Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, συνῆλθε στό Ἡράκλειο στήν Τακτική κατ̉ Ὀκτώβριο Συνεδρία Της, σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 3 τοῦ Νόμου 4149/1961 «Περί Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς ἐν Κρήτῃ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», στίς 17, 27 καί 30 Ὀκτωβρίου 2023, ὑπό τήν Προεδρία τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Εὐγενίου καί ἀσχολήθηκε μέ τά θέματα τῆς ἡμερήσιας διατάξεως.
1.Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης γιά τόν συνεχιζόμενο πόλεμο στή Μέση Ἀνατολή ἀποφάσισε νά ἀναπεμφθεῖ δέηση ὑπέρ τῆς εἰρήνης καί τῆς καταλλαγῆς, τήν Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2023, σέ ὅλες τίς Ἱερές Μονές καί τίς Ἐνορίες τῆς κανονικῆς Της δικαιοδοσίας.
2. Ἡ Ἐκκλησία Κρήτης κατανοώντας τὴν εὐαισθησία καὶ τοὺς φόβους τοῦ ποιμνίου Της, ὡς θεσμικὸς ἐκφραστὴς τῆς συνείδησης τοῦ πληρώματός Της, μελέτησε σὲ βάθος τὸ ὅλο θέμα τῆς ἔκδοσης τῶν νέων ταυτοτήτων, μὲ τὴ συνδρομὴ νομικῶν καὶ εἰδικῶν ἐπιστημόνων, καί καλεῖ τούς πιστοὺς νά ἔχουν ἐμπιστοσύνη στὴν Ἐκκλησία.
Ἡ περιρρέουσα ἀπὸ ὁρισμένους θρησκευτικούς κύκλους ἐσχατολογικὴ ἀναφορὰ περί «Ἀντιχρίστου» στίς νέες ταυτότητες δὲν βασίζεται στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία, καί μέ τίς ὑπερβολικές καὶ ἄκριτες ἀντιδράσεις ὑποβαθμίζει τὰ πραγματικὰ προβληματικὰ σημεῖα τῆς ὑφιστάμενης νομοθεσίας γιὰ τὰ δελτία ταυτοτήτων. Ὁ Ἅγιος Εἰρηναῖος, Ἐπίσκοπος Λουγδούνων, ἤδη ἀπό τόν 2ο αἰώνα, μᾶς διδάσκει ὅτι εἶναι ἀσφαλέστερο νά περιμένεις τήν ἔκβαση τῆς προφητείας παρά νά καταστοχάζεσαι καί νά καταμαντεύεις, δηλαδή νά εἰκάζεις καί νά ὑποθετεῖς γι̉ αὐτή[1]. Τό μυστήριο τῆς ἀνομίας[2], τοῦ Ἀντιχρίστου, οὔτε ἔπαυσε, οὔτε θά παύσει νά διενεργεῖται στόν κτιστό τοῦτο κόσμο. Ὁ Νικητής, στό τέλος, θά εἶναι τό ἐσφαγμένο ἀρνίο[3], ὅπως ἀναφέρει ἡ Ἀποκάλυψη. Ἡ προφητεία μέσα στό συγκλονιστικό Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας ὑπακούει στόν λόγο τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ὅταν ρωτήθηκε ἀπό τούς Μαθητές Του, πότε θά τά κάνεις αὐτά[4], ἀπάντησε: «δέν εἶναι δικό σας θέμα νά γνωρίζετε τούς χρόνους ἤ τούς καιρούς, τούς ὁποίους ὁ Πατέρας ἔχει κάτω ἀπό τή δική Του ἐξουσία»[5].
Γιά τό νομοθετικό θέμα τῆς ἔκδοσης τῶν νέων ταυτοτήτων πρέπει νὰ ἐπισημανθεῖ ὅτι καταδεικνύεται διαχρονικὰ μία θεσμικὴ τάση τῆς Πολιτείας νὰ ἐπεκτείνει καὶ διευρύνει τὸ πεδίο τῶν στοιχείων ποὺ μὲ ἠλεκτρονικὸ τρόπο θὰ ἀποθηκεύονται καὶ θὰ ἀνιχνεύονται στὶς νέες ταυτότητες καὶ στὰ ἠλεκτρονικὰ στοιχεῖα ἀποθήκευσής τους, μετατρέποντας τὸ δελτίο ταυτότητας ἀπὸ μέσο ταυτοποίησης τοῦ προσώπου σὲ μέσο συλλογῆς ὁλοένα καὶ περισσότερο προσωπικῶν καὶ μάλιστα εὐαίσθητων δεδομένων. Οἱ ἐπιφυλάξεις μας αὐτὲς ἐπιβεβαιώνονται καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πρώτη σχετικὴ Ὑπουργικὴ Ἀπόφαση τοῦ ἔτους 2018 ἀκυρώθηκε, ἐν μέρει, ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας[6] καὶ εἰδικότερα ὡς πρὸς τὸ μέρος τῆς διάταξης ποὺ καθόριζε τὴ χρήση τῆς ταυτότητας ἀπὸ τοὺς πολίτες ὡς κάρτας ὑπηρεσιῶν ψηφιακῆς διακυβέρνησης[7].
Στὴ συνέχεια δὲ, ἐνῶ ἡ Πολιτεία συμμορφούμενη πρὸς τὶς ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ ἐξέδωσε δύο Ὑπουργικὲς Ἀποφάσεις, κατὰ παράδοξο τρόπο διατήρησε ρύθμιση μὲ τὴν παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 1 τῆς Υ.Α. 8200/0-109568 (ΦΕΚ Β` 824/17.02.2023), ἡ ὁποία ἀναφέρει κατὰ λέξη τὰ ἑξῆς: «…ενώ θα δύναται να αποθηκευτούν τα στοιχεία που απαιτούνται για τις Υπηρεσίες Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, εάν αποφασισθεί να συμπεριληφθούν στο εν λόγω μέσο…». Ἡ νομοτεχνικὰ αὐτὴ ἄστοχη διατύπωση ἐγείρει σοβαροὺς προβληματισμοὺς γιὰ τὴν ἐμμονὴ τοῦ νομοθέτη νὰ περιλαμβάνει ἔστω καὶ εὐχολογικὰ καὶ μὲ μελλοντικὴ ρύθμιση τὴ δυνατότητα περαιτέρω προσθήκης διαφόρων στοιχείων καὶ προσωπικῶν δεδομένων ἀορίστως στὶς νέες ταυτότητες.
Ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει τὴ θεσμικὴ ἁρμοδιότητα τῆς Πολιτείας γιὰ τὴν ἔκδοση διοικητικῆς φύσεως ἐγγράφων, ὅπως εἶναι οἱ ταυτότητες, καθὼς καὶ τὴ δικαιοδοτική ἁρμοδιότητα τῶν δικαστηρίων γιὰ τὸν ἔλεγχο τῶν σχετικῶν νομοθετημάτων, ἐπιφυλάσσεται ὅμως τοῦ δικαιώματός Της, μέ βάση τό Σύνταγμα καί τούς νόμους, νὰ ἀσκεῖ κριτικὴ ἢ καὶ νὰ ἀντιτίθεται ὅταν τό κρίνει ἀπαραίτητο, ὅπως κάθε Ἕλληνας πολίτης.
Γιά ὅλα τά παραπάνω ἡ Ἐκκλησία Κρήτης προτίθεται νά διοργανώσει ἡμερίδα μέ θέμα: «Χριστιανισμός και Τεχνολογία, παρόν καί μέλλον-ἐλευθερία τοῦ προσώπου-καλή καί κακή χρήση τῆς τεχνολογίας-ὅρια, κόκκινες γραμμές», στήν ὁποία θά καλέσει τήν Πολιτεία καί ἁρμόδιους, γιά τό θέμα αὐτό, ἐπιστήμονες γιά νά συζητήσει σχετικά μέ τήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, τά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου στό νέο ἠλεκτρονικό περιβάλλον πού διαμορφώνεται, τίς προκλήσεις ἀπό την τεχνητή νοημοσύνη καί τήν προστασία τῶν προσωπικῶν δεδομένων τῶν πολιτῶν, κ.ἄ..
Ἡ Ἱερά Σύνοδος παρακολουθεῖ τήν ἐξέλιξη τοῦ ὅλου θέματος καί θά ἐνημερώνει τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ὅποτε χρειάζεται.
[1] P.G. τόμ. 2, 1205-1207, «…ἀσφαλέστερον οὖν καί ἀκινδυνότερον, τό περιμένειν τήν ἔκβασιν τῆς προφητείας, ἤ τό καταστοχάζεσθαι, καί καταμαντεύεσθαι ὀνόματος…».
[2] B’ Θεσ. 2,7
[3] Ἀποκ. 5,12
[4] Πράξ. 1,6.
[5] Πράξ. 1,7
[6] Βλ. 2388/2019 καὶ 2389/2019 ἀποφάσεις τῆς ἑπταμελοῦς συνθέσεως.
[7] Βλ. σχετικὸ ἀπόσπασμά τῆς μὲ ἀριθμ. 2388/2019 ἀποφάσεως τοῦ ΣτΕ: «…Επομένως, η αποθήκευση των ανωτέρω στοιχείων στο ενσωματωμένο ηλεκτρονικό μέσο αποθήκευσης μη επαφής των δελτίων ταυτότητας, η οποία προβλέπεται στην παρ. 4 της προσβαλλόμενης πράξης, δεν βρίσκει έρεισμα στην εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 3 παρ. 3 του ν. 1599/1986, όπως βασίμως προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση…».
