Όσους ύμνους κι αν Της πούμε, όσους Χαιρετισμούς κι αν Της απευθύνουμε, όσες φορές κι αν γονατίσουμε μπροστά Της και ασπαστούμε τα τίμια και άχραντα χέρια και πόδια Της, δεν χορταίνουμε.
Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου / Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Πειραιώς
Στην 2η ακολουθία της Β΄ Στάσεως των Χαιρετισμών που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Παρασκευή 10 Μαρτίου, ιερούργησε και μίλησε προς τους πιστούς, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ.
Η ομιλία εντάσσεται στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ 2023».
Ο Σεβασμιωτατος, στην αρχή της ομιλίας τους παρατήρησε πως ζούμε σε μια περίοδο αρκετά συννεφιασμένη, με πολύ θλίψη και πολύ πόνο. Που ξεκίνησε από τους καταστρεπτικούς σεισμούς στην Τουρκία και τη Συρία, που φόνευσαν χιλιάδες ανθρώπους και συνεχίστηκε με το τραγικό συμβάν στα Τέμπη με τους πολλούς νεκρούς και τραυματίες.
«Πώς να αντέξει κανείς τόση θλίψη, τόσο πόνο, τόσο πένθος, τόσα δάκρυα. Δόξα τω Θεώ, πάντων ένεκεν, Τον ικετεύουμε και Τον παρακαλούμε να κρατήσει όρθιους, αυτούς που έμειναν πίσω και να αναπαύσει αυτούς που έχασαν τον παρόντα βίο και να τους δώσει την ζωή την αιώνια.»
Μέσα σε αυτή τη θλιβερή ατμόσφαιρα, συνέχισε, μία όαση φωτός, παρηγοριάς, ελπίδας, στηριγμού και χαράς, είναι η παρουσία της Παναγίας μας με τους Χαιρετισμούς Της. Οι Χαιρετισμοί είναι η κορνίζα , όπως είπε χαρακτηριστικά, του μεγάλου εορτασμού του Ευαγγελισμού, της κεντρικής θεομητορικής και δεσποτικής εορτής, η οποία πάντοτε συμπίπτει μέσα στην ατμόσφαιρα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
«Όσους ύμνους κι αν Της πούμε, όσους Χαιρετισμούς κι αν Της απευθύνουμε, όσες φορές κι αν γονατίσουμε μπροστά Της και ασπαστούμε τα τίμια και άχραντα χέρια και πόδια Της, δεν χορταίνουμε.»
Η Παναγία μας είναι η πονεμένη χαρά της Εκκλησίας και των χριστιανών. Και όπως τόνισε ο Σεβασμιώτατος, χαρίζοντας μας τον Χριστό, έλυσε την κατάρα της Εύας. Η Εύα παράκουσε, εμπιστεύθηκε τα λόγια του διαβόλου και χάσαμε τον παράδεισο. Η Παναγία από μωρό έκλεισε τα αυτιά Της ερμητικά στις φωνές του διαβόλου και τα είχε ορθάνοιχτα μόνο στο θέλημα και την εντολή του Θεού.
Και έφτασε στο αποκορύφωμα της υπακοής στον Ευαγγελισμό, όταν ο άγγελος Της είπε ότι εξελέγη από τον Θεό για να γίνει συνεργός και να γεννήσει τον Υιό Του. Και αυτή η υπακοή της νέας Εύας, της Παναγίας διόρθωσε όλη την συμφορά που είχε μπει στην ιστορία της ανθρωπότητας με το λάθος της πρώτης Εύας, και μας χάρισε το νέο Αδάμ, στο όνομα του οποίου αναγεννηθήκαμε κι έχουμε την δυνατότητα της σωτηρίας.
Αυτή είναι η Αγνή, με όλη τη σημασία της λέξεως, σημείωσε ο Σεβασμιώτατος, είναι η προσωποποίηση της αγνότητας. Κι εμείς καλούμαστε να Την τιμήσουμε, να είμαστε κι εμείς αγνοί, όχι μόνο κατά το κορμί, αλλά και με το νου. Και νου δεν εννοούμε τον εγκέφαλο και την σκέψη, αλλά όλον τον εσωτερικό άνθρωπο. Η λέξη νους μας οδηγεί κατευθείαν στον Θεό Πατέρα και είναι η εικόνα του Θεού την οποία φέρουμε μέσα μας.
Να κρατούμε αγνό, όλον τον εσωτερικό μας κόσμο, που σημαίνει τις σκέψεις μας, τις επιθυμίες μας, τους λογισμούς μας, τα πάντα. Μόνο έτσι μπορεί να σταθεί κανείς στοιχειωδώς αντάξια, απέναντι στην Αγνή.
Είναι η ομορφιά της γενιάς Της, προχώρησε τον λόγο του ο Σεβασμιώτατος, και για να Την τιμήσουμε, να στολιζόμαστε και να ομορφαίνουμε με τα καλά έργα που ευαρεστούν τον Θεό. Τα έργα της μετανοίας πρωτίστως, της αγάπης, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης. Τα έργα της υπομονής την ώρα του πόνου, της αρρώστιας, της ορφάνιας, της χηρείας, του πένθους, της δυστυχίας. Της ενθέου στάσης όπως την ζητάει ο Χριστός δια του ευαγγελίου.
Και ολοκλήρωσε:
«Κι έναν καλό λόγο που θα πεις, έναν παρηγορητικό λόγο σε κάποιον που το έχει ανάγκη, μια επίσκεψη σε έναν ασθενή, μια στοιχειώδη βοήθεια. Και τότε με ευσέβεια να Την τιμήσουμε ως αληθινή Μητέρα του Θεού μας. Η ευσέβεια έχει να κάνει με την ορθόδοξη πίστη, χωρίς αιρέσεις, πλάνες, σχίσματα.
Ότι είπε ο Χριστός, ότι δίδαξαν οι Απόστολοι και δογμάτισαν οι Πατέρες και οι άγιες Οικουμενικές και τοπικές Σύνοδοι, ότι είχαν πρωτοδιατυπώσει οι Προφήτες, ότι δέχθηκε και κηρύττει μέχρι σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία. Και αγωνιζόμενοι, να κάνουμε κάθε ημέρα, κάθε ώρα και κάθε στιγμή, συνδυασμό Ορθοδοξίας και Ορθοπραξίας. Με αυτόν τον τρόπο Την τιμούμε ευσεβώς.»
