Στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Ανατολής Αγιάς χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, κατά τον Μέγα Πανηγυρικός της Αποτομής της τιμίας Κεφαλής του Βαπτιστού Ιωάννου, πλαισιωμένος από Κληρικούς της επαρχίας Αγιάς και πλήθος προσκυνητών.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην ανασυγκρότηση της Μονής, μετά από πολλά χρόνια εγκατάλειψης και στις νέες σελίδες της ιστορίας της, χάρη στην πολυεθνική αδελφότητά της. «Η παρουσία της», επεσήμανε, «αποδεικνύει την οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας, καταγράφει μια ξεχωριστή ιστορία τον Ελλαδικό χώρο και δίδει μία μοναδική μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο, μεταξύ των άλλων και για την αγάπη και τον σεβασμό προς το φυσικό περιβάλλον, την οποία διακηρύσσει».
Αναφερόμενος στο πρόσωπο του Προδρόμου, τον χαρακτήρισε «υπόδειγμα ασκητού, προμάχου της αλήθειας, που γνώριζε και υπηρέτησε την αποστολή του». Παρατήρησε δε ότι «η θανάτωσή του είναι καρπός μιας άνομης οικογενειακής σχέσης. Η εξουσία, ενίοτε, νιώθει τόσο ασφαλής, ώστε να νομίζει ότι μπορεί να υπερβαίνει τους νόμους και μάλιστα, τον Νόμο του Θεού. Το πάθος της εξουσίας του Ηρώδου, η μνησικακία της Ηρωδιάδος και η έλλειψη Παιδείας της Σαλώμης, οδήγησαν στον θάνατο τον Ιωάννη».
Ο κ. Ιγνάτιος συνέκρινε την άνομη εκείνη οικογένεια, με σύγχρονες, «που βιώνουν στον πυρήνα τους την βία, που οδηγεί σε εγκλήματα, και μάλιστα, γυναικών ή και παιδιών. Τελικά, χωρίς τον Θεό, ο άνθρωπος χάνει την ανθρωπιά του, το σπίτι του γίνεται φυλακή, καταστρέφεται η ισότητα των ανθρώπων και η ζωή γίνεται κόλαση. Το ίδιο συνέβη με τον Προφήτη Ιωάννη. Ο θάνατός του προέκυψε από μία οικογένεια που δεν λειτουργούσε με τον Θείο Νόμο».
Ακολούθως, ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας χαιρέτησε την παρουσία τόσων οικογενειών στην πανήγυρη, το συγκροτημένο προσκύνημα, την μαζική συμμετοχή στο Μυστήριο της Ευχαριστίας. «Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν σωστές οικογένειες. Οι εξαιρέσεις μάς πονούν και μάς απασχολούν. Έχουμε ανάγκη από την προδρομική παρουσία, την αλήθεια της Εκκλησίας, που διδάσκει την ιερότητα του Γάμου μεταξύ ανδρός και γυναικός. Τίποτα δεν υπάρχει πέραν αυτού. Όσοι επαγγέλλονται κάτι άλλο ψεύδονται συνειδητά. Παιδιά που καλούνται να ζήσουν σε ψευδεπίγραφους «γάμους» γίνονται αντικείμενα κοινωνικής προβολής και όχι καρποί αγάπης. Γι’ αυτό, πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί στις αρχές μας, να παρέχουμε στα παιδιά μας την αληθινή ενότητα του πατέρα και της μητέρας, που τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει… Το έγκλημα που συνέβη στον Ιωάννη πρέπει να μας συγκλονίζει και να μας εδραιώνει στην ενότητα που προσφέρει η Ορθόδοξη πίστη και Παράδοσή μας. Να συγκροτούμε οικογένειες, που θα κάνουν παιδιά, διότι η μείωση του πληθυσμού είναι δραματική. Να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις να ζήσουν με αξιοπρέπεια και να συνειδητοποιήσουμε ότι θα ζήσουμε μαζί με άλλους. Δεν πρέπει να φοβόμαστε την συνύπαρξη, αν κρατηθούμε γερά από την Ορθόδοξη πίστη μας. Αυτό το Μοναστήρι είναι υπόδειγμα συνύπαρξης, όπου Μοναχές από τόσα διαφορετικά κράτη, ζουν ενωμένες, με μία ψυχή, μία πίστη. Δεν τις χωρίζει η γλώσσα, η καταγωγή, η εθνικότητα. Τους ενώνει ο Χριστός, μέσα στην Εκκλησία και η κάθε μία συμβάλλει, μέσα από τις δικές της πολιτιστικές προϋποθέσεις, στην κοινή πίστη, βιώνοντας ένα μεγαλείο μοναστικό για το οποίο όλοι καμαρώνουμε».
