Εορτάστηκε η μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Χαραλάμπους στην Κυδωνιά

Την Κυριακή 10 Φεβρουαρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής και Αγίου Χαραλάμπους Κυδωνιάς.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:

«Ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».

Μία προτροπή ἀπευθύνει στό ση­μερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦ­λος πρός τόν μαθητή του ἀπό­στο­λο Τιμόθεο.

Τί τόν προτρέπει; Νά ἀντλεῖ δύ­να­μη ἀπό τή χάρη τοῦ Χριστοῦ, νά στηρίζεται καί νά ἐνισχύεται ἀπό τή θεία χάρη. «Ἐν­δυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χρι­στῷ Ἰησοῦ».

 Ἦταν νέος ὁ ἀπόστολος Τιμό­θε­ος καί εἶχε νά ἀντιμετωπίσει πολ­λές δυσκολίες στό ἔργο του, καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος γνώριζε ἀπό προσωπική πείρα ὅτι ὁ δρόμος τοῦ χριστιανοῦ καί πολύ περισσότερο ὁ δρόμος ἑνός ἀποστόλου δέν εἶ­ναι εὔκολη ὑπόθεση. Εἶναι ἕνας διαρκής ἀγώνας καί μία διαρκής πάλη ὄχι «πρός σάρκα καί αἷμα, ἀλλά πρός τόν κοσμοκράτορα τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου». Εἶ­ναι ἕνας πόλεμος πνευματικός, στόν ὁποῖο ὅμως ὁ ἐχθρός τῆς ψυ­χῆς μας, ὁ διάβολος, δέν χρησιμο­ποιεῖ μόνο πνευματικά ὅπλα, χρη­σιμοποιεῖ καί ὑλικά, προκειμένου νά ὑπερι­σχύσει, ὅπως νομίζει, καί νά ἐξα­φα­νίσει τό ὄνομα καί τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔχει προ­σω­πική ἐμπειρία αὐτοῦ τοῦ πολέ­μου, ἀφοῦ καί ὁ ἴδιος διώχθηκε, φυ­λακίσθηκε, λιθοβολήθηκε, ρα­βδί­σθη­κε καί συκοφαντήθηκε ἐπα­νειλημμένα· γι᾽ αὐτό καί προειδο­ποιεῖ τόν μαθητή του ἀπό­στολο Τι­­μόθεο ὅτι «οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν διωχθήσονται». Ὅσοι θέλουν νά εἶναι εὐσεβεῖς, ὅσοι θέλουν νά ζοῦν πιστεύοντας στόν Χριστό, θά διωχθοῦν ἀπό ἐκείνους πού δέν τόν πιστεύουν. Γι᾽ αὐτό καί τόν πρ­ο­­τρέπει νά ἀντλεῖ δύναμη ἀπό τή χάρη τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ λόγος ὅμως τοῦ ἀποστόλου Παύ­λου δέν ἀφορᾶ μόνο τόν ἀπό­στολο Τιμόθεο. Ἰσχύει καί ἐπιβε­βαι­­ώνεται σέ κάθε ἐποχή. Ἐπι­βε­βαιώνεται καί στήν περίπτωση τοῦ ἑορταζομένου σήμερα ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ἁγίου ἱε­ρο­μάρτυρος Χαραλάμπους, τόν ὁ­ποῖο τιμᾶ ἰδιαιτέρως ἡ ἐνορία σας, καί ὁ ὁποῖος ὑπέμεινε γιά χά­ρη τῆς πίστεώς του καί τῆς ἀγά­πης του στόν Χριστό πολ­λά καί πο­λυ­ώδυνα μαρτύρια, τά ὁποῖα εἶναι δύ­σκολο ἀκόμη καί νά συλ­λά­βει ὁ ἀν­θρώ­πινος νοῦς. Εἶναι ὅμως δυνα­τόν νά ἐφεύρει ἡ κακία καί ἡ μο­χθηρία τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι δυνατόν νά ἐπινοήσει ἐκεῖνος, τοῦ ὁποίου ὁ νοῦς καί ἡ ψυχή εἶναι παραδε­δο­μέ­να στόν διάβολο πού μισεῖ τό φῶς, πού μισεῖ τήν ἀλή­θεια, πού μι­σεῖ τόν Χριστό καί ὅσους τόν πιστεύουν.

Καί ὅλα αὐτά τά ὑπέμεινε μέ γεν­ναιότητα καί καρτερία ὁ ἅγιος ἱε­ρομάρτυς Χαράλαμπος χωρίς νά κάνει ποτέ κακό σέ κανένα, χωρίς νά πει­ρά­ξει καί νά ἐνοχλήσει ἤ νά βλά­ψει κάποιον. Τά ὑπέμεινε καί μά­λιστα παρά τή φυσική ἀδυναμία τοῦ σώ­ματός του, καθώς ἦταν 112 ἐτῶν, ὅταν συνελήφθη καί ὁδη­γήθηκε στόν Ρωμαῖο δικαστή μέ τήν κατη­γορία ὅτι πίστευε στόν Χριστό.

Καί ὅμως παρά τήν ἡλικία του, παρά τίς μεγάλες ταλαιπωρίες καί τά φοβερά καί ἀπάν­θρωπα βα­σα­νιστήρια στά ὁποῖα τόν ὑπέβαλαν οἱ διῶκτες του, ἐκεῖνος ὄχι μόνο δέν ἀρνεῖτο τήν πίστη του ἀλλά προσείλκυε μέ τήν ὑπομονή καί τήν καρτερία του καί ἄλλους στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι τόν ἔβλεπαν νά τά ὑπομένει μέ τόση γα­λή­νη καί τόση ἠρεμία καί ἀπο­ροῦ­σαν ἀπό ποῦ ἀντλεῖ τή δύ­ναμη γιά νά ἀντέχει στά βασα­νιστήρια.

Ἀλλά ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Χαρά­λα­μπος, ὁ θαυματουργός, ἀντλοῦ­σε δύναμη ἀπό τή χάρη τοῦ Χρι­στοῦ. Ὁ λόγος τοῦ ἀποστόλου «ἐν­δυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χρι­στῷ Ἰησοῦ» ἴσχυε καί γιά τόν ἴδιο. Δέν δειλίαζε, γιατί πίστευε ὅτι ἀξί­ζει νά ὑπομείνει τά βασανιστή­ρια καί τά μαρτύρια γιά νά μήν χω­ρι­σθεῖ ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χρι­στοῦ. Δέν δειλίαζε, γιατί πίστευε ὅτι ἴσχυε καί γιά τόν ἴδιο, ὅπως καί γιά τόν ἀπόστολο Παῦλο, ἡ ὑπό­σχε­ση τοῦ Χριστοῦ ὅτι ἡ «δύ­να­μίς» του «ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦ­ται». Καί ἔτσι ὑπέμεινε μέχρι τό τέ­­λος τό μαρτύριο, γιά νά λάβει τόν στέφανο τῆς δικαιοσύνης ἀπό τόν Χριστό καί νά τιμᾶται καί στήν ἐπί γῆς στρατευομένη Ἐκ­κλη­σία ἀλλά καί στήν ἐν οὐρανοῖς θριαμβεύουσα αἰωνίως.

Ἡ σημερινή μνήμη του, ἀδελφοί μου, ἀποτελεῖ καί γιά ἐμᾶς εὐκαι­ρία νά θυμη­θοῦ­με τήν προτροπή τοῦ ἀποστόλου Παύλου «ἐνδυνα­μοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰη­σοῦ». Καί ὄχι μόνο νά τήν θυμη­θοῦ­με ἀλλά καί νά τήν πιστεύ­σου­με καί νά τήν κά­νουμε πράξη στή ζωή μας. Γιατί μπορεῖ ἐμεῖς νά μήν καλούμεθα νά ὑπομείνουμε βασα­νι­στήρια καί μαρ­τύριο γιά χάρη τοῦ Θεοῦ, ἔχου­με ὅμως νά ἀντι­μετωπίσουμε καί πειρασμούς καί δοκιμασίες καί θλίψεις ποικίλες στή ζωή μας, πού συχνά μᾶς κατα­βάλλουν καί μᾶς κάνουν νά ὀλιγ­οπιστοῦμε καί, κάποιες φορές, ἴσως καί  νά ἀγα­νακτοῦμε γιατί μᾶς συμβαίνουν.

Δέν θά πρέπει ὅμως, ἀδελφοί μου, γιατί ὁ Θεός γνωρίζει τίς δυ­νά­μεις καί τίς ἀντοχές μας καί, ἄν πιστεύ­ουμε σέ αὐτόν, δέν θά μᾶς ἀφή­σει πο­τέ νά δοκιμασθοῦμε πε­ρισσό­τε­ρο ἀπό ὅσο ἀντέχουμε.

 Γι᾽ αὐτό ἄς ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στόν Θεό καί ἄς ἀντλοῦμε δύναμη ἀπό χάρη τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἔκανε καί ὁ ἅγι­ος ἱερομάρτυς Χαράλα­μπος, ὥστε νά ἀντιμετωπίζουμε τίς δοκιμα­σίες καί τούς πειρα­σμούς μέ ὑπομονή καί νά ἀξιω­θοῦμε νά κερδίσουμε δι᾽ αὐτῶν τή σωτηρία μας. Διότι, κατά τόν λόγο τοῦ Κυ­ρίου μας, «ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος σωθήσεται», αὐτός δηλαδή πού ὑπο­μένει μέχρι τέλους, αὐτός θά σω­θεῖ καί θά κληρονομήσει τή βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

Ὁ ἅγιος Χαράλαμπος μέ τήν ὑπομονή του, μέ τό κουράγιο του, μέ τήν ἡλικία του δίδει σέ ὅλους μας τή δύναμη ἀλλά καί τήν ἐλπίδα νά πιστεύουμε ὅτι μποροῦμε καί ἐμεῖς, ὅποιες καί ἄν εἶναι οἱ δυσκολίες τῆς ζωῆς μας, ὅποιες καί ἄν εἶναι οἱ δοκιμασίες καί οἱ θλίψεις καί οἱ κατηγορίες, πολλές φορές, πού ἀντιμετωπίζουμε, ὅλα μποροῦμε νά τά ὑπερβοῦμε, ὅταν μένουμε συνδεδεμένοι μέ τόν Θεό, ὅταν ἔχουμε αὐτή τήν πίστη, ἡ ὁποία θά μᾶς στηρίζει καί ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ θά μᾶς καλύπτει καί θά μᾶς ἐνισχύει σέ κάε δύσκολη στιγμή. Φεύγοντας ἀπό τή θεία Λειτουργία ἄς ἔχουμε κατά νοῦν ὅτι ἕνας γέροντας 112 ἐτῶν ὑπέστη μαρτύρια καί τά ὑπέμεινε. Ἐμεῖς δέν ἔχουμε τέτοια μαρτύρια στή ζωή μας, ἔχουμε ἄλλα πράγματα, ἔχουμε θλίψεις, ἔχουμε δοκιμασίες, ἔχουμε πειρασμούς, ἀλλά καί αὐτά ὑπερπηδῶνται, ἀκόμη πιό εὔκολα, ὅταν εἴμαστε συνδεδεμένοι μέ αὐτή τή δύναμη καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.