Κατά το διήμερο 7 και 8 Μαΐου πανηγύρισε ο ιερός Ναός Αγίου Αρσενίου Αρχιεπισκόπου Ελασσώνος.
Στον πανηγυρικό εσπερινό χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σαλώνων κ. Αντώνιος, συγχοροστατούντων των Σεβασμιωτάτων Βεροίας κ. Παντελεήμονος και Ελασσώνος κ. Χαρίτωνος.
Το πρωί της τρίτης τελέστηκε πολυαρχιερατικό συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος χοροστάτησε στον όρθρο και κήρυξε το θείο λόγο, ενώ συλλειτούργησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Νευροκοπίου κ. Σεραφείμ (Βουλγαρία), Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος, Κίτρους κ. Γεώργιος, Γρεβενών κ. Δαυίδ, ο Θεοφ. Επίσκοπος Σαλώνων κ. Αντώνιος και ο επιχώριος Μητροπολίτης κ. Χαρίτων, ο οποίος προσφωνώντας στο τέλος της θείας Λειτουργίας τους Αρχιερείς μεταξ’υ άλλων τόνισε: “Με πνευματική χαρά και αναστάσιμη ευφροσύνη εοράζει σήμερα η αγία μας Εκκλησία και η Ιερά μας Μητρόπολις την μνήμη του εν αγίοις Πατρός ημών Αρσενίου επισκόπου Ελασσώνος προστάτου και συμπολιούχου της τοπικής μας εκκλησίας. Παρότι ο Άγιος Αρσένιος πρόσφατα έγινε γνωστός στο χριστιανικό ορθόδοξο πλήρωμα έχει καταστεί λαοφιλής και αγαπητός στις καρδιές των ανθρώπων”
Ακολούθησε τριετές μνημόσυνο υπερ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού Μητροπολίτου Ελασσωνος κυρού Βασιλείου.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΒΕΡΟΙΑΣ
«Ἐλασσῶνος ποιμένα, Θετταλίας τό κλέισμα … Ἀρσένιον ὑμνήσωμεν πιστοί».
Καί δέν θά μπορούσαμε αὐτή τήν ἡμέρα, ἀδελφοί μου, νά μήν ἀκολουθήσουμε τήν παρότρυνση τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου καί νά μήν τιμήσουμε κατά χρέος τό μέγα καύχημα τῆς Ἐλασσόνος, τόν καλό ποιμένα καί τοῦ ἀρχιποίμενος Χριστοῦ μιμητή, τόν στοργικό προστάτη καί φύλακα τῆς λογικῆς αὐτῆς ποίμνης, τόν καλό γεωργό τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ Κυρίου, τόν ἀκούραστο ἐργάτη τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, τόν ἅγιο Ἀρσένιο, ἐπίσκοπο Ἐλασσόνος.
Δέν θά μπορούσαμε νά μήν τιμήσουμε τόν ἅγιο Ἀρσένιο, ἰδιαιτέρως ἐδῶ, στήν Ἐλασσόνα, ὅπου ὁ περικαλλής ναός του· ὅπου τό σεπτό καί χαριτόβρυτο λείψανό του, τό ὁποῖο ἐπέστρεψε χάρη στήν ἀγάπη καί τίς ἄοκνες προσπάθειες τοῦ μακαριστοῦ ποιμενάρχου τῆς Ἐλασσόνος καί πολυφιλήτου ἀδελφοῦ κυροῦ Βασιλείου, ὁ ὁποῖος ἤθελε νά χαρίσει στήν ἐπαρχία του καί στό ποίμνιό του, τόν ἅγιο ἐπίσκοπό του, γιά νά μένει ἐσαεί κοντά του, στήριγμα καί καταφυγή κλήρου καί λαοῦ.
Τιμοῦμε καί ὑμνοῦμε σήμερα τόν ἅγιο Ἀρσένιο γιά τήν πολλή του ἀγάπη πρός τούς ἀνθρώπους, ἀγάπη ἡ ὁποία πήγαζε ἀπό τήν ἀπόλυτη ἀγάπη του πρός τόν Θεό.
Τόν τιμοῦμε, γιατί μέ τή ζωή του, μέ τό ἔργο του, ὅπου ἡ Ἐκκλησία τόν κάλεσε νά διακονήσει, ἐδῶ στήν Ἐλασσόνα, ἀλλά καί στή Ρωσία, μέ τίς γνώσεις καί τίς ἀρετές του, ἔγινε κατά τήν ἐντολή Χριστοῦ «πόλις ἐπάνω ὄρους κειμένη», ἔγινε λυχνία πού φώτισε τό σκοτάδι τῆς ἀγνοίας καί διέλυσε τίς σκιές τοῦ φόβου, ἔγινε «φῶς τοῦ κόσμου» πού ἀκτινοβόλησε τό φῶς τοῦ Χριστοῦ στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων.
Καί αὐτό συνεχίζει νά κάνει καί σήμερα ὁ ἅγιος Ἀρσένιος, ἐπίσκοπος Ἐλασσόνος. Γιατί ὁ ἑορτασμός τῆς μνήμης του εἶναι ἀναθεώρηση τῆς ἐκβάσεως τῆς ἀναστροφῆς του, ὅπως γράφει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος. Εἶναι προτροπή καί παρότρυνση νά ἀκολουθήσουμε καί ἐμεῖς τό παράδειγμά του, παράδειγμα ζωῆς σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, παράδειγμα ὑπακοῆς σέ ὅ,τι Ἐκεῖνος ἔχει σχεδιάσει γιά τή ζωή τοῦ καθενός μας, παράδειγμα καθαρότητος βίου καί αὐταπαρνήσεως χάριν τῶν ἀδελφῶν του.
Εἶναι ἀκόμη ἀφορμή αἴνου καί δοξολογίας πρός τόν Θεό πού καί στούς νεωτέρους χρόνους ἀνέδειξε καί συνεχίζει νά ἀναδεικνύει ἁγίους, ἀνέδειξε καί συνεχίζει νά ἀναδεικνύει φωτισμένους ἱεράρχες πού ὁδηγοῦν τόν λαό του εἰς νομάς σωτηρίους.
Καί δέν πρέπει νά λησμονοῦμε, ἀδελφοί μου, ὅτι ἡ τιμή τῶν ἁγίων δέν εἶναι μία τυπική ἐκδήλωση τῆς Ἐκκλησίας μας. Οἱ ὕμνοι καί οἱ λειτουργίες, οἱ λιτανεῖες καί οἱ ἀγρυπνίες πρός τούς ἑορταζομένους ἁγίους ἔχουν σκοπό νά μᾶς ἀφυπνίσουν ἀπό τή λήθη καί τήν ἀδράνεια τῆς καθημερινότητος μιᾶς ἐκκοσμικευμένης καί ὑλόφρονος ἐποχῆς, καί νά μᾶς δείξουν τόν δρόμο πού καλούμεθα ὅλοι νά βαδίσουμε, τόν δρόμο πρός τόν Θεό, τόν δρόμο τόν ὁποῖο βάδισαν οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἔφθασαν στόν οὐρανό, ὅπου μᾶς ἀναμένουν «ἵνα μή χωρίς ἡμῶν τελειωθῶσι».
Οἱ μνῆμες τῶν ἁγίων μας ἔχουν σκοπό νά μᾶς ἀφυπνήσουν, ὥστε νά γίνουμε καί ἐμεῖς μιμητές τοῦ ζήλου καί τῆς ἁγιότητός τους, διότι χωρίς αὐτή τήν προσπάθεια ἀπό μέρους μας ἡ τιμή τῶν ἁγίων εἶναι κενός λόγος, εἶναι πράξη χωρίς ἀξία καί χωρίς ἀντίκρυσμα, εἶναι ἀδιαφορία γιά τούς ἴδιους τούς ἁγίους καί τόν ἁγιάσαντα αὐτούς Θεό, ὁ ὁποῖος καί μᾶς καλεῖ λέγοντας «ἅγιοι γίνεσθε ὅτι ἐγώ ἅγιος εἰμί».
Καί αὐτή τήν ἀνάγκη τῆς μιμήσεως τῶν ἁγίων μας μᾶς ὑπενθυμίζει καί ἡ παρουσία τῶν ἱερῶν τους λειψάνων ἀνάμεσα σας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀπόδειξη τῆς χάριτος καί τῆς εὐνοίας τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς προσφέρει μέ τά ἱερά λείψανα διαρκῆ παρότρυνση πρός τήν ἄνω ζωή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ στόχο καί τόν σκοπό κάθε πιστοῦ.
Αὐτή τή ζωή εὐχόμεθα καί ἔχουμε τή βεβαιότητα ὅτι θά ἀπολαμβάνει πλησίον τοῦ Θεοῦ καί τοῦ ἁγίου προκατόχου του, τοῦ ἑορταζομένου σήμερα ἁγίου Ἀρσενίου, τόν ὁποῖο ὑπερβαλλόντως ἀγάπησε καί γιά τόν ὁποῖο πολύ ἐκοπίασε ἀλλά καί ἀπό τόν ὁποῖο ἀπήλαυσε μεγάλες δωρεές, ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Ἐλασσόνος κυρός Βασίλειος, τοῦ ὁποίου τό τριετές μνημόσυνο ἐπιτελοῦμε σήμερα.
Γιά ὅλους ἐσᾶς πού ζήσατε μέσα στήν πατρική του ἀγάπη καί τήν ποιμαντική του μέριμνα, πού τόν ζήσατε νά μοχθεῖ γιά τήν ἀνακαίνιση τῶν ἱερῶν ναῶν καί τῶν ἱερῶν μονῶν τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μητροπόλεως, γιά τήν προβολή τῶν πνευματικῶν θησαυρῶν τους, ἀλλά καί νά χαίρεται σάν ἀληθινός πατέρας, βλέποντας τίς προσπάθειές του νά εὐοδοῦνται, τίς ἱστορικές μονές τῆς ἐπαρχίας του ὄχι μόνο νά ἀνακαινίζονται κτιριακά ἀλλά καί πνευματικά μέ τήν παρουσία νέων μοναχῶν καί μοναζουσῶν, πού συνεχίζουν τήν εὐσεβῆ παράδοση τῶν περασμένων αἰώνων, προσφέροντας στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καρπόν πολύν. Καρπός ἄλλωστε τῆς πνευματικῆς του σπορᾶς καί τῆς ἀναγεννήσεως τῶν μονῶν καί τοῦ μοναχισμοῦ στήν περιοχή τῆς Ἐλασσόνας εἶναι καί ὁ διάδοχός του στόν ἐπισκοπικό θρόνο, ὁ Σεβασμιώτατος ποιμενάρχης σας κύριος Χαρίτων.
Ἀλλά καί γιά ὅλους ἐμᾶς πού διακονήσαμε μαζί του τό ἱερό θυσιαστήριο καί τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί συνδεθήκαμε μέ εἰλικρινῆ ἐν Χριστῷ ἀδελφική ἀγάπη, πού εἴχαμε τήν εὐκαιρία νά δοῦμε καί νά διαπιστώσουμε τά πολλά χαρίσματα τά ὁποῖα τοῦ εἶχε δώσει ὁ Θεός, καί τά ὁποῖα ἔθεσε στή διακονία τῆς Ἐκκλησίας, πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε θέσεις μεγάλης εὐθύνης, ὅπως ἡ διεύθυνση τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν της, καί ἀπό τίς ὁποῖες προώθησε τά δίκαια τῆς Ἐκκλησία μας καί ἀποδείχθηκε ἱκανώτατος καί στή διοίκηση, ὁ χρόνος τῆς σωματικῆς του ἀπουσίας εἶναι ἀσύλληπτος.
Τόν αἰσθανόμεθα ὅμως πάντοτε παρόντα στή ζωή μας, στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας, καί ἐδῶ στήν Ἱερά Μητρόπολη Ἐλασσόνος, τήν ὁποία ἀνακαίνισε καί ἀνανέωσε πνευματικά καί στήν ὁποία ἀναπαύεται πλέον, πλησίον τοῦ ἠγαπημένου του ἁγίου Ἀρσενίου καί ἐδῶ στή γῆ καί, πιστεύουμε, καί στόν οὐρανό, ἀπό ὅπου θά προσεύχονται καί οἱ δύο γιά ὅλους ὅσους τούς μνημονεύουν καί τούς τιμοῦν, καί ἰδιαίτερως γιά τήν πνευματική αὐτή ἄμπελο καί ὅλους ἐσᾶς.
