Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη
Αγαπητοί μου αδελφοί.
Ευρισκόμαστε ήδη στην Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού, ο Ιωάννης, αναφέρει στην σημερινή Ευαγγελική του περικοπή ότι ο Κύριός μας είπε προς τους Ιουδαίους: «Κανένας από εσάς δεν ανέβηκε στον ουρανό, παρά μόνο Εκείνος ο οποίος κατέβηκε από τον Ουρανό, ο Υιός του ανθρώπου, ο οποίος είναι και παραμένει στον Ουρανό».
Το περιεχόμενο αυτών των λόγων του Κυρίου έχει βαθύ θεολογικό νόημα, καθώς βεβαιώνει ότι κανένας δεν ανέβηκε στον ουρανό, παρά μόνον Εκείνος που κατέβηκε. Ποιος κατέβηκε όμως από τον Ουρανό; Ο Ιησούς Χριστός. Αλλά πώς μας λέγει πρώτα ότι ανέβηκε στον ουρανό και μετά κατέβηκε, αλλά και παραμένει ταυτόχρονα στον ουρανό; Όποιος δεν προσέχει τα βαθιά νοήματα του Λόγου του Θεού, δύσκολα θα κατανοήσει σήμερα τα γραφόμενα από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη.
Ίσως μας φαίνεται πιο λογικό, να έλεγε ο Κύριος ότι: «Κανένας από εσάς δεν κατέβηκε στη γη, παρά μόνον Εκείνος που ήταν στον ουρανό, ο Υιός του ανθρώπου, ο οποίος παραμένει ταυτόχρονα και στον ουρανό». Εδώ όμως η Ευαγγελική περικοπή λέγει το ακριβώς αντίθετο. Ότι πρώτα ανέβηκε στον ουρανό, πριν δηλαδή σαρκωθεί και μετά κατέβηκε για να σαρκωθεί, αλλά όμως παραμένει και στον ουρανό.
Πώς γίνεται όμως αδελφοί μου πρώτα να ανέβηκε από την γη στον ουρανό, μετά να κατέβηκε για την σάρκωσή Του και μετά να ξανανέβηκε με την ανάληψή Του, ενώ ταυτόχρονα ήταν πάντα και στον ουρανό; Η σωστή απάντηση είναι αυτή που μας διδάσκει η αγία μας Εκκλησία: Ο Ιησούς Χριστός ως Θεός ήταν και είναι πάντα στην γη, όπως είναι ο Πατέρας Του και το Άγιο Πνεύμα, διότι είναι πανταχού παρών ως Τριαδικός Θεός.
Αδελφοί μου, στις ανωτέρω λέξεις της Ευαγγελικής περικοπής κρύβεται η παντοτινή αγάπη και μέριμνα του Θεού μας για τον άνθρωπο. Ποτέ ο Κύριος δεν μας εγκατέλειψε. Έστω κι αν εμείς φύγαμε και διαλύσαμε τον Παράδεισο που Εκείνος δημιούργησε από αγάπη για εμάς, Αυτός ποτέ δεν έπαψε να είναι καθημερινά παρών εδώ στη γη, ενώπιόν μας και δίπλα μας. Έστω και αν τα δικά μας μάτια δεν Τον έβλεπαν, Αυτός ήταν, είναι και θα είναι πάντα παρών ανάμεσά μας.
Αυτή την αλήθεια την επιβεβαιώνει ο Ιησούς στη συνέχεια λέγοντας στους Ιουδαίους «Ξεχάσατε τότε που στην έρημο τα δηλητηριώδη φίδια σας έτρωγαν και πεθαίνατε; Ποιός σας έσωσε τότε; Ποιός είπε στον Μωυσή να υψώσει τον χάλκινο όφι στην έρημο, ώστε όποιον δαγκώνουν τα φίδια, να στρέφει αμέσως το βλέμμα του σε αυτόν για να σώζεται;» Εγώ μίλησα στον Μωυσή στην έρημο, εγώ του έδωσα τις 10 εντολές, εγώ σας έσωσα από την σκλαβιά του Φαραώ. Εγώ ήμουν και είμαι πάντα δίπλα σας. Ω! ανόητοι Ιουδαίοι δεν βλέπετε την καθημερινή παρουσία του Θεού στην ζωή σας, που μαρτυρεί την απέραντη αγάπη Του προς τον άνθρωπο; Δεν αισθάνεστε αυτή την πατρική αγάπη που έκανε τον Θεό Πατέρα να στείλει επάνω στη γη τον Υιό Του, ώστε όποιος πιστέψει και στρέψει το βλέμμα του σε Αυτόν, να μη χάνεται αλλά να έχει ζωή Αιώνιον;
Αδελφοί μου, όπως ακριβώς σώζονταν οι Ιουδαίοι στην έρημο όταν έστρεφαν το βλέμμα τους στο υψωμένο χάλκινο φίδι, έτσι και τώρα όποιος στρέφει με πίστη και αγάπη το βλέμμα της καρδιάς του στον υψωμένο επί του Σταυρού Ιησού Χριστό, δεν θα χαθεί, αλλά θα ζει αιωνίως. Διότι ο Θεός Πατέρας δεν έστειλε στην γη τον Υιό Του για να κρίνει, να δικάσει και να καταδικάσει τους ανθρώπους, αλλά Τον έστειλε για να σώσει τους ανθρώπους και να τους χαρίσει την αιώνια ζωή.
Αδελφοί μου, ας δοξάσουμε τον άγιο Θεό και Κύριό μας. Ας υμνήσουμε το Όνομά αυτού σε όλα τα πέρατα της γης. Ας Τον ευχαριστούμε καθημερινά με όλη μας την ψυχή και την καρδιά, διότι ποτέ δεν μας εγκατέλειψε. Πάντα ήταν εδώ παρών και ενώπιόν μας. Ήταν και είναι εδώ όταν υποκύπτουμε στα πάθη και στα αμαρτήματά μας και μακροθυμεί από αγάπη για εμάς, αναμένοντας την μετάνοιά μας. Ήταν, είναι και θα είναι εδώ στις λύπες και στις χαρές μας, διότι είμαστε τα παιδιά Του και είναι ο Πατέρας μας. Θα μπορούσε ν’ αποστρέψει το βλέμμα Του από εμάς και σε δευτερόλεπτα να καταστραφούμε. Δεν το έκανε, ούτε και το κάνει, διότι είναι γεμάτος από αγάπη για όλα τα παιδιά Του.
Αυτόν τον Θεό της αγάπης θέλει σήμερα ο Ευαγγελιστής Ιωάννης να μας γνωρίσει. Έναν Θεό που δεν εκδικήθηκε ποτέ τα παιδιά Του, αλλά μόνο τα αγάπησε και συνεχίζει να τ’ αγαπά. Σε Αυτόν λοιπόν τον Τρισυπόστατο Θεό της Αγάπης, στον Πατέρα, στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα ας δώσουμε κι εμείς όλοι τις καρδιές μας, υμνώντας μαζί με τους αγγέλους το Άγιο Όνομά Του ψάλλοντας τον Τρισάγιο Ύμνο: «Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης Αυτού». Αμήν.
