8 Νοεμβρίου και η σκέψη μας τρέχει στις αγγελικές δυνάμεις, στο νοερό κόσμο των Αγγέλων, των οποίων την σύναξη γιορτάζουμε.
1. Τι είναι οι Άγγελοι;
“Εισί λειτουργικά πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα δια τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν” (Εβρ, α’ 14)
Ο θεοφόρος Ιωάννης ο Δαμασκηνός θα γράψει τα εξής χαρακτηριστικά :
“Ο ίδιος ο Θεός ο κτίστης και δημιουργός των Αγγέλων τους έφερε από την ανυπαρξία στην ύπαρξη. Τους δημιούργησε σύμφωνα με την εικόνα Του και είναι η φύση τους φύση ασώματη, σαν κάποια πνοή και άυλη φωτιά, όπως γράφει ο θεόπνευστος Δαυίδ. Ο ποιών τους αγγέλους αυτού νεύματα και τους λειτουργούς αυτού πυρός φλόγα…”
2. Είναι κατά τον θεοφόρο Νείλο της Δαμασκού, τον Άγιο Ιωάννη : “φώτα δεύτερα νοερά εκ του πρώτου και ανάρχου Φωτός τον φωτισμόν έχοντα”. “Δεν χρειάζονται γλώσσα και αυτιά, διότι χωρίς προφορικό λόγο επικοινωνούν μεταξύ τους και γνωστοποιούν τις σκέψεις και τα θελήματά τους…Είναι δυνατοί και πρόθυμοι για την άμεση εκτέλεση του Θείου θελήματος και καταφτάνουν αμέσως όπου τους προστάξει η απόφαση του Θεού…Ζουν στον ουρανό και έχουν ένα έργο ως σκοπό της ζωής τους υμνείν τον Θεό και λειτουργείν τω Θείω αυτού θελήματι” (ΕΠΕ 1, 142-148).
Ατενίζουν οι Αγγελοι, θα μας σημειώσει ο Μέγας Ιεράρχης της Καισαρείας Άγιος Βασίλειος, “τω κάλλει του Θεού”. Τον διακονούν στο υπερουράνιο Θυσιαστήριο αλλά συγχρόνως και στο επίγειο Θυσιαστήριο όπου τελείται η Θεία Λειτουργία. Ευλαβείς Κληρικοί και φωτισμένες καρδιές από τη χάρη του Θεού βλέπουν την διακονία των Αγγέλων ιδιαιτέρως κατά την τέλεση του φρικτού Μυστηρίου της Θειας Ευχαριστίας.
Γι’ αυτό και ψάλλουμε στο Απολυτίκιο του θαυματουργού Αγίου Σπυρίδωνος: “Άγγέλους έσχες συλλειτουργούντας σοι Ιερότατε”.
Θα χρειαζόμασταν ακόμη τα μεταποιημένα από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος μάτια του Γέροντος Ιακώβου της Μονής του Οσίου Δαυίδ για να αντικρύσουμε τις αγγελικές δυνάμεις να δορυφορούν “τον Βασιλέα της δόξης”, να διακονούν τον Ιερέα “εφεστώτα τω θύματι”, κατά την έκφραση του Ιερού Χρυσοστόμου, αλλά και να ψάλλουν τον ύμνο της μεγαλοπρεπούς δόξης του Θεού το “Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ”.
3. Και στην καθημερινότητά μας έχουμε την παρουσία των Αγγέλων. Το αίτημα σε κάθε Ιερή Ακολουθία που απευθύνουμε προς τον Θεό είναι χαρακτηριστικό: “Άγγελον ειρήνης πιστόν οδηγόν, φύλακα των ψυχών και των σωμάτων ημών παρά του Κυρίου αιτησώμεθα”.
Γιατί όμως δεν τους βλέπουμε, όπως οι Άγιοι της Εκκλησίας μας;
Γιατί δεν ακούμε τις αγγελικές φωνές τους, όπως μια ευλαβής Μοναχή στις μέρες μας που λίγο πριν την εκδημία της άκουγε αγγελικές και χερουβικές υμνολογίες;
Διότι απλούστατα, η ζωή μας δεν διαθέτει την αγιότητα και την καθαρότητα. Ο βίος μας απέχει πολύ από το δικό τους έργο, που είναι η αέναη δοξολογία του Θεού και η κοινωνία μαζί Του.
Έτσι δυσκολευόμαστε να τους έχουμε ως οδηγούς και να κινούμαστε μέσα στην διαρκή παρουσία τους. Η μετάνοιά μας όμως και η συμμετοχή μας στη ζωή της Εκκλησίας είναι εκείνη που μας εξασφαλίζει την επιδημία των Αγγέλων, την βοήθειά τους και την επισκίασή τους στις δύσκολες ώρες της δαιμονικής παρουσίας. Άλλωστε, όπως ψάλλει ο Ιερός Υμνογράφος, “όπου επισκιάζει η χάρις του Αρχαγγέλου εκείθεν του διαβόλου διώκεται η δύναμις”, “ού φέρειν τω φωτί αυτού προσμένειν ο πεσών εωσφόρος”.
Γι’ αυτό και πάντοτε με περισσότερη ευλάβεια και πίστη θερμή θα πρέπει να απευθυνόμαστε στις αόρατες και φιλικές προς εμάς αγγελικές δυνάμεις ζητώντας την προστασία τους:
“Άγιε Άγγελε ο εφεστώς της αθλίας μου ψυχής και ταλαιπώρου μου ζωής μη εγκαταλίπης με τον αμαρτωλόν”.
Και ακόμη: “Μιχαήλ Αρχάγγελε του Θεού μην έλθεις ως λέων αγριότατος προς εμέ , μηδέ και την ψυχήν μου αρπάσεις ως στρουθίον εν ώρα του θανάτου συ μοι βοήθησον”.
