Με την ευκαιρία της σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Παιδικής Εργασίας, η σκέψη και η προσοχή μας στρέφονται σε ένα εξόχως ανησυχητικό και θλιβερό φαινόμενο, που δυστυχώς εξακολουθεί να ταλανίζει την ανθρωπότητα ακόμη και στον 21ο αιώνα.
Δεκάδες εκατομμύρια κορίτσια και αγόρια σε όλον τον κόσμο, σχεδόν το 10% του συνόλου των παιδιών σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (ILO), αντί να απολαμβάνουν την αθωότητα της τρυφερής ηλικίας τους, αντί να παίζουν, να χαμογελούν και να ονειρεύονται, αντί να πηγαίνουν στο σχολείο, να μαθαίνουν γράμματα και να προοδεύουν, υποχρεώνονται να σπαταλούν την παιδικότητά τους στην εργασία, σε συνθήκες πολλές φορές επικίνδυνες για την υγεία, την ασφάλεια και την ηθική ανάπτυξή τους.
Παρά τα σημαντικά βήματα που έχουν συντελεστεί τα τελευταία χρόνια για τον περιορισμό του φαινομένου, εντούτοις η δρόμος για την πλήρη εξάλειψή του παραμένει μακρύς ακόμα και ανηφορικός.
Ουδείς δικαιούται να συμβιβάζεται και να εφησυχάζει, όσο εξακολουθούν να υπάρχουν παιδικά προσωπα δίχως αθώα χαμόγελα, όσο υπάρχουν τραυματισμένες παιδικές ψυχές που στερούνται το δικαίωμα στο όνειρο.
Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οφείλουμε να εμπνεόμαστε και καθοδηγούμαστε από τον λόγο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού “ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν” (Ματθ. 18,3), όπου η παιδική αθωότητα παρουσιάζεται ως προϋπόθεση σωτηρίας για τον άνθρωπο. Οφείλουμε καθημερινά να αναζητούμε αυτήν την παιδική αθωότητα, για να γεμίσουμε τις δικές μας καρδιές, υπερασπιζόμενοι όμως ταυτόχρονα, καθείς από το μετερίζι του και με όλες του τις δυνάμεις, το ιερό αυτό προνόμιο που κατέχουν ήδη τα παιδιά.
