Στο σημερινό Ιερό Ευαγγέλιο ο Κύριος μας αδελφοί μου, μας δίνει ένα υπέροχο παράδειγμα με το οποίο μας διδάσκει τα καθήκοντα τα οποία έχουμε προς τον συνάνθρωπο μας αλλά κυρίως προς τον Θεό κατά την αγία ημέρα της Κυριακής.
Ήταν λοιπόν Σάββατο και δίδασκε ο Κύριος μας σε μια συναγωγή και ανάμεσα στο πλήθος διέκρινε μία γυναίκα θλιμένη και ταλαιπωρημένη καθ’ ότι επί 18 έτη είχε μέσα της πνεύμα πονηρό και ακάθαρτο αυτό του διαβόλου.
Την είδε όμως ο Κύριος την άρρωστη και την σπλαχνίσθηκε. Την είδε όχι μόνο εξωτερικά όπου ήταν σε αθλία κατάσταση αλλά την είδε και εσωτερικά στην ψυχή της ως καρδιογνώστης που είναι. Είδε την πίστη της, την δίψα που είχε εκεί στη συναγωγή για τον λόγο του Θεού. Άπλωσε λοιπόν τα παντοδύναμα χέρια του απάνω της και της είπε «Γύναι, απολέλυσαι της ασθενείας σου», δηλαδή γυναίκα, είσαι πια ελευθερωμένη απ’ την ασθένειά σου. Για ακόμη μια φορά βλέπουμε πως ο Κύριός μας έκανε το θαύμα, καθ’ ότι η γυναίκα σηκώνεται όρθια, εντελώς υγιής και με δάκρυα στα μάτια άρχισε να δοξάζει τον λυτρωτή της Ιησού Χριστό.
Στη συνέχεια της ευαγγελικής περικοπής ακούσαμε πως ενώ όλοι δοξάζανε τον Θεό για το θαύμα αυτό, ο αρχισυνάγωγος κυριεύθηκε από φθόνο, από έναν παραλογισμό τα οποία του τα προκάλεσε η ζήλεια που την είχε τυφλώσει. Μας διδάσκει όμως και όλους εμάς με αυτό τον τρόπο, καθ’ ότι αντιλαμβανόναστε και μεις πως αν μας διακατέχει το πάθος αυτό της ζήλιας τότε και μεις παραλογιζόμαστε και κινούμαστε λανθασμένα. Αυτός ο άνθρωπος προσπάθησε να διαβάλει τον Χριστό και να τον κατηγορήσει ως παραβάτη του νόμου. Επειδή έλεγε ο νόμος τις 6 ημέρες πρέπει να εργάζεστε και να θεραπεύετε και όχι το Σάββατο. Θέλησε δηλαδή αδελφοί μου να θεωρήσει το θαύμα ως παράβαση του νόμου, όταν ο ίδιος ο αρχισυνάγωγος του απαντά ο Κύριος μας, είναι ο παραβάτης του νόμου, λέγοντας σ’ εκείνον και σε άλλους που ήταν εκεί πως το Σάββατο λύνετε το βόδι ή το γαϊδούρι από την φάτνη και πάτε να το ποτίσετε. Αυτό λοιπόν είναι υποκρισία που έκανε ο αρχισυνάγωγος.
Η συγκύπτουσα παρ’ ότι ήταν ασθενής και η σωματική της κατάσταση δεν της επέτρεπε να μετακινείται δεν έλειψε κανένα Σάββατο απ’ την συναγωγή.
Είναι παράδειγμα για κάθε έναν από εμάς αυτή η γυναίκα. Για την πίστη της και τον πόθο της να ακούσει τον λόγο του Θεού. Άραγε έχουμε τον ίδιο πόθο και μεις; Ερχόμαστε πρόθυμα την Κυριακή στον εκκλησιασμό; Αυτές οι απορίες γίνονται σήμερα, σε μια εποχή όπου κάποιοι προσπαθούν να μας αποχριστιανοποιήσουν. Που κάποιοι δημοσίως χωρίς ντροπή ζητάνε την κατάργηση της αργίας της Κυριακής. Της ημέρας αυτής που είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στο Θεό και είναι για εκκλησιασμό και ευκαιρία ψυχικής ανατάσεως. Ο εκκλησιασμός είναι βασικό καθήκον μας. Μέσα στον οίκο του Θεού θα βρούμε την βοήθεια, την προστασία, την λύση των προβλημάτων μας, αλλά και την γαλήνη μέσα στην ψυχή μας. Όπως βλέπουμε η συγκύπτουσα μέσα στο ναό βρήκε τη θεραπεία της.
Ας μιμηθούμε λοιπόν αδελφοί μου και μεις με την σειρά μας αυτή την γυναίκα. Να μιμηθούμε την ευγνωμοσύνη της προς τον Θεό και να ευχαριστούμε αδιαλείπτως τον Πανάγαθο για όλα όσα μας προσφέρει σ’ αυτή τη ζωή. Βλέπετε η έκφραση ευγνωμοσύνης συσφίγγει τις σχέσεις ευεργέτου και ευεργετουμένου και αποτελεί άριστο κίνητρο για πράξεις ευεργεσίας. Και ο μεγαλύτερος τρόπος ευχαριστίας είναι η προσέλευση μας κάθε Κυριακή μέσα στον Ιερό Ναό του Θεού και κυρίως γίνοντας μέτοχοι των Αχράντων Μυστηρίων, Αμήν!
