Τὴν Κυριακὴ 30 Αὐγούστου 2020 στὸ πνευματικὸ δημιούργημα τοῦ Ἁγίου Ἀνθίμου, τὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Βοηθείας, τελέσθηκε Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία ἀπὸ τὸν Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ.κ. Μάρκο.
Ὁ Σεβασμιώτατος, ἐπιθυμώντας νὰ τιμήσει ἔτι περισσότερο τὸν μέγα Ἅγιο, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα φέρει, ἀφιέρωσε τὸ τρέχον ἔτος στὸν Ἅγιο Εὐαγγελιστή καὶ Απόστολο. Σὲ αὐτό, λοιπόν, τὸ πλαίσιο, τέλεσε τὴν ἀρχαιοτάτη Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Μάρκου στὸ μοναστήρι, μὲ τὴν συμμετοχὴ τοῦ πρεσβυτέρου Νεκταρίου Κωστάλα καὶ τοῦ Ἀρχιδιακόνου Ἀποστόλου Λάρδα, μὲ τὴν ψαλμωδία τῶν ἀδελφῶν τῆς Μονῆς καὶ τὴν συμμετοχὴ ἀρκετῶν πιστῶν, ἐνῶ διηκόνησαν καί Ἀναγνῶστες τῆς Κατασκηνώσεως τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν «ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»
Ὡς γνωστόν, τὸ κείμενο αὐτῆς τῆς Θ. Λειτουργίας ἀποδίδεται στὶς Ἀποστολικὲς Διαταγές, τὸν Ευαγγελιστή Μάρκο, τὸν Ἅγιο Ἰάκωβο τὸν Ἀδελφόθεο, τὸν Ἅγιο Ἀμβρόσιο, τὸν Μέγα Βασίλειο, τὸν Ἅγιο Γρηγόριο τὸν Θεολὀγο, τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο, τὸν Μέγα Ἀθανάσιο κ. ἄ. ἀνήκει δὲ στὴν ἀρχαία ἀλεξανδρινὴ λειτουργικὴ παράδοση μὲ ἀρκετές –μεταγενέστερες – βυζαντινὲς ἐπιδράσεις. Ἡ σύνδεσή της μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Ἀποστόλου Μάρκου δείχνει τὴν προέλευσή καὶ τὴν ἀναφορά της σὲ λειτουργικὰ καὶ πολιτισμικὰ δεδομένα τῆς Ἀλεξανδρείας. Εἶναι γραμμένη σὲ ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ἔλλειψη μερίδων στὴν Προσκομιδή, τὴν ἀπουσία ἀντιφώνων στὸ πρῶτο μέρος, τὰ χαρακτηριστικὰ διακονικὰ παραγγέλματα : «προσεύξασθε», «πετάσατε», «πρὸς ἀνατολὰς βλέψατε» κ. ἄ. Θεολογικὰ ἐκτιμώμενη, φέρεται νὰ ἀποτυπώνει τὴν Χριστολογία καὶ Πνευματολογία τῆς Ἐκκλησίας. Ἐντύπωση προκαλεῖ ὄτι ἀναφέρονται στὸ περιεχόμενό της τὰ τοπικὰ πολιτισμικὰ χαρακτηριστικά, ὅπως λ.χ. ἡ ἀγροτικὴ ζωὴ τῶν Αἰγυπτίων, ἡ πόλη τῆς Ἀλεξάνδρειας καὶ τὰ νερὰ τοῦ Νείλου ποταμοῦ.
Στὸν ἐμπνευσμένο λόγο του, ὁ Σεβασμιώτατος παρέθεσε βιογραφικὰ στοιχεῖα γιὰ τὸν Ἅγιο Μάρκο, ὅπως αὐτὰ προκύπτουν ἀπὸ τὰ Ἱερὰ Εὐαγγέλια, τόνισε τὸν ἐν Πνέυματι σύνδεσμό του μὲ τοὺς Ἀποστόλους Πέτρο, Παῦλο, Βαρνάβα κ. ἄ. Ἀναφέρθηκε στὴν ἱεραποστολικὴ δραστηριότητά του, τὴν ἀξία τοῦ Εὐαγγελίου του, τὴν παρουσία του στὴν Ἑλλάδα, τὴν Κύπρο, τὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ τὴν Βενετία, ὅπου εἶναι πολιοῦχος, καθὼς καὶ στὸ πῶς τιμᾶται στὸ μυροβόλο νησί μας.
Μὲ ἄξονα τὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς ΙΒ΄ Ματθαίου ποὺ ἀναφέρεται στὸν πλούσιο νεανίσκο, ὁ Σεβασμιώτατος τοποθετήθηκε στὸ φαινόμενο ποὺ παρατηρεῖται σήμερα, κάποιοι νὰ ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωὴ καὶ παράδοση καὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ «προοδεύσουν» αὐτονομημένοι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀποτυγχάνουν παταγωδῶς συμπαρασύροντας στὴν πτώση τους κι ἄλλες ψυχές…
Πρὸ τῆς ἀπολύσεως, ὁ Ποιμενάρχης μας ἐτέλεσε ἱερὸ τρισάγιο γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς τῆς μακαριστῆς Καθηγουμένης τῆς Μονῆς, Βρυαίνης μοναχῆς, ἡ ὁποία εἶχε τὰ ὀνομαστήριά της κατ’ αὐτὴ τὴν ἡμέρα (συναξάριον 30ης Αὐγούστου)
Ἡ Ὁσία Βρυαίνη ἦταν ἡγουμένη Ἱεροῦ Παρθενῶνος στὴν Μεσοποταμία κατὰ τὰ χρόνια τῶν διωγμῶν τῶν Χριστιανῶν ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες αὐτοκράτορες. Ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ καὶ ἀνεδείχθη ἁγία τῆς Ἐκκλησίας μας, καθὼς καὶ ἀδελφὲς τῆς Μονῆς της ποὺ ἐτελειώθησαν μὲ μαρτυρικὸ ἢ ὀσιακὸ θάνατο, ὅπως:
Φεβρωνία ἡ πολύαθλος (25 Ἰουνίου)
Ἱερεία (3 Ἰουνίου)
Θωμαΐς (25 Ἰουνίου)
Πλατωνίς (6 Ἀπριλίου)
Τέλος, μετὰ τὸ πέρας τῆς Θ. Λειτουργίας, ἡ Ἱερὰ Μονὴ παρέθεσε πρωινὸ μὲ πλούσια κεράσματα.
