Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ.κ Σεραφείμ
Μυσταγωγία η Μεγάλη Πέμπτη. Μυσταγωγεί ο Χριστός τους Μαθητές Του. «Μυσταγωγών σου Κύριε τους Μαθητάς εδίδασκες λέγων. Ω φίλοι, οράτε, μηδείς ημάς χωρίσει μου φόβος… ει ουν ημείς φίλοι μου εστε, εμέ μιμείσθε. Ο θέλων πρώτος είναι ,έστω έσχατος. Ο Δεσπότης ως ο διάκονος» (Και νυν Αποστίχων Όρθρου Μ. Πέμπτης). «..υμείς δε ουχ ούτως, αλλ’ο μείζων εν υμίν γινέσθω ως ο νεότερος, και ο ηγούμενος ως ο διακονών. Τις γαρ μείζων, ο ανακείμενος ή ο διακονών; Ουχί ο ανακείμενος; Εγώ δε ειμι εν μέσω υμών ως ο διακονών. Υμείς δε εστε οι διαμεμενηκότες μετ’εμού εν τοις πειρασμοίς μου» (Λουκ. 22, 26-29).
Αυτή η μυσταγωγία είναι το έργο του κάθε Επισκόπου. Είναι η θεραπεία την οποία προσφέρει στο λαό του και πρωτίστως στους κληρικούς του. Ο Επίσκοπος για μια Επισκοπή, είναι ότι ο αρχίατρος για ένα νοσοκομείο. Δεν είναι ο Επίσκοπος μόνο ο διάδοχος του θρόνου των Αποστόλων, αλλά και «των τρόπων μέτοχος». Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας ψάλλει για τους Αγίους Ιεράρχας : «και τρόπων μέτοχος και θρόνων διάδοχος».
Γράφω πάντα τα ανωτέρω για να παρουσιάσω ένα μυσταγωγικό κείμενο του Γέροντός μου, Μητροπολίτου Αγαθονίκου, το οποίο απευθύνεται στους κληρικούς της επαρχίας του κατά το έτος 1998 και συγκεκριμένα για την φρικτή και Αγία ημέρα της Μεγάλης Πέμπτης. Ο ίδιος μου έστειλε αυτό το κείμενο λέγοντας : «Θέλω να το διαβάσεις. Δεν μπορείς να φανταστείς τα πνευματικά σκιρτήματα που νοιώθω σε κάθε Θεία Λειτουργία κάθε φορά που τα χείλη μου αγγίζουντον Θείο Κρατήρα της ζωής, δηλαδή το Άγιο Ποτήριο. Η Μεγάλη Πέμπτη με συγκινεί τα μέγιστα και θέλω αυτήν την μυσταγωγία που νοιώθω να την μεταφέρω και στους κληρικούς μου. Αυτήν την εγκύκλιο μαζί και με τόσα άλλα που σου έχω δώσει, στα αφήνω ως παρακαταθήκη της ζωής σου…Θέλω να με θυμάσαι στις προσευχές σου…»
Στην ζωή του ο Γέροντας ακολούθησε κατά βήμα την ζωή του Χριστού. Αντέγραψε όπως τονίζουν οι Πατέρες της Εκκλησίας την ζωή του αρχηγού και τελειωτού της Πίστεώς μας, Ιησού Χριστού. Δεν δίδασκε με λόγια, ούτε φανέρωνε τον εαυτό του, δίδασκε με πράξεις και αγία ζωή. Δεν σας αποκρύπτω ότι συγκινούμαι κάθε φορά που αναφέρω το όνομά του, γιατί με βαραίνει η ατίμητη κληρονομιά την οποία μου κληροδότησε. Ας απολαύσουμε αυτό το κείμενο του Γέροντος Αγαθονίκου, σήμερα Μεγάλη Πέμπτη 2015, και ας τον θυμηθούμε στη Θεία Λειτουργία και στις προσευχές μας. Πιστέυω ότι κι εκείνος μέσα από τη σιωπή του, που είναι η γλώσσα του μέλλοντος αιώνος, θυμάται τα πνευματικά του παιδιά και ιδιαιτέρως εκείνους…
Γράφτηκε από τον/την Ι.Μ. Καστορίας
