Την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Ιωακείμ και Άννης στο Γηροκομείο της Νάουσας.
Μετά το πέρας της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος παρέδωσε το ποσό των 4.000 ευρώ ως οικονομική ενίσχυση για τις ανάγκες του γηροκομείου ευχαριστώντας συγχρόνως και όλους εκείνους οι οποίοι βοηθούν ποικιλοτρόπως το ίδρυμα, ενώ παράλληλα είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους τροφίμους του Ιδρύματος, τους εργαζομένους και τη διοίκηση.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :
«Ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι».
Πρός τούς χριστιανούς τῆς Γαλατίας ἀπευθύνεται στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὁ ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν, πρωτοκορυφαῖος Παῦλος, καί τούς ἐξηγεῖ τήν ἐπιμονή τῶν ἐξ Ἰουδαίων χριστιανῶν νά ἀκολουθοῦν ἀκόμη καί ἐκεῖνοι πού ἦταν εἰδωλολάτρες, πρίν νά γίνουν χριστιανοί, τίς ἐπιταγές τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου προκειμένου νά βαπτισθοῦν.
Καί παρότι τό θέμα αὐτό δέν ἀπασχολεῖ ἐμᾶς σήμερα, τό μήνυμα τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρός τούς Γαλάτες ἔχει ἰσχύ καί γιά ἐμᾶς. Γιατί τί τούς λέει; Τούς λέει ὅτι ὑπάρχουν κάποιοι πού νομίζουν ὅτι τό πᾶν εἶναι τό γράμμα τοῦ νόμου, εἶναι ἡ κατά λέξη ἐφαρμογή τοῦ νόμου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ξεχνώντας ὅτι ἡ τυπολατρική ἐφαρμογή τοῦ θείου νόμου, ὅπως τήν δίδασκαν καί τήν ζοῦσαν οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι, δέν σώζει τόν ἄνθρωπο ἀλλά ἀντίθετα τόν ἀπομακρύνει ἀπό τόν Θεό καί τή σωτηρία του.
Καί δέν εἶναι ἡ μοναδική φορά κατά τήν ὁποία ὁ ἀπόστολος Παῦλος καταφέρεται ἐναντίον τῆς προσκολλήσεως στό γράμμα τοῦ νόμου καί στήν ἀγνόηση τοῦ πνεύματος, δηλαδή τοῦ σκοποῦ στόν ὁποῖο ἀποβλέπει κάθε ἐντολή τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος φυσικά δέν θέλει νά ἐξουθενώσει ἤ νά ἐξοντώσει τόν ἄνθρωπο ἀλλά νά τόν σώσει.
Τό γράφει, ἄλλωστε, ξεκάθαρα καί στήν ἐπιστολή του πρός τούς Κορινθίους ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «τό γράμμα», τούς λέγει, «ἀποκτενεῖ, τό δέ πνεῦμα ζωοποιεῖ». Τό γράμμα σκοτώνει, ἐνῶ τό πνεῦμα χαρίζει ζωή. Καί αὐτό τό πνεῦμα πού ζωοποιεῖ μᾶς χαρίζει μέ τίς ἐντολές του ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος ἦρθε στή γῆ καί ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τήν ἁμαρτία ἀλλά καί ἀπό τό γράμμα τοῦ νόμου, πού θανατώνει ἀντί νά ζωογονεῖ τόν ἄνθρωπο, χωρίς βεβαίως νά καταργεῖ τόν νόμο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τόν ὁποῖο, ὅπως διακήρυξε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, δέν ἦρθε γιά νά καταργήσει ἀλλά γιά νά τόν συμπληρώσει.
Αὐτό συνέβη, ἀδελφοί μου, καί στήν περίπτωση τῶν ἑορταζομένων σήμερα ἁγίων Θεοπατόρων Ἰωακείμ καί Ἄννης, τῶν εὐσεβῶν γονέων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, στούς ὁποίους εἶναι ἀφιερωμένος καί ὁ πανηγυρίζων αὐτός ἱερός ναός τοῦ Γηροκομείου τῆς Ναούσης.
Δύο εὐσεβεῖς Ἰουδαῖοι ἦταν ὁ Ἰωακείμ καί ἡ Ἄννα, ὅμως ἦταν ἄτεκνοι, καί σύμφωνα μέ αὐτούς οἱ ὁποῖοι μελετοῦσαν μόνο τό γράμμα τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου, ἡ ἀτεκνία ἦταν ὄνειδος, ἦταν ἕνα εἶδος ἀπαρεσκείας τοῦ Θεοῦ πρός ἐκείνους τούς ἀνθρώπους πού δέν μποροῦσαν νά κάνουν παιδιά.
Καί μέ αὐτό τό ὄνειδος, μέ αὐτό τό βάρος τῶν ἐπιφανειακῶν μελετητῶν τοῦ νόμου, πέρασαν τή ζωή τους οἱ ἅγιοι Ἰωακείμ καί Ἄννα, παρότι ἦταν ἄνθρωποι πιστοί καί ὑπάκουοι στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἄνθρωποι τῆς προσευχῆς καί τῆς ἀγάπης στόν Θεό, μέχρι τά γεράματά τους, μέχρι τή στιγμή κατά τήν ὁποία ὁ Θεός ἔκρινε ὅτι πρέπει νά ἀκούσει τίς προσευχές τους καί νά τούς ἀπαλλάξει ἀπό αὐτό τό ὄνειδος, χαρίζοντας στήν ἁγία Ἄννα, ἡ ὁποία εἶχε ὑπερβεῖ πρό πολλοῦ τήν ἡλικία τῆς τεκνογονίας, ὡς καρπόν κοιλίας τήν εὐλογημένη Θεόπαιδα, αὐτήν πού ἐπρόκειτο νά ἀναδειχθεῖ ἡ «εὐλογημένη ἐν γυναιξί» καί νά ἀξιωθεῖ νά γίνει Μητέρα τοῦ Χριστοῦ.
Καί τό θαῦμα αὐτό τῆς λύσεως τῆς ἀτεκνίας καί τῆς ἀπαλείψεως τοῦ ὀνείδους της δέν ἦταν μόνο ἡ δικαίωση τῶν ἁγίων Ἰωακείμ καί Ἄννης, ἀλλά ἦταν καί μία ἀποστομωτική ἀπάντηση σέ ἐκείνους πού τούς κατηγοροῦσαν καί τούς ὀνείδιζαν, ἐμμένοντας, ὅπως εἴπαμε, στό γράμμα τοῦ νόμου. Γιατί αὐτοί τούς ὁποίους ὀνείδιζαν καί κατηγοροῦσαν γιά τήν ἀτεκνία τους ὄχι μόνο δικαιώθηκαν ἀλλά καί δοξάσθηκαν ἀπό τόν Θεό, καθώς ἀξιώθηκαν νά φέρουν στόν κόσμο τήν Παναγία πού θά δάνειζε τήν ἀνθρώπινη σάρκα στόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ.
Τό θαῦμα πού ἔζησαν οἱ εὐσεβεῖς Θεοπάτορες, ὁ ἅγιος Ἰωακείμ καί ἡ ἁγία Ἄννα, διδάσκει καί ἐμᾶς, ἀδελφοί μου, τήν ἀνάγκη νά ζοῦμε σύμφωνα μέ τό πνεῦμα τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ καί ὄχι σύμφωνα μέ τό γράμμα, χωρίς αὐτό βέβαια νά σημαίνει ὅτι μποροῦμε νά προσαρμόζουμε τίς ἐντολές του ἀνάλογα μέ τίς ἀδυναμίες μας καί τίς προτιμήσεις μας. Ἐμεῖς θά πρέπει νά προσπαθοῦμε καί νά ἀγωνιζόμεθα νά ζοῦμε σύμφωνα ὄχι μέ τόν τύπο ἀλλά μέ τήν οὐσία τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ὅπως δηλαδή τίς ἑρμήνευσαν οἱ ἅγιοι Πατέρες καί ἡ Ἐκκλησία μας, καί νά τίς ἐφαρμόζουμε μέ πίστη καί μέ ἀγάπη, ὅπως ἔκαναν καί οἱ ἑορταζόμενοι ἅγιοι Ἰωακείμ καί Ἄννα, ὥστε νά βλέπουμε καί ἐμεῖς στή ζωή μας τή χάρη καί τίς εὐλογίες τοῦ Θεοῦ, ὅπως τίς ἀπήλαυσαν καί ὁ ἅγιος Ἰωακείμ καί ἡ ἁγία Ἄννα, καί ἐδῶ στή ζωή, δίδοντάς τους ὁ Θεός αὐτή τή μεγάλη εὐλογία νά φέρουν στόν κόσμο αὐτήν ἡ ὁποία ἔσωσε τό ἀνθρώπινο γένος, διότι διά τῆς ὑπακοῆς της στό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἔγινε τό δοχεῖο ἐκεῖνο στό ὁποῖο κατῆλθε ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ στή γῆ καί ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά σώσει τόν ἄνθρωπο, ἀλλά καί τώρα πού βρίσκονται στόν οὐρανό, πού βρίσκονται κοντά στόν Θεό, κοντά στή θυγατέρα τους καί ἀπολαμβάνουν «ἅ ἡτοίμασεν ὁ Θεός τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν». Ἀμήν.
