Τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Αὐλῶνος ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Mr. Th.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ
Ἑβρ. 11, 9-10, 32-40
ΟΙ ΗΡΩΕΣ – ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
«Μαρτυρηθέντες διά τῆς πίστεως» (Ἑβρ. 11, 39).
Κυριακή πρίν ἀπό τά Χριστούγεννα! Σέ λίγες μέρες θά γιορτάσουμε τό κοσμοσωτήριο γεγονός τῆς Γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου. Ἐπίκαιρα, λοιπόν, σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας καθώρισε νά ἀναγινώσκεται αὐτή ἡ ἀποστολική περικοπή, στήν ὁποία ἐξαίρεται καί ὁμολογεῖται ἡ πίστη. Γιά ποιό, ἀκριβῶς, λόγο; Γιατί ἐπιθυμεῖ ἡ Ἁγία Ἐκκλησία μας νά ἐνισχύσει καί νά αὐξήσει τήν πίστη στό Σωτήρα Χριστό, ὥστε νά ἐμφορήσει στίς καρδιές μας αἰσθήματα καύχησης γιά τήν πίστη μας.
Μεγαλειώδης ὁ ὕμνος τοῦ Παύλου γιά τήν πίστη τῆς σημερινῆς περικοπῆς. Μέ ἄφθαστη ρητορεία ἐξυμνεῖ τά κατορθώματα τῶν δικαίων: «Μέ τήν πίστη κατατρόπωσαν βασίλεια, ἐπέβαλαν τό δίκαιο, πέτυχαν τήν πραγματοποίηση τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβησαν τή δύναμη τῆς φωτιᾶς, διέφυγαν τή σφαγή, ἔγιναν ἀπό ἀδύνατοι ἰσχυροί, ἀναδείχτηκαν ἥρωες στόν πόλεμο, ἔτρεψαν σέ φυγή ἐχθρικά στρατεύματα… ὁ κόσμος δέν ἦταν ἄξιος νά ’χει τέτοιους ἀνθρώπους»!
Ὁ ὕμνος αὐτός ἀναφέρεται στούς πρίν ἀπό τό Χριστό μάρτυρες τῆς πίστεως πρός τό Θεό, γιατί τό χριστιανικό μαρτύριο ὑπερβαίνει σέ ἀξία καί λάμψη, σέ σκοπό καί σέ ποιόν ὁποιοδήποτε ἄλλο. Τό χριστιανικό μαρτύριο ἔχει ὡς σκοπό τή σωτηρία τοῦ ἄλλου μέ τήν ἀποδοχή τῆς πίστεως στό Χριστό γιά τήν ὁποία μαρτυρεῖ. Ὁ χριστιανός δέν ἔχει ἀντιπάλους, ἀλλά ἀδερφούς ἀγαπητούς.
Ὁ χριστιανός δέν ἔχει νά ἐπιβάλει δικές του ἀντιλήψεις, ἀλλά νά ὑποβάλει τίς σωτήριες ἀλήθειες τοῦ Εὐαγγελίου. Δέν ἔχει ἐχθρούς νά συντρίψει, ἀλλά ψυχές νά κερδίσει. Γι’ αὐτό καί τήν ὕστατη προσευχή τους οἱ μάρτυρες τήν ἔκαναν γιά τούς δημίους τους. Κανένα ἄλλο μαρτύριο δέ μπορεῖ νά συγκριθεῖ μέ τό μεγαλεῖο τοῦ μαρτυρίου τῶν χριστιανῶν, γιατί ὁ μάρτυρας πεθαίνει μέ τά χέρια σέ στάση προσευχῆς.
Ἀσύγκριτο καί ἀπό ἀπόψεως ποιότητας τό χριστιανικό μαρτύριο. Ὁ χριστιανός μάρτυρας δίνει τή ζωή του γιά τούς ἄλλους, σέ ἀντίθεση μέ ἐκείνους πού πετυχαίνουν τίς ἐπιδιώξεις τους, θυσιάζοντας ἄλλους. Ὁ χριστιανός μάρτυρας θυσιάζεται στό βωμό τῆς ἀγάπης, γιατί ἡ δύναμη τοῦ χριστιανικοῦ μαρτυρίου στηρίζεται στήν ἀγάπη πρός τό Θεό καί στόν ἄνθρωπο.
Μέ τήν πίστη, τήν ἀγάπη, τήν ἀφοσίωση καί τή θυσία συντελέστηκε τό θαῦμα τῆς Ἐκκλησίας! Ἡ χριστιανική ζωή εἶναι ζωή πίστεως, ἀγάπης, θυσίας καί προσφορᾶς. Παραμονές, τώρα, τῶν Χριστουγέννων, ὁ καθένας ἄς ἀφήσει τήν ὕπαρξή του νά γεμίσει ἀπό τή χαρά τοῦ Σπηλαίου τῆς Βηθλεέμ. Ἄς τήν ἐξαγνίσει μέ τό μυστήριο τῆς μετάνοιας-ἐξομολόγησης καί μέ φόβο Θεοῦ νά προσέλθει νά κοινωνήσει Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον».[1]
Ἡ χαρά τῶν Χριστουγέννων νά συνοδεύει ὅλο τόν κόσμο, ὥστε ἡ ζωή του νά γίνει καί νά εἶναι μιά ζωή διαρκοῦς πίστεως, ἐλπίδας, ἀγάπης, θυσίας καί προσφορᾶς.
[1] Βλ. παραπομπή Εὐαγγελικῶν Ψηφίδων, σ. 17.
