Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη
Αγαπητοί μου αδελφοί.
Την προηγούμενη Κυριακή ακούσαμε τον Ευαγγελιστή Ματθαίο να αναφέρεται σε κάποιον οικοδεσπότη που απέστειλε τους δούλους του να φέρουν τους καρπούς από τον αμπελώνα Του, αλλά οι γεωργοί τους σκότωσαν και ο οικοδεσπότης «κακούς κακώς απόλεσε αυτούς και τον αμπελώνα έδωσε άλλοις γεωργοίς…». Σήμερα ο ίδιος Ευαγγελιστής μάς αναφέρει μια νέα παραβολή του Ιησού Χριστού που έχει ακριβώς το ίδιο μήνυμα.
Μας λέγει για ένα Βασιλέα που τελούσε τους γάμους του γιού του και έστειλε τους δούλους του να πάνε στη πόλη να μοιράσουν τα προσκλητήρια του γάμου.
Ενώ λοιπόν οι δούλοι πήγαν στην πόλη και μοίρασαν τα προσκλητήρια, ωστόσο οι καλεσμένοι όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Βασιλιά, αλλά έπιασαν και κάποιους από τους δούλους, αφού τους βασάνισαν πρώτα, μετά τους δολοφόνησαν.
Όταν το έμαθε ο Βασιλιάς, έστειλε στρατεύματα και τους μεν δολοφόνους σκότωσε, την δε πόλη την παρέδωσε στην φωτιά να καεί. Ύστερα ο Βασιλιάς στράφηκε στους υπολοίπους δούλους και τους διέταξε να πάνε σε άλλες πόλεις και όποιους βρούνε στους δρόμους, να τους καλέσουν στους γάμους του παιδιού του. Έτσι κι έγινε. Γέμισε τότε το Βασιλικό Παλάτι από ξένο κόσμο και γεύθηκαν τα αγαθά της Βασιλείας του ξένοι άνθρωποι και όχι αυτοί που παρουσιάζονταν ως υπήκοοι και ως φίλοι του.
Όπως στην παραβολή του Αμπελώνα, αγαπητοί μου αδελφοί, έτσι και εδώ περιέχονται παρόμοιοι συμβολισμοί: Ο οικοδεσπότης του Αμπελώνα ήταν ο Θεός. Ομοίως, στη σημερινή παραβολή, ο Βασιλιάς που τελεί τους γάμους του υιού Του είναι ο Θεός Πατέρας. Ο υιός είναι ο Κύριός μας, ο Ιησούς Χριστός. Η Βασιλεία Του είναι η Εκκλησία Του. Οι δούλοι Του είναι οι προφήτες, οι απόστολοι, οι επίσκοποι και οι ιερείς του. Προσκαλεσμένοι Του, όλος ο σημερινός και χθεσινός κόσμος.
Θέλοντας ο Θεός να στείλει ένα σαφές μήνυμα προς όλη την ανθρωπότητα, διδάσκει μέσω του Ευαγγελίου τις δύο παραβολές που ακούσαμε την σημερινή και την προηγούμενη Κυριακή.
Άνθρωποι, φωνάζει ο Πανάγαθος Θεός μας, αν δεν με ακούσετε και δεν ακολουθήσετε τις οδηγίες μου, να γνωρίζετε ότι θα καταστραφείτε. Μόνοι σας θα κάνετε την καθημερινή ζωή σας μια ανυπόφορη κόλαση. Αλλά κι Εγώ θα σας αφήσω μόνους και θα στραφώ σε άλλα έθνη και λαούς, που θέλουν και δέχονται ν’ ακούσουν τη φωνή μου.
Εγώ ήλθα στη γη και σας είπα την Αλήθεια και ευθύνη δεν έχω για όσα θ’ ακολουθήσουν. Σας δίδαξα με τον λόγο μου, αλλά και με τον τρόπο ζωής που έζησα. Σας έδειξα με την όλη συμπεριφορά μου, πώς θέλω να ζείτε κι εσείς. Μάθετε από εμένα ότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά. Μιμηθείτε την αγία ζωή μου.
Ας επιλέξουμε αδελφοί μου. Ή θα ζήσουμε με τον Χριστό έχοντας πλησίον Του όλα τα πνευματικά και υλικά αγαθά ή χωρίς τον Χριστό θα βιώσουμε την απόλυτη καταστροφή. Θα ανταποκριθούμε τελικά στην πρόσκλησή Του ή θα ομοιάσουμε στον λαό της παραβολής που συνέλαβε τους δούλους του Θεού και τους δολοφόνησε;
Θεέ μου, Θεέ μου, πόσοι από εμάς γίναμε, ηθελημένα ή αθέλητα, όμοιοι με εκείνο το λαό, που σκότωσε τους υπηρέτες του Θεού; Κάποιοι από εμάς ίσως να μη πήραν μαχαίρια, πέτρες και όπλα, για να δολοφονήσουν τους υπηρέτες του Θεού, που είναι οι επίσκοποί μας, οι ιεροκήρυκές μας και οι ιερείς μας, αλλά χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν ένα άλλο όπλο ισχυρό και δυνατό, την γλώσσα τους, για να τους «δολοφονήσουν». Η γλώσσα «κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει», όπως λέει ο λαός. Μετατρέπουν δυστυχώς μερικοί την γλώσσα τους σε φαρμακερό βέλος και έχοντας ως τόξο την συκοφαντία, δολοφονούν καθημερινά τους δούλους του Θεού.
Επίσης πολλοί κατά καιρούς χρησιμοποίησαν ως βέλη φαρμακερά τις γραφίδες τους, διαδίδοντας ψεύδη, συκοφαντίες και αναλήθειες μέσα από περιοδικά, βιβλία, εφημερίδες και ιστότοπους, χύνοντας το δηλητήριό τους σε αθώες ψυχές, πάντα με στόχο την «δολοφονία» και τον πνευματικό θάνατο των εργατών του Ευαγγελίου. Ξεχνούν όλοι αυτοί όμως ότι το τέλος των ασεβών και όσων δεν μετενόησαν, ήταν οικτρό. Όσοι επιλέγουν αυτή την πορεία, διώχνουν την Χάρη και την ευλογία του Θεού από τα σπίτια και τις εργασίες τους. Βιώνουν ή θα βιώσουν οι δυστυχείς αργά ή γρήγορα την καταστροφή που μας περιγράφει σήμερα ο Ευαγγελιστής Ματθαίος.
Εμείς αδελφοί μου, ας φύγουμε μακρυά από όλους αυτούς τους φθονερούς και πονηρούς ανθρώπους που εμφανίζονται σε κάθε εποχή και κοινωνία, για να υπηρετήσουν τον πονηρό διάβολο και να αφανίσουν με τη συκοφαντία τους δούλους του Θεού. Διότι ας γνωρίζουμε πως ό,τι σπέρνουμε, τούτο τελικά και θα θερίσουμε.
Αδελφοί μου, ας ανταποκριθούμε με αγάπη, ταπείνωση και υπακοή στην πρόσκληση του Κυρίου μας. Ας μην ομοιάσουμε στους ανθρώπους εκείνους που βρήκαν κάποια δικαιολογία για να μη παραβρεθούν στους γάμους του Υιού του Θεού. Εμείς, ας ανταποκρινόμαστε πάντα θετικά στον γλυκό ήχο της καμπάνας του Ιερού Ναού μας, που είναι μια προσωπική πρόσκληση του Θεού μας στον καθένα από εμάς.
Ας μείνουμε εντός της Εκκλησίας του Χριστού, καλώντας ταυτόχρονα και όλους όσους ποθούν και θέλουν την σωτηρία τους, πριν η μεγάλη «πόρτα» της νοητής Κιβωτού κλείσει για πάντα και ο μεγάλος «κατακλυσμός» ξεκινήσει. Όποιος έχει αυτιά για ν’ ακούει, ας ακούσει τι του λέγει η μάνα Εκκλησία μας για να σωθεί αυτός και η οικογένειά του. Αμήν.
