Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη
Αδελφοί μου, σήμερα έπρεπε σύμφωνα με το Τυπικό της σειράς των Ευαγγελίων να διαβαστεί στους Ιερούς Ναούς μας η Ευαγγελική περικοπή της Δ’ Κυριακής του Ματθαίου, που αναφέρεται στον Ρωμαίο Εκατόνταρχο, ο οποίος παρακάλεσε τον Ιησού Χριστό να θεραπεύσει με ένα λόγο Του τον υπηρέτη του σπιτιού του, ο οποίος ήταν βαριά άρρωστος. Ο Κύριός μας πράγματι τον θεράπευσε, λέγοντας μάλιστα ότι τέτοια πίστη, δηλαδή τέτοια εμπιστοσύνη στη δύναμή Του δεν την βρήκε σε κανένα Ισραηλίτη που λατρεύει τον αληθινό Θεό, παρά την βρήκε στον Ρωμαίο Εκατόνταρχο που ήταν ειδωλολάτρης.
Τα λόγια αυτά του Ιησού περί του Εκατόνταρχου από μόνα τους έχουν να διδάξουν πολλά σε όλους εμάς, που δυστυχώς δεν εμπιστευόμαστε πλήρως τον Θεό, όπως είπαμε και την προηγούμενη Κυριακή, αλλά θέλουμε καλού – κακού, να έχουμε πέντε ευρώ στην άκρη… Ας το κατανοήσουμε, αδελφοί μου, ο Θεός ενεργεί επάνω μας όταν του έχουμε 100% εμπιστοσύνη.
Επειδή όμως σήμερα συμπίπτει η εορτή των Γενεθλίων του Ιωάννου του Προδρόμου, η ημέρα δηλαδή που γεννήθηκε ο μεγαλύτερος των προφητών, στους Ιερούς Ναούς μας διαβάζεται η Ευαγγελική περικοπή του Ευαγγελιστή Λουκά, που αναφέρεται στα γεγονότα σχετικά με τη Γέννηση του Προδρόμου.
Οι γονείς του Προδρόμου, ήταν δύο υπερήλικες άνθρωποι, ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ. Όπως αναφέρει ο Ευαγγελιστής ήταν άνθρωποι άγιοι, δίκαιοι και ζούσαν καθημερινά σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Ωστόσο δεν είχαν αποκτήσει παιδιά. Κι ενώ ήταν άτεκνοι και ηλικιωμένοι πλέον, ο Κύριός μας έστειλε τον Αρχάγγελο Γαβριήλ να αναγγείλει στον Ζαχαρία ότι ο Θεός θα τους δώσει παιδί και θα το ονομάσουν Ιωάννη, όνομα που σημαίνει ότι είναι δώρο του Θεού.
Ο Ζαχαρίας δεν έδειξε εμπιστοσύνη στο λόγο του Θεού που του μετέφερε ο Άγγελος Γαβριήλ. Απίστησε και γι’ αυτό ξεκίνησε να λέγει στον Άγγελο διάφορες ανθρώπινες σκέψεις. Ως αποτέλεσμα της έλλειψης εμπιστοσύνης του στο λόγο του Θεού, ο Αρχάγγελος του είπε ότι θα χάσει την φωνή του έως την ημέρα που θα δώσει στο παιδί που θα γεννηθεί το όνομα Ιωάννης. Έτσι και έγινε. Ο Ζαχαρίας έχασε τη φωνή του και την απέκτησε πάλι την ημέρα που έδωσε στο παιδί που γέννησε η ηλικιωμένη γυναίκα του Ελισάβετ, το όνομα Ιωάννης.
Αδελφοί μου, ξεκάθαρα βλέπουμε και σ’ αυτή την Ευαγγελική περικοπή τη σημασία της απόλυτης εμπιστοσύνης που πρέπει να έχουμε στον Θεό μας, στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Εμπιστοσύνη στο θέλημά Του, όποιο και αν είναι αυτό. Ας αφήνουμε τη ζωή μας όλη με εμπιστοσύνη στα χέρια Του, σύμφωνα με την έκφραση του ιερέως «και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα», που ακούμε σε κάθε Θεία Λειτουργία. Θα πρέπει λοιπόν όσα διδασκόμαστε και ομολογούμε να τα κάνουμε στη ζωή μας πράξη. Δεν μπορούμε να ζούμε όπως ζει όλος ο κόσμος, ο μακράν του Θεού και ταυτόχρονα να ισχυριζόμαστε ότι είμαστε χριστιανοί.
Ο Κύριός μας το κάνει σαφές για όλους μας: Ή θα ζούμε με τον Θεό και για τον Θεό έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη σε Αυτόν ή θα ζούμε με τον κόσμο και τον δαίμονα του μαμωνά. Και τους δυο δεν μπορούμε να τους έχουμε ως αφεντικά. Ή με το φως ή με το σκοτάδι. Ή με τον Χριστό ή με τον διάβολο. Ο ειδωλολάτρης Εκατόνταρχος έδειξε τέλεια και απόλυτη εμπιστοσύνη στον Χριστό, ενώ ο θεοφοβούμενος Ζαχαρίας φάνηκε δύσπιστος, γι’ αυτό και έχασε τη φωνή του.
Η νέα ζωή που δίδαξε ο Ιησούς, ξεκινά από την απόλυτη εμπιστοσύνη που θέλει να έχουμε στο πρόσωπό Του, γι’ αυτό και ζητά από εμάς να μην βασιζόμαστε στο δικό μας θέλημα, αλλά να εμπιστευόμαστε το δικό Του θέλημα και αυτό να εφαρμόζουμε στην καθημερινή μας ζωή. Τόσο απλά και κατανοητά είναι όσα διδάσκει ο Κύριός μας. Εμείς, γιατί δυσκολευόμαστε; Η απάντηση είναι και πάλι απλή: Διότι θέλουμε να ζούμε όπως εμείς ορίζουμε και όπως εμείς επιλέγουμε. Τότε όμως ο Ιησούς μας απαντά κατηγορηματικά: Δεν μπορείς να είσαι μαθητής μου!
Εμείς αδελφοί μου, τι επιλέγουμε; Εμπιστοσύνη στον Ιησού Χριστό και στο θέλημά Του ή εμπιστοσύνη στο εγώ μας; Φυσικά και επιλέγουμε την εμπιστοσύνη στον Ιησού Χριστό, φωνάζοντας σαν τον Απόστολο Πέτρο: «Κύριε βοήθει μοι τη απιστία μου». Αμήν.
