To Σάββατο 8 Ιουλίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας,Ναούσης και Καμπανίας κ.Παντελεήμων τέλεσε τα θυρανοίξια του Ιερού Παρεκκλησίου του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στο Καμποχώρι Ημαθίας.
Στην συνέχεια χοροστάτησε στον εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στον Εσπερινό
Λίγες ἡμέρες πρίν ἀπό τήν ἑορτή τῆς μνήμης τοῦ ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου τελοῦμε σήμερα τά θυρανοίξια τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ Παρεκκλη- σίου τό ὁποῖο μέ πολλή εὐλάβεια καί πίστη ἀνεγείρατε πρός τιμήν τοῦ νέου αὐτοῦ ὁσίου τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ὁποῖος πρίν ἀπό δύο χρόνια ἀνεγράφη καί ἐπισήμως μέ Πατριαρχική καί Συνοδική Πράξη στό Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὥστε νά τιμᾶται καί ἐπισήμως καί νά γεραίρεται «ἐν ψαλμοῖς καί ὕμνοις, ἐν ναοῖς καί ἐν εἰκονίσμασι», σύμφωνα μέ τήν τάξη καί τήν παράδοση τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.
Αὐτή ἦταν βεβαίως ἡ ἐπίσημη ἀναγνώρισή του ἀπό τήν Ἐκκλησία, ὁ ὅσιος ὅμως Παΐσιος ἦταν καί θεωρεῖτο ὅσιος ἀπό ἐτῶν στή συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, στή συνείδηση τῶν πιστῶν, καί ἰδίως ὅσων εἶχαν τήν εὐλογία νά τόν συναντήσουν.
Δέν εἶχε τίποτε τό ἐντυπωσιακό κατ ̓ ἄνθρωπον, ὅμως εἶχε τή χάρη τοῦ Θεοῦ πού ἔκανε τό πρόσωπό του νά λάμπει, πού ἔκανε τόν λόγο του νά ἀγγίζει τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων καί νά τίς παρηγορεῖ. Ἦταν ἕνας ἁπλός καί ταπεινός μοναχός, ὅπως ἔλεγε καί ὁ ἴδιος, ἀλλά ἡ ταπείνωση καί ἡ ἁπλότητά του αὐτή, ἡ καθαρότητα τῆς ζωῆς του, ἡ ὑπομονή καί ἡ καρτερία του στούς πόνους καί στίς δοκιμασίες, ἡ ἀπόλυτη ἀφοσίωσή του στόν Θεό καί ἡ τέλεια ἀγάπη του γι ̓ αὐτόν ἀλλά καί γιά τούς ἀν- θρώπους, τόν ἔκαναν δοχεῖο τοῦ Παναγίου Πνεύματος.
Γι ̓ αὐτό καί ἀξιώθηκε μεγάλων δωρεῶν καί χαρισμάτων ἀπό τόν Θεό, τά ὁποῖα μπορεῖ ὁ ἴδιος ἐπιμελῶς νά ἀπέκρυπτε, γιά λόγους ταπεινοφρο- σύνης, ἀλλά ἦταν αὐτά πού εἵλκυαν τούς ἀνθρώπους κοντά του καί τούς ἔκαναν νά περιμένουν ὧρες ἀτελείωτες ἔξω ἀπό τό κελί του ἤ ἀκόμη στό μοναστήρι ἔξω ἀπό τή Θεσσαλονίκη, ὅπου ἔμενε, προκειμένου νά πά- ρουν τήν εὐχή του, ἀλλά καί μετά τήν κοίμησή του, στόν τάφο του, γιά νά προσκυνήσουν καί νά λάβουν τή χάρη του.
Καί δέν εἶναι τυχαία ἡ εὐλάβεια ὅλων τῶν πιστῶν πρός τόν ὅσιο Παΐσιο, τόν νέο αὐτό ἅγιο τῆς Ἐκκλησίας μας, σέ μία ἐποχή πού πολλοί ἀμφισβητοῦν τήν πίστη, χλευάζουν τήν Ἐκκλησία, διακωμωδοῦν τά θαύματα καί τήν ἁγιότητα.
Ἡ εὐλάβεια αὐτή ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἡ ἁγιότητα δέν ἐξαρτᾶται ἀπό τόν χρόνο καί τόν τόπο, ὑπάρχει πάντοτε, καθώς οἱ ἅγιοι εἶναι οἱ ἐκλεκτοί τοῦ Θεοῦ, εἶναι οἱ βιαστές τῆς βασιλείας του, ὅπως λέγει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, εἶναι αὐτοί πού ὑπακούουν καί ὑποτάσσονται ἑκούσια στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, πού ἀγωνίζονται ἐπίπονα γιά νά εὐαρεστοῦν ἐνώπιόν του καί στούς ὁποίους ὁ Θεός ἀνταποδίδει τόν κόπο τους καί τήν ἀγάπη τους μέ τήν πλούσια χάρη τήν ὁποία τούς δίνει. Καί τούς δίνει ἐπιπλέον χαρίσμα- τα οὐράνια μέ τά ὁποῖα εὐεργετοῦν τούς πιστούς καί τούς ἐνθαρρύνουν στόν ἀγώνα τους νά ζήσουν καί αὐτοί σύμφωνα μέ τό θέλημά του.
Γι ̓ αὐτό, ἀδελφοί μου, εἶναι μεγάλη εὐλογία καί γιά σᾶς ἐδῶ στό Καμποχώρι πού μαζί μέ τόν ἅγιο Γεώργιο καί τήν ἁγία Ἱερουσαλήμ, πού εἶναι οἱ προστάτες τοῦ χωριοῦ καί τῆς ἐνορίας σας, θά ἔχετε ἀπό σήμερα καί ἕναν ἀκόμη προστάτη, ἕναν νέο ἅγιο, τόν ὅσιο Παΐσιο, πού μαζί μέ τούς παλαιούς ἁγίους θά σᾶς εὐλογεῖ καί θά σᾶς προστατεύει.
Εἶναι μεγάλη εὐλογία πού θά ἔχετε κοντά σας τόν ὅσιο Παΐσιο, τόν τόσο συμπαθῆ καί τόσο φιλάνθρωπο, πρεσβευτή καί μεσίτη στόν Θεό γιά σᾶς, γιά τίς οἰκογένειές σας, γιά ὅ,τι σᾶς ἀπασχολεῖ στή ζωή σας.
Καί εἶναι μεγάλη εὐλογία καί μόνο ἡ παρουσία τοῦ νέου αὐτοῦ πα- ρεκκλησίου, γιατί, ὅπως λένε καί οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, καί μόνο ἡ ὕπαρξη ἑνός ναοῦ ἁγιάζει ἕναν τόπο, ἁγιάζει καί τούς ἀνθρώπους. Διότι ἀποτελεῖ διαρκῆ ὑπόμνηση τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἁγίων του. Ἀποτελεῖ διαρκῆ ὑπενθύμιση καί τοῦ δικοῦ μας χρέους νά ἀγωνιζόμασθε γιά νά ζήσουμε ὅπως οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας. Γιατί, ἀδελφοί, καί οἱ ἅγιοι ἦταν ἄνθρωποι σάν καί μᾶς, μέ ἀσθενῆ φύση καί πολλά προβλήματα, ὅπως εἶχε στή ζωή του καί ὁ ὅσιος Παΐσιος, πού ἐκοιμήθη πρίν ἀπό λίγα χρόνια, μόλις τό 1994, ἀλλά ὅλα αὐτά δέν στάθηκαν ποτέ ἐμπόδιο γιά νά ζήσει τήν ἐν Χριστῷ ζωή, γιά νά ζήσει μέ νηστεία καί προσευχή, ὥστε νά ἁγιασθεῖ καί νά ἀξιωθεῖ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἀπό αὐτή ἀκόμη τή ζωή.
Εὔχομαι, λοιπόν, ἀδελφοί μου, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ τό νέο αὐτό Πα- ρεκκλήσιο νά ἀποτελέσει καί γιά σᾶς ἀφορμή ἁγιασμοῦ, ὥστε μέ τίς πρεσβεῖες καί τή χάρη τοῦ ὁσίου Παϊσίου, πρός τόν ὁποῖο ἐκφράζετε καί μέ τόν τρόπο αὐτό τήν εὐλάβειά σας, νά προάγεσθε καί σεῖς στήν ἐν Χριστῷ ζωή καί νά εὐαρεστεῖτε τόν Θεό.
Πολλές εὐχές ἀλλά καί πολλά συγχαρητήρια ἀξίζουν στόν π. Νεκτάριο ὁ ὁποῖος ἀγκάλιασε αὐτό τό ἔργο, ὄχι μόνος του ἀλλά μέ τή χάρη τοῦ ἁγίου Παϊσίου, καί μέ τίς δικές σας εὐχές καί τή δική σας συμπαράσταση, ὥστε νά γίνει αὐτό τό παρεκκλήσι. Μπορεῖ νά φαίνεται μικρό ἀλλά θά δεῖτε ὅτι κάποια ἡμέρα θά γίνει κολυμβήθρα τοῦ Σιλωάμ καί μέσα ἐδῶ θά θεραπεύονται ἀσθενεῖς ἀπό τή χάρη τοῦ ὁσίου Παϊσίου, θά βλέπετε καί θά ζεῖτε θαύματα τά ὁποῖα ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου δέν μπορεῖ νά τά χωρέσει, γιατί εἴμαστε πολύ μικροί μπροστά στήν ἁγιότητα καί μπροστά σ ̓ αὐτά τά ὁποῖα ἐπιτελοῦν οἱ ἅγιοι. Ὁ Χριστός εἶπε ἄλλωστε ὅτι ὅποιος τόν ἀγαπᾶ ὄχι μόνο θά κάνει ὅσα ἔκανε Ἐκεῖνος ἀλλά καί μείζονα τούτων, καί περισσότερα ἀπό αὐτά. Ἑπομένως ὁ ἅγιος Παΐσιος πού ἔζησε τή ζωή του μέσα στήν ταπείνωση, μέσα στή χάρη καί τήν ἐπικοινωνία τοῦ Θεοῦ, καθημερινῶς, νύκτα καί ἡμέρα, ἀλλά καί μέ τήν ἀγάπη πού εἶχε πρός τόν ἄνθρωπο, διότι μπορεῖ νά ἦταν κουρασμένος, ταλαιπωρημένος, ἀσθενής, δέν ἔπαυε νά βλέπει τούς ἀνθρώπους, νά ἀκούει τούς ἀνθρώπους, νά συμβουλεύει τούς ἀνθρώπους καί νά τούς ὁδηγεῖ στή σωτηρία.
Ὅσοι εἶχαν τή χαρά νά τόν δοῦν ἀπό κοντά, νά τόν ἀκούσουν, γνωρίζουμε πόση θαλπωρή αἰσθανόταν στήν ψυχή τους μετά ἀπό αὐτή τήν ἐπικοινωνία. Ἐγώ, ταπεινά τό λέγω αὐτό, εἶμαι ἕνας ἀπό τούς τυχερούς, πού ἀπό παιδί ἀκόμη τόν γνώρισα μέσα στό Σανατόριο, στό Ἀσβεστοχώρι, ὅταν ἔκανε μία ἐγχείρηση, καί τόν ἐπεσκέφθην καί πῆρα τήν εὐχή του καί μετά στή συνέχεια, ὡς κληρικός, ἔτυχε νά τόν δῶ καί νά εὐλογηθῶ ἀπό ἐκεῖνον, ἀλλά ὅλοι μας, καί τώρα ἀκόμη, πού βρίσκεται στόν οὐρανό καί ἔχει μεγαλύτερη παρρησία στόν Θεό, διότι τώρα δέν ἔχει ἀνάγκη ἀπό τά ἀνθρώπινα, δέν ἔχει ἀνάγκη ἀπό τίποτε, εἶναι χαριτωμένος μέσα στήν ἁγιότητα, καί εὑρισκόμενος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἀποδίδει στούς ἀνθρώπους αὐτά πού εἶναι πρωτίστως ἀναγκαῖα γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς τους.
Ἑπομένως ὁ π. Νεκτάριος, ὁ ὁποῖος, ὅπως εἶπα, δέν κινεῖται μόνος του ἀλλά κατά παραίνεση καί προτροπή τοῦ ἁγίου Παισίου τό ἔκανε αὐτό, ἕνα σπίτι μέν μικρό, ἀλλά ἕνα σπίτι ἅγιο γιά τόν ἅγιο Παΐσιο, εἶναι ἄξιος, εἶναι ἕνας ἀγωνιστής, ἕνας καλός ἀγωνιστής, γι ̓ αὐτό νά τόν ἀγαπᾶτε, νά τόν στηρίζετε, νά τόν βοηθᾶτε, γιατί ὅ,τι κάνει, τό κάνει γιά τή δόξα τοῦ Χριστοῦ ἀλλά καί γιά τή δική σας σωτηρία. Εὔχεσθε λοιπόν καί σεῖς, καί ἐγώ ταπεινά εὔχομαι, ὁ Θεός νά τοῦ δίνει δύναμη, νά τοῦ δίνει ὑγεία καί νά σᾶς διακονεῖ ὅσα χρόνια τοῦ δίνει ὁ Θεός.
