«Ἰδού γάρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαράν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντί τῶ λαῶ. ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστός Κύριος…» (Λουκᾶ2,10)
Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί πατέρες
Μέ τήν εὐκαιρία τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων, τήν ὁποίαν ἡ Ἀγάπη καί ἡ Μακροθυμία τοῦ Παναγάθου Θεοῦ μας εὐδόκησε νά ἑορτάσουμε πάλι, ξαναφέρνουμε εὐλαβικά στή σκέψη μας, ἐκτός τῶν ἄλλων, καί τά ἀγγελικά αὐτά λόγια πρός τούς ταπεινούς ἐκείνους, καί μακάριους, καλότυχους συνάμα ποιμένες τῆς Βηθλεέμ τήν ἅγια νύχτα τῆς Γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου. Τί δόξα, τί τιμή μοναδική καί ἀνεπανάληπτη, πού ἔγινε ποτέ ὄχι ἀπό ἄνθρωπο σέ ἄνθρωπο, ἀλλά ἀπό ἀγγέλους σέ ἄνθρωπο, ἀπό πολίτες τοῦ οὐρανοῦ σέ πολίτες τῆς γῆς. Τί μεγαλεῖο! Οἱ ἄγγελοι, γι’ αὐτό καί λέγονται ἄγγελοι, ἀφοῦ πλάσθηκαν ἀπό τόν Θεῖο Δημιουργό γιά νά ἀγγέλουν, νά μεταφέρουν στούς ἀνθρώπους τίς βουλές, τή Θέληση Του, εἰδοποιοῦν τώρα τούς πρώτους ἀνθρώπους γιά τό τρισμέγιστο γεγονός στήν ἀνθρώπινη ἱστορία, τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου καί Δεσπότου των Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ.
Καί ποιοί, λοιπόν, ἄς ἐρωτηθοῦμε, ποιοί ἦσαν οἱ πρῶτοι εὐτυχεῖς ἄνθρωποι ἐπάνω στόν πλανήτη, πού πληροφορήθηκαν πρῶτοι τήν κατά σάρκα Γέννηση τοῦ Κυρίου των; Δέν ἦσαν οἱ ἄρχοντες οἱ θρησκευτικοί τοῦ Ἰσραήλ, ὅπως θά ὑπέθετε κάποιος μέ τήν ἁπλή λογική του. Οὔτε οἱ ἱερεῖς, οὔτε οἱ λευίτες, οὔτε αὐτός ὁ κορυφαῖος τοῦ ἱερατικοῦ τάγματος, ὁ πολυπόθητος ἀρχιερεύς, οὔτε οἱ διδάσκαλοι τοῦ λαοῦ στά θέματα τῆς θρησκείας, οἱ γραμματεῖς, οἱ φαρισαῖοι, οἱ νομικοί. Κανείς ἀπό αὐτούς! Ὅλοι παραμερίσθηκαν, καί οἱ ἅγιοι ἄγγελοι πῆραν ἐντολή ἀπό τόν Ὕψιστο νά ἀναγγείλουν τό γεγονός σέ κάτι πτωχούς καί ἄγνωστους, ἄσημους κατά κόσμον, βοσκούς, πού ἔβοσκαν ἀμέριμνοι τά μικρά τους ποίμνια και ξεροστάλιαζαν ἀγόγγυστα, ἀκούραστοι βιοπαλαιστές στά ταπεινά βοσκοτόπια τῆς Βηθλεέμ. Μυστήριο καί τοῦτο ὄχι μικρό καί παράδοξο!
Ἀλλά ὅσοι, ἀγαπητοί, κατά κάποιον τρόπον ἔχουμε κάποια ἰδέα τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τό γεγονός αὐτό, δηλαδή ἄσημοι καί ἄγνωστοι βοσκοί νά πάρουν πρῶτοι ἐπάνω στή γῆ ἀπό ἀγγέλους τό μήνυμα τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου, τοῦτο δέν μᾶς παραξενεύει τόσο πολύ. Πόσες φορές δέν ἔχουμε ἀκούσει ἀπό τόν Προφήτη Ἠσαία νά ὁμιλεῖ ἐξ Ὀνόματος τοῦ Θεοῦ καί νά προφητεύει: «λέγει Κύριος· καὶ ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω, ἀλλ᾿ ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα τοὺς λόγους μου; (Ἠσαίας 66,2). Καθαρό, πεντακάθαρο, ξάστερο δέν εἶναι ἐδῶ τό βούλημα τοῦ Θεοῦ; Νά, ἄνθρωποι, σέ ποιόν θά δώσω προσοχή ἀπό τόν οὐρανό: Σέ ποιόν; Μά στόν ταπεινό, τόν ἀπερηφάνευτο ἄνθρωπο. Στόν ἄνθρωπο πού πορεύεται στή ζωή ἥσυχα, ἀθόρυβα καί προπάντων πορεύεται μέ φόβο Θεοῦ. Τέτοιου χαρακτήρα ἠθικοῦ ἦσαν οἱ βοσκοί τῆς Βηθλεέμ, αὐτό ἦταν τό ποιόν τους ὡς ἄνθρωποι, γι’ αὐτό καί καταξιώθηκαν τήν ἅγια νύχτα τῶν Χριστουγέννων πρῶτοι νά μάθουν γιά τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ.
Ἀλλά, ἀγαπητοί ἀδελφοί καί φιλέορτοι χριστιανοί, τέτοιοι ἄνθρωποι, μέ αὐτό τό ἠθικό ποιόν κατόπιν, σέ ὅλους τούς αἰῶνες πού θά ἀκολουθοῦσαν καί θά ἀκολουθήσουν, τέτοιοι θά δεχθοῦν στή ψυχή τους τό χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως. Ὅπως σωστά ἔγραψε κάποιος λόγιος χριστιανός, δυστυχῶς ὄχι λίγοι θά γιορτάσουν πάλι Χριστούγεννα χωρίς… Χριστό! Ποιοί; Ἄνθρωποι πού δέν ὑποτάσσουν τή λογική τους στή λογική τοῦ Θεοῦ. Πνεύματα ὑπερήφανα καί ἐγωπαθῆ. Ψυχές λερωμένες μέ ἠθικές ἀκαθαρσίες, πού χαίρονται μάλιστα καί ἐναβρύνονται γι’αὐτό, μέ ἀνομίες πολλές, ψυχές ἀμετανόητες προπάντων, ἀγέρωχες, πού σέ καμία περίπτωση δέν προσκυνοῦν Χριστό.
Πῶς νά δεχθοῦν τό μήνυμα τῶν ἀγαθῶν ἀγγελιαφόρων τοῦ Θεοῦ γιά χαρά ἀνώτερη, καθαρή , τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου χαρά, πού ἐπαγγέλονται οἱ ἄγγελοι τῆς Βηθλεέμ. Πῶς νά ὑποδεχθοῦν κατά κάποιον τρόπον τόν Χριστόν ὡς Σωτήρα, ὅπως προανήγγειλαν οἱ ἄγγελοι τῆς Βηθλεέμ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, πού θά γιορτάσουν Χριστούγεννα χωρίς Χριστό, ἄλλο “σωτήρα” περιμένουν. Σωτήρα πού θά τούς λύσει τά οἰκονομικά τους προβλήματα. Πού θά τούς λυτρώσει ἀπό ἀρρώστιες ἐπώδυνες καί θά τούς ἐξασφαλίσει σιδερένια ὑγεία καί χρόνια πολλά. Περιμένουν σωτήρα γιά πλούτη καί κοινωνική λαμπρή ἐπιφάνεια. Ποτέ δέν διανοοῦνται σωτηρία, ὅπως τήν διανοήθηκε ὁ ἄγγελος τῆς Βηθλεέμ, σωτηρία ψυχῆς, λύτρωση ἀπό τά ἀσήκωτα βάρη τῆς ἁμαρτωλῆς ψυχῆς, λύτρωση ἀπό πάθη ψυχικά καί ὀλέθρια.
Ἀγαπητοί ἀδελφοί καί πατέρες
Τήν ἠθική κατάσταση τῆς ἐποχῆς μας, πού συντόμως ὑπαινιχθήκαμε καί σᾶς περιγράψαμε στήν παρούσα Ἐγκύκλιό μας, τήν γνωρίζετε, τήν βλέπετε, τήν ζεῖτε κάθε μέρα. Ἀσφαλῶς εὐχάριστη δέν εἶναι, ὅταν ἀκοῦτε πολέμους καί ὅλη τήν φρίκη τήν ἀποτροπιαστική τῶν πολεμικῶν συγκρούσεων. Ὄταν βλέπετε τήν ὀδύνη, τόν πόνο καί τούς στεναγμούς πτωχῶν ἀνθρώπων. Ὄταν παρατηρεῖτε τήν ξεδιάντροπη καταπάτηση τῶν ἠθικῶν νόμων τοῦ Θεοῦ, ἀνθρώπων χωρίς ἴχνος ἐνοχῆς νά περιφέρουν καί νά καυχῶνται μάλιστα γιά τήν ἠθική τους παρακμή. Τήν κοινωνική ἀδικία καί ἀνισότητα. Βλέπετε ὅλα αὐτά καί ὡς ἄνθρωποι μέ φόβο Θεοῦ λυπεῖσθε καί ἀνησυχεῖτε γιά τό μέλλον τοῦ κόσμου. Σήμερα ὅμως μεγάλη καί τόσο χαρμόσυνη γιορτή τῆς Ἐκκλησίας μας γιά λίγο, παρακαλῶ, ἄς τά παραμερίσουμε καί ἄς ἀναπνεύσουμε πιό ἐλεύθερα τόν ζείδωρο ἀέρα τῆς πίστεώς μας, τῆς πίστεώς μας στόν Νεογέννητο θεόπλαστο Βρέφος τῆς Βηθλεέμ καί μαζί μέ τούς ταπεινούς ἄσημους ἀλλά τόσο προνομιούχους ποιμένες τῆς Βηθλεέμ νοερά ἄς βρεθοῦμε στό πανάγιο Σπήλαιο καί ἄς πέσουμε καί ἄς προσκυνήσουμε τόν Κύριό μας τόν μόνον Λυτρωτή καί Σωτήρα μας. Ἀμήν
Πολλά καί χριστιανικά τά ἔτη σας.
Εὐχέτης σας
† Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
