Μέσα στην αναστάσιμη χαρά και ευφροσύνη τελέσθηκε το μυστήριο της Χειροτονίας ενός νέου Πρεσβυτέρου στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, στην ορεινή επαρχία του Βάλτου. Την Τρίτη της Διακαινησίμου Εβδομάδος, 14 Απριλίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός, χοροστάτησε στην ακολουθία του Αναστασίμου Όρθρου και προέστη της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον ορεινό Θύαμο, στον Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων. Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας χειροτόνησε στο βαθμό του Πρεσβυτέρου, τον Ιεροδιάκονο Ευσέβιο Ζαπαντιώτη, ο οποίος κατάγεται από την περιοχή και πρόκειται να διακονήσει ως Ιερεύς την, επί χρόνια κενή, Ενορία του Θυάμου.
Ο νέος Πρεσβύτερος, κατά την σύντομη προσφώνησή του, αναφέρθηκε στην εορτή της Αναστάσεως του Χριστού και στο μυστήριο της Ιερωσύνης, ενώ ευχαρίστησε όλους εκείνους που τον στήριξαν στην ζωή του και στην απόφασή του να αφιερωθεί στην Εκκλησία. Ξεχωριστά ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνό για την πνευματική του στήριξη και το πατρικό του ενδιαφέρον και ζήτησε τις προσευχές όλων για την ιερατική του διακονία.
Κατά την αντιφώνησή του ο Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός, απευθυνόμενος στον νέο Πρεσβύτερο, αλλά και στους πιστούς που συμμετείχαν στην Θεία Λειτουργία, με επικεφαλής τον Δήμαρχο Αμφιλοχίας κ. Αθανάσιο Τορουνίδη, εξέφρασε τη χαρά του, γιατί μέσα στην Διακαινήσιμο Εβδομάδα τελέσθηκε η Χειροτονία του π. Ευσεβίου και μάλιστα στην περιοχή του ορεινού Βάλτου.
«Η Ανάσταση είναι διπλή για όλους εμάς σήμερα. Για όλα τα μέλη της τοπικής μας Εκκλησίας, αλλά κυρίως για τα μέλη της Ενορίας του Θυάμου, η οποία για πολλά χρόνια έμεινε ορφανή και απροστάτευτη. Σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, ήλθε το πλήρωμα του χρόνου για να αποκτήσετε νέο Εφημέριο, πατέρα στοργικό που θα έρθει να συναγάγει τα διασκορπισμένα πρόβατα αυτής της λογικής ποίμνης», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Λαμβάνοντας αφορμή από την “εορτή των εορτών” και την αναστάσιμη χαρά που βιώνουμε, απηύθυνε πατρικές νουθεσίες και παραινέσεις προς το νέο Πρεσβύτερο.
«Να ενθυμείσαι πάντοτε, ότι ο Ιερεύς κηρύττει την δύναμη της Αναστάσεως, η οποία είναι τόσο μεγάλη που μπορεί πραγματικά να μεταμορφώσει ολόκληρο τον κόσμο. Κανένας “λίθος”, όσο μεγάλος και αν είναι και καμία “κουστωδία στρατιωτών” δεν μπορεί να εμποδίσει την Ανάσταση του Χριστού. Ανθρωπίνως θα ανακύπτουν προβλήματα, αυτό που πάντοτε, όμως, θα επικρατεί είναι το ανέσπερο φως της Αναστάσεως του Χριστού. Η δύναμη της Αναστάσεως είναι ανίκητη. Πάνω σε αυτή τη δύναμη να στηριχθείς και τότε θα μπορείς πραγματικά να επιτελείς το έργο σου και τη διακονία σου, προσφέροντας την μαρτυρία της Αναστάσεως και το μήνυμα της Εγέρσεως του Χριστού στα μέλη της ποίμνης σου».
Συνεχίζοντας τόνισε, ότι «η Ανάσταση είναι το μοναδικό γεγονός μπροστά στο οποίο δεν υπάρχουν ανθρώπινες μαρτυρίες. Ενώ η Σταύρωση και όλα τα Πάθη του Χριστού διαδραματίστηκαν μπροστά στα πλήθη των ανθρώπων, η Ανάσταση τελεσιουργήθηκε μέσα στην απόλυτη ησυχία, χωρίς να υπάρχει επιβεβαίωση ανθρώπινης μαρτυρίας. Έτσι είναι και η χάρις του Μυστηρίου της Ιερωσύνης. Να θυμάσαι πάντοτε, ότι τα μεγαλύτερα γεγονότα της ιερατικής σου ζωής θα τελεσιουργούνται μέσα στην σιωπή και στην ησυχία της Αναστάσεως, μακριά από τα βλέμματα των ανθρώπων. Διότι η Ανάσταση τελεσιουργείται σε εκείνες τις καθαρές καρδιές, τις πλημμυρισμένες από αγιότητα και εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός, ανέφερε: «όπως ο Αναστάς Κύριός μας, έτσι και εσύ ως Κληρικός πρέπει να προσφέρεις στο ποίμνιό σου τις δύο πασχάλιες ευλογίες, την ειρήνη και τη χαρά. “Ειρήνη υμίν” ήταν ο αναστάσιμος χαιρετισμός του Κυρίου προς τους μαθητές Του και «χαίρετε» ήταν η πασχάλια προσφώνησή Του στις μυροφόρες.
Ο άνθρωπος έχει πάντοτε ανάγκη την αναστάσιμη ειρήνη και την πασχάλια χαρά, γιατί δίνει μια διαρκή και καθημερινή μάχη απέναντι στον διάβολο και στην αμαρτία, στα πάθη και στις αδυναμίες του και πολλές φορές εναντιώνεται απέναντι στον Θεό, απέναντι στον συνάνθρωπό του, ακόμη και απέναντι στον εαυτό του. Έχει ανάγκη αυτή την αναστάσιμη ειρήνη, δηλαδή την αποκατάσταση της σχέσης του με τον Θεό, με τον συνάνθρωπό του και με τον εαυτό του.
Έχει ανάγκη, όμως, και την πασχάλια χαρά. Ο άνθρωπος πάντοτε θα είναι φοβισμένος, θλιμμένος, ταλαιπωρημένος, προδομένος, απογοητευμένος, κουρασμένος, εξουθενωμένος. Θα λαχταρά, εσύ να του μεταφέρεις την πασχάλια χαρά, δηλαδή την ελπίδα, την αισιοδοξία και την βεβαιότητα, ότι τίποτα δεν τελειώνει στον τάφο, αλλά όλα τα νικάει η νίκη του Κενού Μνημείου, που μεταβάλλει τον θάνατο και την δοκιμασία σε ένα πέρασμα από τη γη στον ουρανό, από τα πρόσκαιρα και τα φθαρτά, στα παντοτινά και τα άφθαρτα».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, προέτρεψε τον νέο Πρεσβύτερο: «ως φορέας της Αναστάσεως και της Πεντηκοστής να εισέλθεις στην ιερατική σου διακονία, χωρίς φόβο, αλλά με δέος. Με την τόλμη του Πέτρου, την σπουδή του Ιωάννη, το θάρρος και την αγάπη των μυροφόρων γυναικών να φτάνεις πάντοτε στο Κενό Μνημείο. Να δέχεσαι την ειρήνη και την χαρά της Αναστάσεως, να τις μεταλαμπαδεύεις και να τις προσφέρεις στο ποίμνιό σου, στα μέλη αυτής της ευχαριστιακής κοινότητος. Τότε η διακονία σου θα είναι πράγματι ευλογημένη και πανευφρόσυνη. Θα είναι μια διαρκής Ανάσταση».
