Παλαιὸ χειρόγραφό μᾶς πληροφορεῖ γιὰ τὴν ἀκόλουθη ἐμφάνιση τῆς Παναγίας στὴ μονὴ τῆς Χρυσαφίτισσας (Μονεμβασιά) :
Ἦταν Δεκαπενταύγουστος καὶ ἡ ἀδελφότητα ἀγρυπνοῦσε στὴν ἐκκλησία. Κάποια στιγμὴ ἡ ἐνάρετη ἡγουμένη Μάρθα εἶδε σὲ ὅραμα τὴ Θεοτόκο Μαρία. Ἦταν καθισμένη σὲ θρόνο καὶ κοίταζε τὴν ἡγουμένη μὲ συμπάθεια καὶ γλυκύτητα. Κι ἐκείνη ἔκλαιγε ἀπὸ τὴ χαρὰ της σ’ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς ἀγρυπνίας.
Πρὸς τὸ τέλος τῆς δοξολογίας οἱ μοναχὲς ἄρχισαν νὰ ψάλλουν μὲ δυνατὲς φωνές. Τότε ὅμως ἡ Παναγία ἐξαφανίστηκε.
– Ἂχ, τί κάνατε! φώναξε ἡ γερόντισσα στενοχωρημένη.
Ἡ ἀγρυπνία τελείωσε καὶ οἱ μοναχὲς ρώτησαν μὲ ἀπορία τὴν ἡγουμένη τί τῆς συνέβη.
– Στὴ διάρκεια τῆς ἀγρυπνίας, ἀποκρίθηκε ἐκείνη, εἶχα τὴν ξεχωριστὴ τιμὴ νὰ βλέπω σὲ ὅραμα τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Μόλις ὅμως στὴ δοξολογία δυναμώσατε τὶς φωνές, ἡ Παναγία ἐξαφανίστηκε. Ἄλλη φορὰ λοιπὸν νὰ ψάλλετε ἥσυχα, μὲ ταπεινὴ φωνὴ καὶ καρδιὰ συντετριμμένη. Μπροστὰ σ’ ἕνα θνητὸ βασιλιὰ καθένας στέκεται ταπεινός, προσεκτικὸς καὶ φοβισμένος. Ἂν δὲν κρατήσει τέτοια στάση, μπορεῖ νὰ θυμώσει ὁ βασιλιὰς καὶ νὰ τὸν διώξει. Καταλαβαίνετε τώρα πόσο προσεκτικὲς πρέπει νὰ στεκόμαστε μπροστὰ στὸν οὐράνιο Βασιλιά, γιὰ νὰ μὴν Τὸν παρενοχλήσουμε καὶ μᾶς τιμωρήσει.
Ἀπό τό βιβλίο :«Ἐμφανίσεις καὶ θαύματα τῆς Παναγίας»,Ἔκδοση 29η, 2008. Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς
