Η νέα εποχή της πληροφορίας φέρνει μαζί της και νέα ποιμαντικά ερωτήματα. Πώς μπορεί η Εκκλησία να βρίσκεται παρούσα στον ψηφιακό κόσμο χωρίς να προδώσει τον πνευματικό της χαρακτήρα;
Η Εκκλησία, πάντοτε καλείται να αρθρώνει τον Λόγο της μέσα στις συνθήκες της κάθε εποχής. Η δική μας εποχή, η αποκαλούμενη «ψηφιακή», χαρακτηρίζεται από την εκρηκτική εξάπλωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τη γρήγορη πληροφορία και τη σχεδόν ακατάπαυστη προβολή εικόνας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία της Εκκλησίας στο διαδίκτυο έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια. Μητροπόλεις, Ενορίες, Μοναστήρια αλλά και κληρικοί, έχουν δημιουργήσει ιστότοπους, σελίδες, λογαριασμούς και κανάλια με σκοπό την ενημέρωση, την κατήχηση, τη μαρτυρία.
Η χρήση του διαδικτύου από την Εκκλησία μπορεί να θεωρηθεί ως σύγχρονο μέσο ιεραποστολής. Ο λόγος του Θεού μεταφέρεται εκεί όπου βρίσκονται οι άνθρωποι. Στα smartphones, στα κοινωνικά δίκτυα, στις πλατφόρμες βίντεο και ήχου.
Ο νέος άνθρωπος, που συχνά δεν περνά την πόρτα ενός ναού, ίσως ακούσει τον Λόγο μέσα από ένα βίντεο κηρύγματος, ένα reel που αναφέρεται στην πίστη, ή ένα άρθρο πνευματικής οικοδομής.
Αναγνωρίζεται συνεπώς, ότι ο ψηφιακός κόσμος δεν είναι απλώς τεχνολογικό φαινόμενο, αλλά ποιμαντικό πεδίο.
Όμως κάθε μέσο κουβαλά μαζί του και την πρόκληση της χρήσης ή της κατάχρησης. Το διαδίκτυο, με την ταχύτητα, την ευκολία και την αμεσότητά του, μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά στη μαρτυρία της Εκκλησίας, αλλά μπορεί και να οδηγήσει στην εκκοσμίκευση, στην προβολή του εαυτού, στην προσωπολατρία, ή ακόμη και στην πλάνη.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου με αφορμή την πνευματική καθοδήγηση μέσω διαδικτύου, παρατηρούνται φαινόμενα πνευματικής αυτονόμησης, παραπληροφόρησης ή και δημιουργίας ψηφιακών «προσωπικοτήτων» που δεν εκφράζουν το ήθος της Ορθόδοξης Παράδοσης.
Η Εκκλησία δεν φοβάται την τεχνολογία, όμως την προσεγγίζει με διάκριση και πνευματική επίγνωση. Το πρόβλημα δεν είναι η παρουσία της Εκκλησίας στο διαδίκτυο, αλλά ο τρόπος αυτής της παρουσίας.
Η προβολή του μηνύματος του Ευαγγελίου δεν πρέπει να συνοδεύεται από κοσμικά πρότυπα επιτυχίας, όπως ο αριθμός ακολούθων ή τα “likes”. Η αυθεντικότητα του εκκλησιαστικού λόγου έγκειται όχι στην ταχύτητα μετάδοσης, αλλά στην καθαρότητα του ήθους που τον διέπει.
Η ψηφιακή εποχή αποτελεί πρόκληση αλλά και ευκαιρία για την Εκκλησία. Το διαδίκτυο είναι ένα νέο «πεζοδρόμιο», όπου οι άνθρωποι ζουν, επικοινωνούν, προβληματίζονται και αναζητούν.
Η Εκκλησία, αν θέλει να παραμείνει ζωντανή μαρτυρία Χριστού, οφείλει να σταθεί μέσα στον ψηφιακό κόσμο, όχι ως «περαστική» ή ως διαφημιστική παρουσία, αλλά ως φως, αλήθεια και ελπίδα. Αρκεί να θυμόμαστε ότι η Χάρις δεν μεταδίδεται με megabyte, αλλά με μετάνοια…
Αθανάσιος Τζάνης
Εκδότης & Διευθυντής, Poimin.gr
