Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και οικονομική ενίσχυση στο Γηροκομείο της Νάουσας

Την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Ιωακείμ και Άννης στο Γηροκομείο της Νάουσας.

Μετά το πέρας της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος παρέδωσε το ποσό των 4.000 ευρώ ως οικονομική ενίσχυση για τις ανάγκες του γηροκομείου ευχαριστώντας συγχρόνως και όλους εκείνους οι οποίοι βοηθούν ποικιλοτρόπως το ίδρυμα, ενώ παράλληλα είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους τροφίμους του Ιδρύματος, τους εργαζομένους και τη διοίκηση.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«Ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑ­μᾶς περιτέμνεσθαι».

Πρός τούς χριστιανούς τῆς Γα­λα­τίας ἀπευθύνεται στό σημε­ρινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὁ ἀπό­στο­λος τῶν Ἐθνῶν, πρωτοκορυ­φαῖος Παῦ­λος, καί τούς ἐξηγεῖ τήν ἐπι­μο­­νή τῶν ἐξ Ἰουδαίων χρι­στι­α­νῶν νά ἀκολουθοῦν ἀκόμη καί ἐκεῖνοι πού ἦταν εἰδωλολάτρες, πρίν νά γίνουν χριστιανοί, τίς ἐπι­ταγές τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου προ­κειμένου νά βαπτισθοῦν.

Καί παρότι τό θέμα αὐτό δέν ἀπα­σχολεῖ ἐμᾶς σήμερα, τό μήνυμα τοῦ ἀπο­στό­λου Παύλου πρός τούς Γαλάτες ἔχει ἰσχύ καί γιά ἐμᾶς. Γιατί τί τούς λέει; Τούς λέει ὅτι ὑπάρχουν κά­ποιοι πού νομίζουν ὅτι τό πᾶν εἶ­ναι τό γράμμα τοῦ νό­μου, εἶναι ἡ κατά λέξη ἐφαρμογή τοῦ νόμου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ξεχνώντας ὅτι ἡ τυπολατρική ἐφαρ­μογή τοῦ θείου νόμου, ὅπως τήν δίδασκαν καί τήν ζοῦσαν οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι, δέν σώζει τόν ἄν­θρωπο ἀλλά ἀντίθετα τόν ἀπομα­κρύ­νει ἀπό τόν Θεό καί τή σω­τη­ρία του.

Καί δέν εἶναι ἡ μοναδική φορά κατά τήν ὁποία ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος καταφέρεται ἐναντίον τῆς προσ­κολλήσεως στό γράμμα τοῦ νόμου καί στήν ἀγνόηση τοῦ πνεύ­­ματος, δηλαδή τοῦ σκοποῦ στόν ὁποῖο ἀποβλέπει κάθε ἐντο­λή τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος φυσικά δέν θέλει νά ἐξουθενώσει ἤ νά ἐξο­ντώσει τόν ἄνθρωπο ἀλλά νά τόν σώσει.

Τό γράφει, ἄλλωστε, ξεκάθαρα καί στήν ἐπι­­­στολή του πρός τούς Κοριν­θί­ους ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «τό γράμμα», τούς λέγει, «ἀποκτενεῖ, τό δέ πνεῦ­μα ζωοποιεῖ». Τό γράμμα σκο­τώ­νει, ἐνῶ τό πνεῦμα χαρίζει ζωή. Καί αὐτό τό πνεῦμα πού ζωοποιεῖ μᾶς χαρίζει μέ τίς ἐντο­λές του ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος ἦρθε στή γῆ καί ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά μᾶς λυ­τρώ­σει ἀπό τήν ἁ­μαρ­τία ἀλλά καί ἀπό τό γράμμα τοῦ νό­μου, πού θανα­τώ­νει ἀντί νά ζωο­γο­νεῖ τόν ἄν­θρω­πο, χωρίς βε­βαί­ως νά καταρ­γεῖ τόν νόμο τῆς Πα­λαιᾶς Διαθή­κης, τόν ὁποῖο, ὅπως διακήρυξε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, δέν ἦρθε γιά νά καταργήσει ἀλλά γιά νά τόν συμπληρώσει.

Αὐτό συνέβη, ἀδελφοί μου, καί στήν περίπτωση τῶν ἑορταζομέ­νων σήμερα ἁγίων Θεοπατόρων Ἰω­ακείμ καί Ἄννης, τῶν εὐσεβῶν γονέων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, στούς ὁποίους εἶναι ἀφιερωμένος καί ὁ πανηγυρίζων αὐτός ἱερός να­ός τοῦ Γηροκομείου τῆς Ναού­σης.

Δύο εὐσεβεῖς Ἰουδαῖοι ἦταν ὁ Ἰω­ακείμ καί ἡ Ἄννα, ὅμως ἦταν ἄτεκνοι, καί σύμφωνα μέ αὐτούς οἱ ὁποῖοι μελετοῦσαν μόνο τό γράμμα τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου, ἡ ἀτεκνία ἦταν ὄνειδος, ἦταν ἕνα εἶδος ἀπαρεσκείας τοῦ Θεοῦ πρός ἐκείνους τούς ἀνθρώπους πού δέν μποροῦσαν νά κάνουν παιδιά.

Καί μέ αὐτό τό ὄνειδος, μέ αὐτό τό βάρος τῶν ἐπιφανειακῶν μελε­τητῶν τοῦ νόμου, πέρασαν τή ζωή τους οἱ ἅγιοι Ἰωακείμ καί Ἄννα, παρότι ἦταν ἄνθρωποι πιστοί καί ὑπάκουοι στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἄνθρωποι τῆς προσευχῆς καί τῆς ἀγάπης στόν Θεό, μέχρι τά γερά­ματά τους, μέχρι τή στιγμή κατά τήν ὁποία ὁ Θεός ἔκρινε ὅτι πρέπει νά ἀκούσει τίς προσευχές τους καί νά τούς ἀπαλλάξει ἀπό αὐτό τό ὄνειδος, χαρίζοντας στήν ἁγία Ἄν­να, ἡ ὁποία εἶχε ὑπερβεῖ πρό πολ­λοῦ τήν ἡλικία τῆς τεκνογο­νί­ας, ὡς καρπόν κοιλίας τήν εὐ­λο­γημέ­νη Θεόπαιδα, αὐτήν πού ἐπρό­κειτο νά ἀναδειχθεῖ ἡ «εὐλο­γη­μένη ἐν γυναιξί» καί νά ἀξιωθεῖ νά γίνει Μητέρα τοῦ Χριστοῦ.

Καί τό θαῦμα αὐτό τῆς λύσεως τῆς ἀτεκνίας καί τῆς ἀπαλείψεως τοῦ ὀνείδους της δέν ἦταν μόνο ἡ δικαίωση τῶν ἁγίων Ἰωακείμ καί Ἄννης, ἀλλά ἦταν καί μία ἀπο­στο­­­μωτική ἀπάντηση σέ ἐκείνους πού τούς κατηγοροῦσαν καί τούς ὀνείδιζαν, ἐμμένοντας, ὅπως εἴπα­με, στό γράμμα τοῦ νόμου. Γιατί αὐ­­τοί τούς ὁποίους ὀνείδιζαν καί κατηγοροῦσαν γιά τήν ἀτεκνία τους ὄχι μόνο δικαιώθηκαν ἀλλά καί δοξάσθηκαν ἀπό τόν Θεό, κα­θώς ἀξιώθηκαν νά φέρουν στόν κό­σμο τήν Παναγία πού θά δά­νει­ζε τήν ἀνθρώπινη σάρκα στόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ.

Τό θαῦμα πού ἔζησαν οἱ εὐσεβεῖς Θεοπάτορες, ὁ ἅγιος Ἰωακείμ καί ἡ ἁγία Ἄννα, διδάσκει καί ἐμᾶς, ἀδελφοί μου, τήν ἀνάγκη νά ζοῦ­με σύμφωνα μέ τό πνεῦμα τοῦ νό­μου τοῦ Θεοῦ καί ὄχι σύμφωνα μέ τό γράμμα, χωρίς αὐτό βέβαια νά σημαίνει ὅτι μποροῦμε νά προ­σαρ­μόζουμε τίς ἐντολές του ἀνά­λο­γα μέ τίς ἀδυναμίες μας καί τίς προ­τιμήσεις μας. Ἐμεῖς θά πρέπει νά προσπαθοῦμε καί νά ἀγωνιζόμεθα νά ζοῦμε σύμφωνα ὄχι μέ τόν τύ­πο ἀλλά μέ τήν οὐσία τῶν ἐντο­λῶν τοῦ Θεοῦ, ὅπως δηλαδή τίς ἑρ­μή­νευ­σαν οἱ ἅγιοι Πατέρες καί ἡ Ἐκ­κλησία μας, καί νά τίς ἐφαρμό­ζουμε μέ πίστη καί μέ ἀγάπη, ὅπως ἔκαναν καί οἱ ἑορταζόμενοι ἅγιοι Ἰω­ακείμ καί Ἄννα, ὥστε νά βλέ­που­με καί ἐμεῖς στή ζωή μας τή χάρη καί τίς εὐλογίες τοῦ Θεοῦ, ὅπως τίς ἀπήλαυσαν καί ὁ ἅγιος Ἰωακείμ καί ἡ ἁγία Ἄννα, καί ἐδῶ στή ζωή, δίδοντάς τους ὁ Θεός αὐτή τή μεγάλη εὐλογία νά φέρουν στόν κόσμο αὐτήν ἡ ὁποία ἔσωσε τό ἀνθρώπινο γένος, διότι διά τῆς ὑπακοῆς της στό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἔγινε τό δοχεῖο ἐκεῖνο στό ὁποῖο κατῆλθε ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ στή γῆ καί ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά σώσει τόν ἄνθρωπο, ἀλλά καί τώρα πού βρίσκονται στόν οὐρανό, πού βρίσκονται κοντά στόν Θεό, κοντά στή θυγατέρα τους καί ἀπολαμβάνουν «ἅ ἡτοίμασεν ὁ Θεός τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν». Ἀμήν.