Μητροπολίτου Αὐλῶνος ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
«Ἡ γέννησίς Σου Θεοτόκε χαράν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ Οἰκουμένῃ…»
Στά ξακουστά βουνά τῶν Ἀγράφων, στήν περιοχή τῆς Ἀνατολικῆς Ἀργιθέας, ὅπως ἡ ἴδια ἡ Παναγία μας εἶπε στούς Κτήτορες τοῦ ἱεροῦ Παλλαδίου Της, εἶναι τά Ἱεροσόλυμα τῆς Ἑλλάδος! Γιατί σέ αὐτά τά βουνά αἰῶνες τώρα, ἔχει ἐγκαταστήσει τό θρόνο Της ἡ Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί πνευματική μητέρα ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας.
Ναί! Στά Ἄγραφα καί συγκεκριμένα στό χωριό Κουμπουριανά εἶναι κτισμένο τό καστρομονάστηρό Της καί σέ εἰδικό προσκυνητάρι στόν κυρίως Ναό τό θαυματουργό εἰκόνισμα τῆς Παναγίας μας, τό ὁποῖο ἐπικαλεῖται Σπηλαιώτισσα.
Σύμφωνα μέ τή διδασκαλία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, μεγάλου δογματικοῦ πατέρα τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Παναγία μας στήν ὀρθόδοξη πίστη κατέχει τά δευτερεῖα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Τί σημαίνει αὐτό; Μετά τήν Ἁγία Τριάδα, τόν Πατέρα, τόν Υἱό καί τό Ἅγιο Πνεῦμα, εἶναι ἡ Παναγία μας! Ἐκείνη, ἐπίσης, εἶναι καί ἡ Πρώτη μετά τόν Ἕνα, δηλαδή τόν Ἰησοῦ Χριστό.
Εἶναι, ἀκόμη, ἡ Παναγία μας καί εἰκόνα τῆς Ἐκκλησίας· αὐτό τό βλέπουμε στήν ἱερή εἰκονογραφία, ὅπου ἡ Παναγία κρατάει στά χέρια Της τόν Ἰησοῦ Χριστό. Ὁ Κύριος, τό θεῖο στοιχεῖο, ἡ Παναγία μας τό ἀνθρώπινο καί μαζί τό Θεανθρώπνο, πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας.
Ἡ Παναγία μας ἦταν κόρη τοῦ πλούσιου κτηνοτρόφου Ἰωακείμ καί τῆς Ἄννας. Ἡ γέννηση Της ἔγινε μέ θαυματουργό τρόπο. Ὁ Ἰωακείμ καί ἡ Ἄννα ἦταν ἄτεκνοι. Μιά μέρα ὁ Ἰωακείμ, πιεζόμενος ἀπό τό ὄνειδος τῆς ἀτεκνίας, χωρίς νά ἐνημερώσει τή σύζυγό του Ἄννα, φεύγει γιά τήν ἔρημο. Ἐκεῖ παρέμεινε σαράντα μέρες νηστεύοντας καί προσευχόμενος. Ἡ προσευχή του ἔφθασε στόν Θεό καί ὁ Θεός τόν πληροφόρησε πώς θά ἀποκτήσουν παιδί. Τό ἴδιο καί ἡ Ἄννα, ἀπουσιάζοντας τοῦ Ἰωακείμ, προσευχήθηκε καρδιακά νά ἀποκτήσει παιδί.
Ἄγγελος Κυρίου πληροφορεῖ τό ζευγάρι στή συνέχεια γιά τήν ἀπόκτηση παιδιοῦ. Ὁ Θεός ὑπόσχεται! καί ἡ Ἄννα ὑπόσχεται! Τό παιδί πού θά γεννηθεῖ θά ἀφιερωθεῖ ὡς προσφορά στόν Θεό. Πράγματι γέννησε ἕνα κοριτσάκι πού πῆρε τό ὄνομα Μαριάμ. Τή γέννησή Της, γιορτάζει ἡ Ἐκκλησά μας σήμερα καί ταυτόχρονα ὁ ἱερός Ναός τῆς Παναγίας Φανερωμένης στήν πόλη μας, στόν ὁποῖο εἶναι καί τό θαυματουργό εἰκόνισμά Της.
Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ ὅλως ἰδιαιτέρως τήν Θεοτόκο, ὄχι βέβαια σάν τόν Θεό, ἀλλά σάν τήν Μητέρα τοῦ Θεοῦ κατά σάρκα. Σάν σκεῦος ἐκλογῆς στό ἔργο τῆς σωτηρίας, σάν θύρα ἀπό τήν ὁποία μπῆκε στόν κόσμο ὁ Θεός. Τήν Παναγία ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ καί ὡς πρεσβεύουσα πρός τόν Θεό ὑπέρ τῶν ἀνθρώπων κατά τρόπο ἐξέχοντα ἀπό ὅλους τούς λοιπούς ἁγίους, λόγῳ τῆς σχέσης Της μέ τόν Ἐνανθρωπήσαντα Θεό. Ἡ Παναγία μας εἶναι ἡ «μεσίτρια» τῶν ἀνθρώπων πρός τόν Υἱό Της.
Ἡ Παναγία μας, ὡς Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, πρέπει νά τιμᾶται ἀπό ὅλους. Δέν πρέπει, ὅμως, νά θεοποιεῖται καί νά λατρεύεται ὅπως ὁ Υἱός Της, ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Ἐμεῖς τήν τιμοῦμε καί τήν προσκυνοῦμε σάν τήν ἁγιωτέρα τῶν ἁγίων, σάν τήν ἱερωτέρα τῶν ἱερῶν καί σάν τήν ὁσιωτέρα τῶν ἁγίων.
Ἡ Παναγία μας εἶναι ἡ ἐλπίδα τοῦ κόσμου, ἡ χαρά τοῦ κόσμου, γιατί ἡ γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου εἶναι τό πιό μεγάλο δῶρο τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο. Εἶναι τό προμήνυμα τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, γι’ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία ψάλλει· «Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαράν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ Οἰκουμένῃ…». Ὁ καιρός πού εἶχε ὁρίσει ὁ Θεός γιά νά στείλει στόν κόσμο τή σωτηρία πλησίαζε· ὕστερα ἀπό λίγα χρόνια τό νήπιο πού γεννήθηκε σήμερα θά γεννήσει τόν αἴτιο τῆς εὐφροσύνης τῶν ἀνθρώπων. Ἀπ’ αὐτήν θά ἀνατείλει «ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης Χριστός ὁ Θεός ἡμῶν».
Ἄς ἔχουμε τήν εὐλογία Της στή ζωή μας, γιατί ἡ εὐλογία Της εἶναι πάντοτε πλούσια σέ κείνους, ἀσφαλῶς, πού τή θέλουν.
