Εγκύκλιο προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, η οποία θα αναγνωστεί την Κυριακή, 10 Μαρτίου, εξαπέλυσε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος, με αφορμή δύο σημαντικά και ιστορικά γεγονότα για την Ορθόδοξη Εκκλησία εν Αυστραλία. Το πρώτο είναι η συμπλήρωση εκατό ετών από την ίδρυση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, της οποίας ο ιδρυτικός τόμος υπεγράφη την 7η Μαρτίου 1924, και το δεύτερο είναι οι πρόσφατες αποφάσεις της Μητρός Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, σύμφωνα με τις οποίες «η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας διοικήται από τούδε και εις το εξής επί τη βάσει Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου, προεδρευομένης υπό του Αρχιεπισκόπου και εχούσης μέλη του βοηθούς Επισκόπους αυτού, οι οποίοι μετονομάζονται εις χωρεπισκόπους, διατηρούντες τους ους κατέχουν τίτλους».
Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος, φανερά συγκινημένος, καλεί τον κλήρο και τον λαό σε κοινή Δοξολογία, μνημονεύοντας τους προκατόχους του αοίδιμους Αρχιερείς Χριστοφόρο, Τιμόθεο, Θεοφύλακτο, Ιεζεκιήλ και Στυλιανό, όλους τους κληρικούς που διηκόνησαν την Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας κατά την προηγούμενη εκατονταετία και όλους τους ομογενείς μετανάστες, οι οποίοι δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για ένα λαμπρό μέλλον για τις επόμενες γενεές. Παράλληλα, ο Σεβασμιώτατος δεν παραλείπει να εκφράσει την ευχαριστία του προς τους Θεοφιλεστάτους Επισκόπους, τα μέλη του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου και όλους όσοι εργάστηκαν και βοήθησαν για τη σύνταξη του προς ψήφιση Συντάγματος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, ενώ καταλήγει στην Εγκύκλιό του εκφράζοντας τη βαθιά του ευγνωμοσύνη προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο και τα μέλη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου για τις ευεργετικές αποφάσεις τους υπέρ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας.
Να σημειωθεί ότι την Κυριακή, 10 Μαρτίου, μετά τη Θεία Λειτουργία, θα τελεστεί Δοξολογία, στο τέλος της οποίας θα αναγνωσθεί η Εγκύκλιος του Σεβασμιωτάτου και θα ψαλεί το πολυχρόνιο του Οικουμενικού Πατριάρχου.
Επισυνάπτεται ολόκληρη η Εγκύκλιος του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου.
ΜΑΚΑΡΙΟΣ
ἐλέῳ Θεοῦ, Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Αὐστραλίας, ὑπέρτιμος καί Ἐξαρχος πάσης Ὠκεανίας, τοῖς Θεοφιλεστάτοις Ἐπισκόποις, τῷ εὐαγεῖ κλήρῳ, ταῖς μοναστικαῖς ἀδελφότησι καί παντί τῷ χριστεπωνύμῳ πληρώματι τῆς ἐν Αὐστραλίᾳ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, χάρις εἴη καί εἰρήνη παρά τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Θεοφιλέστατοι Ἐπίσκοποι καί ἀγαπητά μου παιδιά,
Ἀκολουθώντας τήν ἱερά παράδοση καί τό ἦθος τῶν προγόνων μας, ἑορτάζουμε πανηγυρικῶς τίς ἐπετείους τῶν σημαντικῶν καί καθοριστικῶν γιά τήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους μας ἱστορικῶν γεγονότων. Μιά τέτοια σημαντική ἐπέτειος προβάλλει μέ λαμπρότητα ἐνώπιόν μας, καθώς ἀνατέλλει ὁ μήνας Μάρτιος τοῦ ἔτους πού διανύουμε, κατά τόν ὁποῖο συμπληρώνονται ἑκατό ἔτη ἀπό τήν ἵδρυση, ὑπό τοῦ ἀοιδίμου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου, τῆς τότε «Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αὐστραλίας καί Νέας Ζηλανδίας» (Μάρτιος 1924 – Μάρτιος 2024) καί μετέπειτα «Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Αὐστραλίας» (1η Σεπτεμβρίου 1959). Δύο χρόνια πρό τῆς ἱδρύσεώς της, ἐπί Πατριαρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Μελετίου Δ´ (Μάρτιος 1922), εἶχε προηγηθεῖ ἡ ἐπανυπαγωγή τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπαρχίας τῆς πέμπτης ἠπείρου στή δικαιοδοσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μετά ἀπό τήν ἄρση τῆς παραχωρήσεως στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τοῦ κανονικοῦ δικαιώματος πνευματικῆς προστασίας καί ἐποπτείας αὐτῆς. Πρόκειται γιά τό σημεῖο τοῦ χρόνου, κατά τό ὁποῖο συντελεῖται μία ὀντολογικῶν διαστάσεων μεταβολή στήν πορεία τῆς ἐν Αὐστραλίᾳ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Οἱ πρωταγωνιστές τῶν γεγονότων ἐκείνης τῆς περιόδου εἶναι μᾶλλον ἀπίθανο νά εἶχαν συνειδητοποιήσει τήν ἱστορικότητα καί τή σπουδαιότητα τῶν στιγμῶν πού βίωναν. Ἐμεῖς ὅμως σήμερα εἴμαστε σέ θέση νά γνωρίζουμε καί νά ἔχουμε πλήρως κατανοήσει πόσο εὐλογημένη καί καταλυτική γιά τήν πορεία τῆς Ὀρθοδοξίας στήν Αὐστραλία ἦταν ἡ ἔνταξη τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας κάτω ἀπό τήν πνευματική σκέπη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖο μᾶς προστάτεψε σέ δύσκολους καιρούς, μερίμνησε γιά τήν ἑδραίωση τῆς πίστεως τῶν Ἑλλήνων στήν Ὠκεανία, θεράπευσε πολλάκις τίς λειτουργικές, πνευματικές καί κοινωνικές ἀνάγκες τῶν μεταναστῶν καί κατηύθυνε τούς κατά καιρούς Ποιμενάρχες τῆς Αὐστραλίας στό ἐκκλησιαστικό, ἐκπαιδευτικό, ἐθνικό καί σωτηριολογικό τους ἔργο.
Τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο δέν ἔπαυσε ποτέ νά ἀγωνιᾶ καί νά φροντίζει γιά τό ἐδῶ ποίμνιό του, σέ αὐτή τήν εὐλογημένη χώρα πού ζοῦμε, στή δεύτερη πατρίδα μας. Μιά τρανή ἀπόδειξη αὐτῆς τῆς μεγάλης πραγματικότητος εἶναι καί οἱ πρόσφατες ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου σχετικά μέ τήν Ἀρχιεπισκοπή μας, οἱ ὁποῖες ἐλήφθησαν μετά ἀπό θετική εἰσήγηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου καί πού, κατά θεϊκή συγκυρία, ἔρχονται νά ἐπισφραγίσουν τήν πρώτη ἑκατονταετία καί νά ἐγκαινιάσουν τήν ἔναρξη τῆς νέας μας πορείας. Πολλές φορές ἔχουμε τονίσει ὅτι «εἴμαστε ἔτοιμοι γιά τό μέλλον». Ὅμως, μετά ἀπό τή μεγάλη καί ἱστορική ἀπόφαση τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τοῦ Πατριάρχου μας σχετικῶς μέ τό νέο Σύνταγμα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς, εἴμαστε πλέον σίγουροι ὅτι τό μέλλον πού ἑτοιμάζουμε γιά τά παιδιά μας θά εἶναι ἀπαλλαγμένο ἀπό τίς διχόνοιες καί τούς διχασμούς τοῦ παρελθόντος καί, κυρίως, θά εἶναι ἀπαλλαγμένο ἀπό ἐκκλησιαστικά σχίσματα καί μερισμούς.
Τό νέο Σύνταγμα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς μας ἀποτελεῖ τόν καρπό τῆς συνεργασίας τῆς ἐλαχιστότητός μου με τούς ἐγκρίτους Καθηγητές τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Θεόδωρο Γιάγκου καί π. Χρυσόστομο Νάσση. Ἔχει ἐγκριθεῖ ἀπό τούς Θεοφιλεστάτους Ἐπισκόπους πού διακονοῦν στήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή μας, ἀπό τά μέλη τοῦ Ἀρχιεπισκοπικοῦ Συμβουλίου, ἀλλά καί ἀπό ὁμάδα ἐμπείρων νομικῶν, τῆς ὁποίας ἡγήθηκε ὁ Ἐντιμολογιώτατος Ἄρχων τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου καί ἐξαίρετος νομικός κ. Νικόλαος Παπαναστασίου, ἔτσι ὥστε νά ἱκανοποιεῖ τίς ἐπιταγές τῆς ἐννόμου τάξεως τῆς Κοινοπολιτείας τῆς Αὐστραλίας, ἐντός τῆς ὁποίας δραστηριοποιούμεθα.
Τό νέο Σύνταγμα ἔρχεται νά ἀντικαταστήσει τό παρωχημένο ἀντίστοιχο τοῦ 1959, νά θεραπεύσει τίς σύγχρονες ἀνάγκες, οἱ ὁποῖες εὐλόγως ἔχουν προκύψει ὕστερα ἀπό τήν παρέλευση τόσων δεκαετιῶν, νά καλύψει πολλά κενά πού δημιουργήθηκαν μέ τήν αὔξηση τοῦ πληθυσμοῦ καί τή δημιουργία πολλῶν ἱδρυμάτων καί ὀργανισμῶν μας καί, τέλος, νά κατοχυρώσει θεσμικῶς, ἔτι περισσότερο, τή θέση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἔναντι τῶν Αὐστραλιανῶν ἀρχῶν. Ἡ σπουδαιότερη ἀλλαγή πού εἰσάγεται μέ τό νέο Σύνταγμα εἶναι ὅτι ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας θά ἀσκεῖται πλέον ἀπό τήν «Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδο», στήν ὁποία προεδρεύει ὁ ἑκάστοτε Ἀρχεπίσκοπος καί μετέχουν ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι πού διακονοῦν τήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή μας καί οἱ ὁποῖοι στό ἑξῆς θά ὀνομάζονται «Χωρεπίσκοποι». Ἡ νέα αὐτή κατάσταση ἀποτελεῖ σταθμό γιά τήν ἐκκλησιαστική πραγματικότητα τῆς Αὐστραλίας, καθώς εἰσάγει ἕνα σύστημα διοικήσεως πού διορθώνει δυσλειτουργίες τοῦ παρελθόντος καί ἐναρμονίζεται πρός τίς ἐκκλησιολογικές καί ἱεροκανονικές ἐπιταγές τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ἔχοντας ὅλα αὐτά ἐνώπιόν μου, μνημονεύω μέ εὐγνωμοσύνη τούς μακαριστούς προκατόχους μου Ἱεράρχες, ἀπό τό 1924 ἕως καί τό 2019, Χριστοφόρο, Τιμόθεο, Θεοφύλακτο, Ἰεζεκιήλ καί Στυλιανό, οἱ ὁποῖοι ἐποίμαναν τήν Ἀρχιεπισκοπή μας μέ ἔνθεο ζῆλο καί ἀφοσίωση. Μνημονεύω τούς εὐλαβέστατους κληρικούς μας, πού ὄργωσαν κυριολεκτικά τήν αὐστραλιανή γῆ, γιά νά στηρίξουν τούς πρώτους Ἕλληνες καί νά θεραπεύσουν τίς ἀνάγκες τους. Μέ μεγάλη εὐγνωμοσύνη μνημονεύω, ἐπίσης, ὅλους τούς μετανάστες πού ἔφτασαν στήν πέμπτη ἤπειρο καί δούλεψαν σκληρά καί ἀγωνίστηκαν κατά τά προηγούμενα ἑκατό χρόνια, προκειμένου νά χτίσουν ἕνα καλύτερο μέλλον γιά τίς ἑπόμενες γενεές.
Παράλληλα, καί μετά τίς ἱστορικές ἀποφάσεις τοῦ Πατριαρχείου μας, σᾶς καλῶ ὅλους σέ δοξολογική προσευχή πρός τόν Δωρεοδότη Κύριο γιά τή μεγάλη αὐτή εὐεργεσία τήν ὁποία ἐλάβαμε, εὐχόμενος τό νέο Σύνταγμα νά ἀποτελέσει ἐφαλτήριο μείζονος κατά Θεόν προκοπῆς καί ἀφορμή ὑψηλότερης πνευματικῆς πορείας τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς καί τοῦ ποιμνίου μας. Τέλος, σᾶς παρακαλῶ νά ἐκφράσουμε ἑνωμένοι, «ἐν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ», τή βαθιά μας εὐγνωμοσύνη πρός τόν Οἰκουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο καί τούς ἁγίους Συνοδικούς Ἀρχιερεῖς γιά τίς ἀποφάσεις τους ὑπέρ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς μας καί νά καταθέσουμε, γιά μιά ἀκόμη φορά, τά πιό εἰλικρινῆ αἰσθήματα τῆς υἱϊκῆς μας ἀφοσιώσεως καί ἀγάπης πρός τή Μητέρα Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Βαρθολομαίου
τοῦ Παναγιωτάτου καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου πολλά τά ἔτη!!!
Ἐν Σύδνεϋ, τῇ 10ῃ Μαρτίου 2024,
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος
† Ὁ Αὐστραλίας Μακάριος
Ὑπέρτιμος καί Ἔξαρχος πάσης Ὠκεανίας
