Μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών 2022
Καθώς διανύουμε τον τρίτο χρόνο της φοβεράς πανδημίας του κορωνοϊού, είναι πλέον πανθομολογούμενο ότι η αγάπη προς το πλησίον, η συμπόνια και η αλληλεγγύη συμβάλλουν καθοριστικά ώστε οι κοινωνίες μας να σταθούν όρθιες, αντιμετωπίζοντας όσο το δυνατό πιο αποτελεσματικά την επέλαση του θανατηφόρου ιού και τις πολυδιάστατες συνέπειες που συνοδεύουν την υγειονομική κρίση. Όχι τυχαία, αυτές οι αξίες βρίσκονται στον πυρήνα της πίστεώς μας και των διδαχών του Ιερού Ευαγγελίου. Και αυτές ακριβώς τις αξίες οφείλουμε να τις έχουμε οδοδείκτη σε κάθε μονοπάτι της ζωής μας, πόσο μάλλον όταν προσβλέπουμε στην αντιμετώπιση σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων που μαστίζουν τις σύγχρονες κοινωνίες.
Ένα από αυτά είναι η μάστιγα της εξάρτησης από τις ναρκωτικές ουσίες, τις συνέπειες της οποίας ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών επιχείρησε να αναδείξει, ευαισθητοποιώντας σχετικά την παγκόσμια κοινή γνώμη, δια της θεσπίσεως της 26ης Ιουνίου ως Παγκόσμιας Ημέρας κατά των Ναρκωτικών. Δυστυχώς, παρά τις συστηματικές προσπάθειες των τελευταίων δεκαετιών και παρά τα σημαντικά βήματα που έχουν γίνει, η ένταση του φαινομένου παραμένει δραματική, σε επίπεδα που προκαλούν ανείπωτη θλίψη.
Η εύκολη ίσως λύση είναι να απευθυνθούμε μόνο στους συνανθρώπους μας που έχουν παγιδευτεί στις απατηλές υποσχέσεις και στα σκοτεινά αδιέξοδα των ναρκωτικών. Ασφαλώς και θα απευθυνθούμε, και ιδίως προς τα νέα παιδιά που βρίσκονται στο στόχαστρο των σειρήνων αυτού του τρομακτικού εφιάλτη. Όμως το ηχηρότερο μήνυμα πρέπει να έχει αποδέκτη τον καθένα και την καθεμιά μας, οι οποίοι, απαρνούμενοι την αλλοίωση της πραγματικότητας που υπόσχονται οι ναρκωτικές ουσίες, αναγνωρίζουμε μόνο την «καλή αλλοίωση» που επέρχεται στις ζωές μας δια της θείας χάριτος. Προσβλέποντας στην «καλή αλλοίωση», λοιπόν, έχουμε χρέος να μην αδιαφορούμε για τους αδελφούς μας που βρίσκονται σε κρίσιμα σταυροδρόμια και αμφιταλαντεύονται για την πορεία τους. Να μην αγνοούμε όσους έχουν ήδη παγιδευτεί και δοκιμάζονται. Να μην γυρίζουμε την πλάτη σε εκείνους που πορεύονται προς το μέρος μας, διασχίζοντας το δύσβατο μονοπάτι της επιστροφής από τα ναρκωτικά. Η έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον, αυτή που μας δίδαξε ο Χριστός με το ίδιο το παράδειγμά Του, ας είναι η απάντηση, για άλλη μία φορά, στην ανάγκη μας να κρατηθούμε όρθιοι. Να βαστάξουμε ο ένας τον άλλο και να βαδίσουμε από κοινού προς την «καλή αλλοίωση», αυτή είναι η πατρική μου παράκληση με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα.
Επιπροσθέτως, αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω όλους όσοι εργάζονται άκοπα, μέσα σε αντίξοες συνθήκες που επιδεινώθηκαν από την πανδημία, για την ευόδωση του ιερού σκοπού της Ιεράς Αρχιεπισκοπής μας, που είναι η λειτουργία των δύο Κέντρων Απεξάρτησης, στη Μελβούρνη και στο Σύδνεϋ. Με πίστη στον Θεό, προσδοκούμε να ολοκληρωθεί σύντομα ο σχεδιασμός μας, ώστε να παραδώσουμε στην ελληνική Ομογένεια και στην ευρύτερη αυστραλιανή κοινωνία δύο καταφύγια ζωής, αληθινής ζωής, που θα αποτελέσουν ισχυρά αναχώματα απέναντι στον επελαύνοντα εφιάλτη των εξαρτήσεων από ναρκωτικές ουσίες.
