Την Κυριακή της Πεντηκοστής, 31 Μαΐου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος λειτούργησε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου Σπηλαιωτίσσης και της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας στην πόλη της Κερκύρας.
Κατά την ομιλία του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο ευαγγελικό γεγονός της εορτής και στη μεγάλη δωρεά του Αγίου Πνεύματος προς τον κόσμο.
Ο κ. Νεκτάριος τόνισε ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός παρευρέθηκε στο Ιερό, όπου οι Ιουδαίοι εόρταζαν τη μεγάλη τους εορτή της Σκηνοπηγίας, και θέλησε να τους δώσει το αληθινό νόημα τόσο της εορτής όσο και ολόκληρου του γεγονότος της ενσάρκου οικονομίας και της αποκαλύψεως του ιδίου του Θεού στον κόσμο. Ο Χριστός, όπως ανέφερε, ήθελε να κατανοήσουν ότι ο Μωσαϊκός Νόμος, τον οποίο είχαν παραλάβει, και όσα απεκάλυψε ο Θεός διά των Προφητών, φανέρωναν ολόκληρο το προαιώνιο σχέδιο της θείας οικονομίας και ότι δεν έπρεπε να στέκονται μόνο στο γράμμα του νόμου.
Αναφερόμενος στους λόγους του Κυρίου, υπογράμμισε ότι ο Χριστός διακήρυξε πως εκείνος που πιστεύει σε Αυτόν δεν θα διψάσει ποτέ εις τον αιώνα, ενώ «ποταμοί ρεύσουσιν ύδατος ζώντος εκ της κοιλίας αυτού». Ο Κύριος προανήγγελλε με τα λόγια αυτά το Πανάγιο Πνεύμα, το οποίο επρόκειτο να εκχυθεί σε ολόκληρη την οικουμένη. Υπενθύμισε μάλιστα ότι ο ίδιος ο Χριστός είχε προετοιμάσει τους μαθητές Του γι’ αυτή τη δωρεά κατά τις τελευταίες διδαχές Του, όπως ένας πατέρας συντάσσει διαθήκη και αφήνει στα παιδιά του πολύτιμες υποθήκες.
Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ακόμη ότι πολλοί από τον λαό πίστευσαν στον Χριστό και Τον αποδέχθηκαν, αναγνωρίζοντας ότι ουδέποτε άνθρωπος μίλησε όπως Εκείνος. Ακόμη και ο Νικόδημος, μέλος του Συνεδρίου, υπερασπίσθηκε τον Κύριο. Αντιθέτως, οι άρχοντες και οι Φαρισαίοι αδυνατούσαν να αποδεχθούν ότι από τη Γαλιλαία, μία περιοχή που θεωρούσαν πνευματικά υποβαθμισμένη, μπορούσε να προέλθει ο Μεσσίας.
Στη συνέχεια ο κ. Νεκτάριος αναφέρθηκε στην εκπλήρωση των λόγων του Κυρίου κατά την ημέρα της Πεντηκοστής. Όπως είπε, μετά την Ανάληψη του Χριστού, «ώσπερ φερομένης βιαίας πνοής», κατήλθε το Πανάγιο Πνεύμα και όχι μόνο επί των Αγίων Αποστόλων, με τη μορφή πυρίνων γλωσσών, αλλά πλημμύρισε ολόκληρη την οικουμένη και όλη την κτίση του Θεού με τη χάρη Του.
«Συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω», είχε πει ο Κύριος, διότι τότε θα ερχόταν ο Παράκλητος, Εκείνος που θα φώτιζε τους μαθητές, θα τους οδηγούσε στην υπερβολική θεογνωσία και θα άλλαζε τη ζωή τους. Και πράγματι, οι αγράμματοι αλιείς φωτίσθηκαν από το Άγιο Πνεύμα και άρχισαν να ομιλούν ετέρες γλώσσες. Οι Απόστολοι μιλούσαν με τη γλώσσα του Θεού και οι άνθρωποι κατανοούσαν το κήρυγμά τους ο καθένας στη δική του διάλεκτο.
Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι η Εκκλησία εορτάζει σήμερα τη συμπλήρωση όλων των γεγονότων της σωτηρίας μας. Εκείνος που ζει το μυστήριο της Εκκλησίας και δέχεται τη χάρη του Αγίου Πνεύματος βεβαιώνεται για την πορεία της ζωής του, αποκτά θεογνωσία και αντιλαμβάνεται την παρουσία του Θεού. Αντιθέτως, όσοι απομακρύνονται από το μυστήριο της Πεντηκοστής παραμένουν ξένοι προς αυτή τη σχέση και αδυνατούν να βιώσουν τους «ποταμούς» της χάριτος του Αγίου Πνεύματος που υποσχέθηκε ο Κύριος.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Ποιμενάρχης στην κατάσταση του σύγχρονου κόσμου, επισημαίνοντας ότι η ανθρωπότητα, αρνούμενη τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, οδηγείται σε σύγχυση, παρόμοια με εκείνη του Πύργου της Βαβέλ. Εκεί οι άνθρωποι θέλησαν να θεωθούν χωρίς τον Θεό και οδηγήθηκαν σε σύγχυση γλώσσας, σκέψεως και σχέσεων. Αντίθετα, το Πανάγιο Πνεύμα καλεί όλους σε ενότητα, ώστε να γίνουμε το Σώμα του Χριστού, έχοντας πνεύμα χάριτος, σοφίας και συνέσεως και τη δυνατότητα να κατανοούμε ο ένας τον άλλον.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στον Εσπερινό της Γονυκλισίας που τελείται κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, επισημαίνοντας ότι οι πιστοί καλούνται να γονατίσουν ενώπιον του Θεού και να παρακαλέσουν το Πανάγιο Πνεύμα να έλθει και σήμερα στη ζωή τους, για άφεση αμαρτιών, για ανάπαυση των κεκοιμημένων και για τη σοφία την άνωθεν, με την οποία ο Θεός εσόφισε τους αγραμμάτους αλιείς και τους ανέδειξε Αποστόλους.
Τέλος, ευχήθηκε σε όλους η ζωή τους να είναι χαριτωμένη από το Πανάγιο Πνεύμα και να αξιωθούν να ζήσουν τη θεογνωσία, την οποία χαρίζει ο ίδιος ο Θεός διά της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.
