροντίδα καί τή μέριμνά μας καί θά μποροῦμε νά ζοῦμε ἥσυχοι κάτω ἀπό τό ἄγρυπνο πατρικό του βλέμμα πού θά μᾶς προστατεύει, ἀλλά καί θά μποροῦμε νά ἐλπίζουμε ὅτι ἡ χάρη καί τό ἔλεός του θά μᾶς ἀξιώσουν καί ἐμᾶς νά ζήσουμε τήν αἰώνια ζωή πού ἔχει ἑτοιμάσει ὁ Θεός γιά τούς ἐκλεκτούς του, διά πρεσβειῶν καί τῆς ἁγίας Θεοπρομήτορος Ἄννης, τήν ὁποία τιμοῦμε σήμερα καί ἐπικαλούμεθα τίς εὐχές της γιά νά μᾶς σκέπει καί νά χαριτώνει καί ἐμᾶς, ὅπως χαρίτωσε καί ἐκείνεη ὁ Θεός.
