Το Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2025 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στο Ιερό Ησυχαστήριο Αγίας Παρασκευής Κυνοπιαστών Μέσης Κέρκυρας. Στο εν λόγω Ιερό Ησυχαστήριο διαβιεί γυναικεία αδελφότητα υπό την καθοδήγηση της Μητέρας και Καθηγουμένης Νυμφοδόρας Σουρβίνου. Στη Θεία Λειτουργία, μεταξύ και άλλων ιερέων εκ των πλησιόχωρων περιοχών, έλαβε μέρος και ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Κουτσούρης, ο οποίος είναι Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Υπεραγίας Θεοτόκου Πλατυτέρας αλλά και πνευματικός της αδελφότητος του Ιερού Ησυχαστηρίου της Αγίας Παρασκευής.
Κατά τη Θεία Λειτουργία, ο Σεβασμιώτατος έκηρε εις Μεγαλόσχημον Μοναχή μία εκ των αδελφών της Ιεράς Μονής, η οποία και έλαβε το όνομα Μακρίνα. Κατά την ομιλία του, απευθυνόμενος προς το πολυπληθές εκκλησίασμα, ο κ. Νεκτάριος αρχικά επεσήμανε ότι η σημερινή ημέρα είναι ιδιαιτέρως σπουδαία για την αδελφότητα καθώς η κουρά μία νέας μεγαλόσχημης μοναχής αποτελεί γεγονός μεγάλης χαράς. Η αδελφή Μακρίνα δοκιμάστηκε ιδιαίτερα στο μοναχικό βίο καθώς έζησε επί 22 έτη ως ρασοφορούσα μοναχή, με τον αρραβώνα δηλαδή του αγγελικού σχήματος. Έτσι, σήμερα, καταξιώνεται να λάβει το Μεγάλο και Αγγελικό Σχήμα. Εν συνεχεία, ο Σεβασμιώτατος απευθυνόμενος προς την αδελφή Μακρίνα επεσήμαινε ότι κατά την κουρά παρίστανται άγγελοι του Θεού οι οποίοι και κατέγραψαν την μοναχική ομολογία που μόλις έδωσε. Μάλιστα, τόνισε ότι στην ασκητική γραμματεία η κουρά αναφέρεται από τους Πατέρες ως το 8ο μυστήριο ως ένα δεύτερο βάπτισμα ενώ ο ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός παρίσταται νοερώς ως Εράσμιος Νυμφίος των μοναχών. Τούτο σημαίνει ότι η σχέση των μοναχών με το Θεό είναι ερωτική και καλλιεργείται με την προσευχή, την ησυχία και τη ζωή της ασκήσεως. Μάλιστα στους αναβαθμούς που ψάλλουμε αναφέρεται «Τοῖς ἐρημικοῖς ζωὴ μακαρία ἐστί, θεϊκῷ ἔρωτι πτερουμένοις». Ακριβώς αυτός ο θείος έρωτας είναι που καταλαμβάνει το κέντρο της ζωής του μοναχού. Έτσι, στις ευχές που προηγήθηκαν της κουράς παραινείται ο μοναχός να λατρεύει και να εργάζεται μόνον για το Χριστό και ο Κύριός μας να είναι προς το μοναχό «συγκοιταζόμενος, συνανιστάμενος, γλυκαίνων καὶ εὐφραίνων τὴν καρδία». Στα μέτρα της πνευματικής θεωρίας που καλείται να φθάσει ο μοναχός αυτό κατορθώνεται μέσα από την αδιάλειπτο προσευχή και τη Θεία Ευχαριστία. Παράλληλα η προσευχή καρποφορεί μέσα από την ησυχία και τη θυσιαστική αγάπη, την ταπείνωση και υπακοή προς την Πνευματική Μητέρα αλλά και ολόκληρη την αδελφότητα. Χωρίς την καλλιέργεια αυτών των αρετών ο μοναχός δε δύναται να αφήσει τον παλαιό άνθρωπο, και να αντικαταστήσει το ίδιον θέλημά με το θέλημα του Θεού.
Στο τέλος, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, η Παναγία και η Αγία Παρασκευή να σκεπάζουν τη μοναχή Μακρίνα, ολόκληρη την αδελφότητα και όλους τους παρευρισκομένους ώστε να οδηγούνται τα διαβήματα τους εις οδόν αρετής, φωτός και σωτηρίας.
