Τήν Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2025, τελέσθηκαν οἱ Ἁγιασμοί τῆς ἔναρξης τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς 2025-26. Στά Γυμνάσια καί τά Λύκεια τῆς Ναυπάκτου τόν Ἁγιασμό τέλεσε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος. Συγκεκριμένα τέλεσε μέ τήν σειρά τόν Ἁγιασμό στό 1ο Λύκειο καί τό 1ο Γυμνάσιο, στό 2ο Λύκειο καί τό 2ο Γυμνάσιο, στό ΕΠΑΛ καί στό 3ο Γυμνάσιο Ναυπάκτου.
Παρόντες στούς Ἁγιασμούς ἦταν καί ὁ Δήμαρχος Ναυπακτίας κ. Βασίλειος Γκίζας, ὁ Πρόεδρος τοῦ Περιφερειακοῦ Συμβουλίου Δυτικῆς Ἑλλάδος κ. Χρῆστος Παΐσιος, ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ναυπακτίας κ. Ἄγγελος Σταυρόπουλος, ὁ Δημοτικός Σύμβουλος κ. Ἀνδρέας Κωνσταντόπουλος καί πολλοί γονεῖς.
Ὁ Σεβασμιώτατος σέ κάθε Σχολεῖο ἀπηύθυνε ἕναν σύντομο λόγο πρός τούς μαθητές.
Στό 1ο Λύκειο καί τό 1ο Γυμνάσιο ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά τό πρόβλημα τῆς μηχανοποίησης τῆς ζωῆς. Ἡ ζωή συνδέεται μέ τά κύτταρα, τό DNA, τά γονίδια, ἐνῶ τά μηχανήματα συνδέονται μέ ὑλικά στοιχεῖα πού κινοῦνται μέ ἠλεκτρική ἐνέργεια, καύσιμη ὕλη. Ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά χρησιμοποιῆ τά μηχανήματα γιά τήν ἐξυπηρέτησή του γιά ἀποδοτικότερη ἐργασία, γιά μείωση τοῦ χρόνου, ἀλλά δέν πρέπει νά μηχανοποιεῖται ἡ ζωή, δέν πρέπει ὁ ἴδιος νά γίνη μηχάνημα, ἐξάρτημα ἄλλων ἀνθρώπων. Πρέπει νά χρησιμοποιοῦμε τό μηχανήματα, ἀλλά νά μήν γίνουν ἐξάρτησή μας καί νά μήν μᾶς χρησιμοποιοῦν. Αὐτό εἶναι ἔργο τῆς Παιδείας.
Στό 2ο Λύκειο καί τό 2ο Γυμνάσιο ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στόν ὅρο «ἀλλοτρίωση» πού σημαίνει ἀποξένωση, πώληση. Ἡ λέξη «ἀπαλλοτρίωση» σημαίνει ἀφαίρεση, καί μάλιστα μέ ἀναγκαστικό τρόπο ἔναντι ἀποζημιώσεως ἑνός κτήματος στό Δημόσιο. Τό πρόβλημα εἶναι, ὅταν ὁ ὅρος ἀπαλλοτρίωση ἤ ἀλλοτρίωση συνδέεται μέ τήν ἀπώλεια τοῦ ἑαυτοῦ μας, τῆς ζωῆς μας, καί περαιτέρω τοῦ πολιτιστικοῦ τρόπου σκέψεως καί ζωῆς. Φυσικά, ζοῦμε σέ ἕναν σύγχρονο κόσμο, πού εἶναι ἕνα παγκόσμιο χωριό, ἕνα σπίτι, ἀλλά δέν πρέπει νά χάνουμε τήν πνευματική καί πολιτιστική μας ἰδιαιτερότητα. Γι’ αὐτό μαθαίνουμε Ἱστορία, Θρησκευτικά, Κοινωνιολογία.
Στό Ἐπαγγελματικό Λύκειο ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά τήν εὐδαιμονική ἀντίληψη τῆς ζωῆς, πράγμα πού περιορίζει τόν ἄνθρωπο μόνον σέ ἕναν τρόπο ζωῆς. Ἡ λέξη εὐδαιμονία δηλώνει τήν εὐτυχία. Γιά τήν εὐδαιμονία μιλοῦσαν οἱ ἀρχαῖοι φιλόσοφοι Πλάτων καί Ἀριστοτέλης, ἰδίως ὁ Πλάτων, ὅτι ἡ ψυχή πρέπει νά φύγη ἀπό τό σῶμα καί νά μεταβῆ στόν κόσμο τῶν ἰδεῶν, ὅπου ἐπικρατεῖ ἀπόλυτη ἠρεμία, ἀκινησία. Ὅμως χρησιμοποιεῖται γιά τήν εὐτυχία ἀπό πλούτη, ἀγαθά. Ὁ Ντοστογιέφσκυ ἔθεσε τό ἐρώτημα: «εὐτυχία ἤ ἐλευθερία» καί ἐπέλεξε τό δεύτερο. Ἀπαιτεῖται συνεχής κίνηση γιά τήν ὁλοκλήρωση καί προπαντός ἐλευθερία. Αὐτό εἶναι θέμα Παιδείας.
Στό 3ο Γυμνάσιο ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στήν ἀλαζονεία, πού εἶναι ἡ ὑπερβολική ἔπαρση, ἡ οἴηση (φούσκωμα) γιά τά χαρίσματα πού ἔχουμε. Ὅλοι ἔχουμε χαρίσματα, ἀλλά πρέπει νά ἔχουμε ταπεινό φρόνημα προσφορᾶς καί νά καταλαβαίνουμε ὅτι καί οἱ ἄλλοι ἔχουν χαρίσματα, πού σημαίνει νά κάνουμε ἀνταλλαγή χαρισμάτων μέ τήν ἀγάπη. Αὐτό σημαίνει κοινωνία, πολιτισμός. Αὐτό κάνει ἡ Παιδεία.
*
Μετά τούς Ἁγιασμούς προσφερόταν μικρή δεξίωση στά Γραφεῖα τῶν Καθηγητῶν καί ὁ Σεβασμιώτατος εἶχε τήν εὐκαιρία νά συζητήση διάφορα ἐπίκαιρα θέματα μέ τούς Ἐκπαιδευτικούς Λειτουργούς.
Οἱ Ἁγιασμοί συνεχίζονται. Τό ἀπόγευμα στό Ἑσπερινό Λύκειο Ναυπάκτου καί αὔριο τό πρωΐ στό Γυμνάσιο Ἀντιρρίου
