Με επιτυχία ολοκληρώθηκε την Κυριακή 16 Ιουλίου το 19ο συναπάντημα νέων στις εγκαταστάσεις του Ιερού Προσκυνήματος Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο Ημαθίας.
Την Κυριακή το πρωί τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία απο τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας,Ναούσης και Καμπανίας κ.Παντελεήμων,ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο.Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκαν απονομές των αναμνηστικών,κατάθεση στεφάνων και ο καθιερωμένος μεγάλος χορός μπροστά απο τον Ιερό Ναό.
Το Συναπάντημα αποτελεί την ετήσια συνάντηση στην Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά, των νέων ποντιακής καταγωγής από όλη την Ελλάδα και τη Διασπορά.Κάθε χρόνο και για ένα τετραήμερο, πολυπληθείς αντιπροσωπείες, διανυκτερεύουν στην Παναγία Σουμελά και συμμετέχουν στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις. Στη συνάντηση αυτή, που έχει πλέον καταστεί θεσμός, η Οργανωτική Επιτροπή σε συνεργασία με το Σωματείο και το Προσκύνημα «Παναγία Σουμελά» ετοιμάζουν ένα πλούσιο πρόγραμμα.
Επιλέγουν κάθε χρονιά ενδιαφέρουσες εισηγήσεις για επίκαιρα κοινωνικά, πολιτιστικά και ιστορικά θέματα του Ποντιακού Ελληνισμού, ενώ δίδεται η ευκαιρία να γίνει η γνωριμία με καταξιωμένους επιστήμονες, συγγραφείς και καλλιτέχνες που συμβάλλουν στην τεκμηρίωση, καταγραφή της Παράδοσης.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία
«Ὑμεῖς ἐστε τό φῶς τοῦ κόσμου».
Σέ μία ἐποχή τοῦ χρόνου, στήν ὁποία τό φῶς τοῦ ἡλίου καταυ¬γά¬ζει τή γῆ, ἡ Ἐκκλησία μᾶς ὑπεν¬θυ¬μίζει σήμερα, Κυριακή κατά τήν ὁποία ὅρισε νά τιμᾶ τούς ἁγίους καί θεοφόρους Πατέρες τῆς Δ´ Οἰ¬κου¬μενικῆς Συνόδου, πού συ㬬κρο¬τήθηκε τό 451 στή Χαλ¬κη¬δό¬να γιά νά ἀντιμετωπίσει ὅσους ἀμφισβη¬τοῦσαν τή θεία φύση τοῦ Χριστοῦ, τούς λόγους τοῦ Κυρίου πρός τούς μαθητές του πού ἀναφέρονται στή θέ-ση τους μέσα στόν κόσμο.
«Ὑμεῖς ἐστε τό φῶς τοῦ κόσμου», τούς λέγει.
Γιατί εἶναι ὅμως οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ «τό φῶς τοῦ κόσμου»; Εἶναι «φῶς τοῦ κόσμου», γιατί εἶ¬ναι μαθητές τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖ¬ος εἶχε δηλώσει γιά τόν ἑαυτό του «ἐγώ εἰμί τό φῶς τοῦ κόσμου».
Εἶναι «φῶς τοῦ κόσμου», γιατί ὁ ἴδιος εἶχε διαβεβαιώσει ὅτι αὐτός πού τόν ἀκολουθεῖ δέν θά μείνει στό σκοτάδι ἀλλά θά ἔχει τό φῶς τῆς ζωῆς. Καί αὐτό ἀκριβῶς τό φῶς τῆς ζωῆς, τόν ἴδιο δηλαδή τόν Χριστό, ἀκτι¬νο¬βολοῦν καί οἱ μᬬθητές του, γιατί ἔχουν τόν Χρι¬στό μέσα στήν ψυχή τους καί τή ζωή τους. Γιατί ζοῦν σύμφωνα μέ τό Εὐαγγέλιό του καί τό κηρύσ¬σουν στόν κόσμο μέ τόν λόγο καί μέ τά ἔργα τους. Γιατί οἱ πράξεις τους, ἡ ἀναστροφή τους, οἱ σκέ¬ψεις τους δέν ἔχουν τίποτε σκο¬τει¬νό, δέν ἔχουν τίποτε πονηρό, δέν ἔχουν τίποτε ἁμαρτωλό. Γιατί τά ἔργα τους, ὁ λόγος τους καί ἡ ζωή τους εἶναι τοῦ Χριστοῦ καί ἀκτι¬νשּׁβο¬λοῦν τό φῶς του.
Ὅμως ὁ λόγος τοῦ Κυρίου «ὑμεῖς ἐστε τό φῶς τοῦ κόσμου» δέν ἰσχύει μόνο γιά τούς μαθητές καί ἀποστόλους του. Ἰσχύει καί γιά ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀνά τούς αἰῶνες ἀγωνίσθηκαν γιά νά ζή¬σουν μέ τόν ἴδιο τρόπο μέ τόν ὁ¬ποῖο ἔζησαν καί οἱ ἀπόστολοί του· ἀγωνίσθηκαν γιά νά κάνουν τή ζωή τους ἐν Χριστῷ ζωή, γιά νά κά-νουν τόν νοῦ του «νοῦν Χρι¬στοῦ», γιά νά εἶναι ὁ λόγος τους λόγος Χριστοῦ, καί ἔτσι νά ἀκτι¬νο¬βολοῦν καί αὐτοί τό φῶς τοῦ Χρι¬στοῦ.
Αὐτό ἔκαναν καί οἱ ἅγιοι καί θεο¬φόροι Πατέρες τῆς Δ´ Οἰκου¬με¬νι¬κῆς Συνόδου, τούς ὁποίους τι¬μοῦ¬με σήμερα, ἀλλά αὐτό ἔκα¬ναν καί ὅλοι οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκ¬κλη¬σίας μας, διότι ἡ ἁγιότητα δέν εἶναι τί¬πο¬τε ἄλλο παρά ἡ ταύτιση τοῦ ἀν¬θρώ¬που μέ τόν Θεό, ἡ ἕνωσή του διά τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος καί τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ μέ τόν Θεό.
Ὅμως, ἀδελφοί μου, ὁ λόγος τοῦ Κυρίου εἶναι συγχρόνως καί μία προ¬τροπή γιά ὅλους ἐμᾶς. Εἶναι μία πρόσκληση νά γίνουμε καί ἐ¬μεῖς φῶς τοῦ κόσμου. Nά λά¬μ-πουν τά καλά μας ἔργα καί νά φω¬τί¬ζουν τούς ἀνθρώπους. Νά λάμ¬πουν τά κα¬λά μας ἔργα καί μέ αὐ¬τά νά συ¬ντηροῦμε καί ἐμεῖς ἄσβε¬στη τή λυ¬χνία τῆς πίστεως πού πα-ρα¬λά¬βαμε ἀπό τούς ἁγίους καί θεο¬φό¬ρους Πα¬τέρες, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίσθηκαν ἐναντίον τῶν ἐ¬χθρῶν τῆς Ἐκκλη¬σίας καί τῆς πί¬στεως, ἐνα¬ντίον τῶν αἱρέσεων καί τῶν αἱρε¬τικῶν, γιά νά διατη¬ρή¬σουν ἀνό¬θευτη τήν παρακατα¬θή¬κη τῆς πί¬στεως πού τούς ἐμπι¬στεύ¬θη¬καν οἱ ἀπόστολοι καί πού πότισαν μέ τό αἷμα τους οἱ ἅγιοι μάρ¬τυρες.
Εἶναι παράλληλα ὅμως καί μία προτροπή γιά μᾶς νά διατηρήσουμε τίς ἀξίες καί τίς παραδόσεις τῶν πατέρων μας, πού ἔζησαν μέ¬σα στήν Ἐκκλησία, καί κάτω ἀπό τή σκέπη της καί τή σκέπη τῆς Παναγίας καί τῶν ἁγίων μας κα¬τόρ¬θωσαν νά διατηρήσουν καί τήν πί¬στη, ἀλλά καί τήν ἱστορία, τή γλώσ¬σα καί τόν πολιτισμό τοῦ Γέ¬νους μας σέ χρόνους δύσκολους, καί μέ ὅλα αὐτά νά λάμπουν καί νά φωτίζουν τόν κόσμο.
Αὐτή ἡ προτροπή ἀπευθύνεται καί πρός σέ σᾶς, πού αὐτές τίς ἡμέρες συμμετέχετε στό 19ο Συνα¬πά¬¬ντη¬μα Ποντιακῶν Νεολαιῶν, ἐδῶ στό Ἱερό Προσκύνημα τῆς Πα¬ναγίας Σουμελᾶ, ἀλλά καί σέ ὅλα τά μέλη τῶν Ποντιακῶν Νεολαι¬ῶν.
Ἔχετε παραλάβει καί σεῖς μιά λαμ¬πάδα, μιά δάδα πού φωτίζει τόν κόσμο μέ τήν εὐσέβεια, μέ τήν πίστη, μέ τήν ἱστορία, μέ τίς παρα¬δόσεις τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνι-σμοῦ, καί κα¬λεῖ¬σθε ὄχι μόνο νά διᬬτηρήσετε ἀνα쬬μένη αὐτή τή λαμπάδα ἀλλά καί νά ἐνισχύσετε τό φῶς της προσθέτοντας σ᾽ αὐτό καί τό φῶς τῶν δικῶν σας ἔργων, προσθέ¬το¬ντας καί τό φῶς τοῦ νεα¬νικοῦ σας ζήλου καί τῆς ἀγάπης σας, ὥστε νά λάμπει καί νά ἀκτι¬νοβολεῖ σέ ὅλο τόν κόσμο, τιμώ¬ντας μέ τόν τρό¬πο αὐτό τούς πα-τέ¬ρες καί τούς προγόνους σας πού δη¬μιούργησαν αὐτόν τόν πολι¬τι¬σμό καί πού κρά-τησαν τήν ἐθνική συνείδηση καί ταυτότητα ὑπομέ¬νο¬ντας μαρ¬τύρια καί διωγμούς καί ἐξορίες καί ξερ¬ριζωμούς, καί ἀκό¬μη τιμώντας τήν Παναγία μας, τήν Παναγία Σουμελᾶ, τή μητέρα ὅ¬λων τῶν Πο¬ντίων, πού ὑπῆρξε πάντοτε προ¬στά¬τις καί καταφυγή τοῦ Ποντια¬κοῦ Ἑλληνισμοῦ, καί ἡ ὁποία καί αὐτές τίς ἡμέρες ἄνοιξε τίς ἀγκά¬λες της γιά νά σᾶς ὑπο¬δε¬χθεῖ καί νά σᾶς φιλοξενήσει σάν μία οἰκογένεια στό σπίτι τῆς πνευ¬μα¬τικῆς σας μητέρας.
Καί εὔχομαι πατρικά μέ τή βοή¬θεια καί τή χάρη τῆς Παναγίας μας νά γίνετε καί σεῖς φῶς τοῦ κόσμου, πού θά φωτίζει μέ τήν πίστη, τίς ἀρχές καί τίς ἀξίες τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τοῦ Γένους μας ὅλους τούς ἀνθρώπους, ὥστε νά τιμᾶται καί νά δοξάζεται καί ἡ Παναγία μας καί τό Γένος μας καί ὁ Ποντιακός Ἑλληνισμός.
