Στον ιερό Ναό Αγ. Μαρίνης και Αντωνίου Σερρών, ιερούργησε σήμερα, Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος. Κατά την διάρκεια της θ. Μυσταγωγίας τελέσθηκε και το μυστήριο της εις διάκονον χειροτονίας του ευσεβούς νέου κ. Θεοδώρου Χατζησαββίδη, πτυχιούχου φυσικοθεραπευτού και τριτοετούς φοιτητού της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος ανταποκρινόμενος στην κλήση του Κυρίου μας, ενετάχθη οργανικώς, ως έγγαμος κληρικός στο έμψυχο δυναμικό της Εκκλησίας των Σερρών. Στην θ. Μυσταγωγία και στο μυστήριο της χειροτονίας μετείχε συλλειτουργικώς και ο ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης και πνευματικός-εξομολόγος του νεοχειροτονηθέντος διακόνου, πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης π. Μιχαήλ Σαντοριναίος.
Ο νέος διάκονος, βαθιά συγκινημένος, προ της χειροτονίας του, απηύθυνε λόγους δοξολογίας προς τον άγιο Θεό, αλλά και ευχαριστίας προς τον σεπτό Ποιμενάρχη της Εκκλησίας των Σερρών, τον πνευματικό του πατέρα, την σεμνή σύζυγο και τα τρία τέκνα τους, τους κατά σάρκα οικογενείς του, τους κληρικούς και τον πιστό λαό, οι οποίοι συνήργησαν στην κατά Θεόν προκοπή του.
Ο Σεβασμιώτατος, στον πάντα επιστηρικτικό λόγο του, ετόνισε πατρικώς, μεταξύ άλλων και τα εξής: «Σήμερον, παιδί μου Θεόδωρε, με την χάρη του αγίου Θεού, προσέρχεσαι να λάβεις τον πρώτο βαθμό της αγίας ιερωσύνης, προκειμένου, τον πόθο της καρδιάς σου να τον κάνεις απόφαση ζωής, να υπηρετήσεις ως πιστός διάκονος Ιησού Χριστού την αγία Εκκλησία Του.
Ο Θεός μέσα από την ελαχιστότητά μας και παρά την ανθρώπινη ατέλειά μας, με το άπειρο έλεος και την αγάπη Του, που δεν γνωρίζει όρια, περιτρέχει τον κόσμο και ιερουργεί το μυστήριο της σωτηρίας των ανθρώπων, απλώνει την σαγήνη του θείου Ευαγγελίου στην αλμυρά και πολυκύμαντη θάλασσα του κόσμου, ώστε να ζωγρήσει αθάνατες ανθρώπινες ψυχές, τις οποίες Εκείνος έπλασε και υπέρ των οποίων εσαρκώθη, ανέβηκε στον Σταυρό, κατήλθε στον τάφο και ανέστη εκ νεκρών.
Ο Θεός ηθέλησε μέσα στην πανσοφία και φιλανθρωπία Του, να διακονείται από κτιστές και χοϊκές καρδιές, οι οποίες όμως αυτοπροσφερόμενες σε Εκείνον, τον μοναδικό Σωτήρα του κόσμου, καθίστανται χαρισματικώς ικανές να κρατήσουν το υπερύμνητο όνομά Του ενώπιον πάντων. Όσα εμπιστεύθηκε στις επουράνιες δυνάμεις και ακόμη περισσότερα, τα εμπιστεύθηκε, κατά το μέγα έλεος και τις ανεξιχνίαστες βουλές Του, στους ταπεινούς Του ιερείς.
Τόσο δυνατά και τόσο υπέρλογα, ηγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε τον μονογενή Του Υιό απέστειλε σ’ αυτόν για να τον λυτρώσει, από τα δεσμά της αμαρτίας και να τον σώσει! Αυτή η θεία αγάπη δεν εξαντλείται στις διδαχές, ούτε καν στα ίδια τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αλλά κυρίως πιστοποιείται και φανερούται στο Πάθος, στον Σταυρό και στην ζωοποιό Ανάστασή Του!
Σήμερον, λαμβάνεις το θείον τάλαντον της ιερωσύνης, με την ευθύνη να το πολλαπλασιάσεις για χάριν της σωτηρίας σου και των αδελφών σου. Προσφέρεσαι στον Χριστό και την Εκκλησία Του αυτοπροαιρέτως σε έκφραση της φλογερής αγάπης σου προς τον Νυμφίο Χριστό, ανταποκρινόμενος στο θείο κάλεσμα του ελέους Του, το οποίο από της μικρής σου ηλικίας αισθάνθηκες να σε ακολουθεί, καλλιεργώντας την ψυχή σου και ωριμάζοντας την κλήση σου με την βοήθεια του πνευματικού σου πατέρα. Το έργο, πράγματι, είναι δυσθεώρητο και μεγαλειώδες.
Η αγία ιερωσύνη, που είναι συνέχεια και φανέρωση του απολυτρωτικού έργου του Χριστού, είναι έργο αγάπης, στην τριπλή της μάλιστα διάσταση, του Θεού προς τον άνθρωπο, του ανθρώπου προς τον Θεόν και του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπο.
Καλείσαι από σήμερον να διακονήσεις τον περιπεσόντα στους ληστές, στους σκοτεινούς δαίμονες, δηλαδή και τα ψυχοφθόρα πάθη, άνθρωπο. Η κάθοδός του από τα Ιεροσόλυμα, την Βασιλεία των Ουρανών, αποτελεί απομάκρυνση από το έλεος του Θεού, κίνδυνο και κατήφορο θανάσιμο. Όταν ο άνθρωπος απωλέσει την θεία προστασία και έμπνευση, γίνεται άθυρμα στα χέρια του πονηρού, ο οποίος τον εγκαταλείπει ρημαγμένο, άκοσμο και ημιθανή. Ο καλός, όμως, Σαμαρείτης ήλθε στον κόσμο, ο Σωτήρας και θεραπευτής των τσακισμένων από την αμαρτία ανθρώπων, ο Ιησούς Χριστός, για να σώσει και να αναστήσει από θάνατο πικρότατο το εξαίσιο πτώμα, τον άνθρωπο και να τον οδηγήσει στην αθάνατη Βασιλεία Του, Βασιλεία δικαιοσύνης, αγάπης, χρηστότητος, ζωής.
Τα λογικά προβάτια, που καλείσαι από σήμερον να διακονήσεις είναι το ποίμνιον του Χριστού, του μεγίστου και φιλανθρώπου καλού Σαμαρείτου. Εκείνος, ως ο αεί παρών είναι ο αυτουργός της σωτηρίας των ανθρώπων. Εμείς καίτοι ατελείς, δανείζουμε σ’ Εκείνον την ύπαρξή μας, έτσι ώστε το στόμα, τα χέρια, η ψυχή μας να είναι του Χριστού. Εμείς είμεθα απλώς οι οικονόμοι και οι διαχειριστές της μεγάλης δωρεάς του Χριστού διά της οποίας σώζεται ο κόσμος. Η αλήθεια αυτή πρέπει να σε κατανύσσει ακόμη περισσότερο, αναλογιζόμενος την ευλογία, αλλά και την ευθύνη μίας τέτοιας μοναδικής χάριτος και ευλογίας.
Έργον καλού Σαμαρείτου αναλαμβάνεις από σήμερον, παιδί μου Θεόδωρε, έργον ιερόν και φιλάνθρωπον! Η διακονία των σημερινών ανθρώπων προϋποθέτει πολλά αποθέματα αγάπης, υπομονής και ταπεινώσεως από μέρους μας. Όσο θα αυξάνει η αγάπη σου για τον Χριστόν, τόσο περισσότερο θα αναγνωρίζεις στα πρόσωπα των συνανθρώπων σου την εικόνα του Κυρίου μας. Δύναμις και έμπνευσις, παρηγορία και απαντοχή σου να είναι ο ίδιος ο Θεός και η αγία Του Εκκλησία, το φιλόξενο Πανδοχείο, η μεγάλη Οικογένεια του Χριστού και το ιερό Θυσιαστήριο, από το οποίο θα αντλείς δύναμιν και ευλογίαν.
Να είσαι αληθινός, αυθεντικός στην διακονία σου, με μεγάλα αποθέματα υπομονής, κατανόησης και στοργής, προς κάθε άνθρωπο. Καθήκον σου, από σήμερον, είναι να θυσιάζεσαι καθημερινώς για την αγάπη Του, αφήνοντας πίσω ατέλειες, που μας κρατούν στην γη. Χρειάζεται κόπος πολύς, πίστη, επιμονή και κυρίως απόλυτη εμπιστοσύνη στην αγάπη του Κυρίου μας. Ό,τι για τα ανθρώπινα μέτρα φαίνεται αδύνατο, είναι απολύτως δυνατό για την παντοδύναμη θεία χάρι, που θεραπεύει τα ασθενή και αναπληροί τα ελλείποντα.
Να ενθυμείσαι όμως ότι, όση είναι η τιμή που λαμβάνεις, ανάλογη θα είναι και η ευθύνη και ο λόγος, ο οποίος θα σου ζητηθεί, από τον δικαιοκρίτη Χριστό. Να έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη στο έλεος και την αγάπη του Θεού, ποτέ να μην προδώσεις τον μεγάλο Ποιμένα Χριστόν. Ανυπολόγιστη η αξία και η τιμή, τεράστια όμως και η ευθύνη στον ουρανό και την γη. Αυτήν την νέα πραγματικότητα, εάν την υπηρετήσεις ευχαριστιακά και με υπακοή στο άγιο θέλημά Του, θα νιώσεις πραγματικά στην ζωή σου απερίγραπτους γλυκασμούς της θείας χάριτος.
Επέλεξες ελευθέρως να ακολουθήσεις την πτωχεία του Χριστού, να γίνεις διάκονος και εργάτης των μυστηρίων του Κυρίου μας, σε μία εποχή ιδιαιτέρως δύσκολη. Στις αποκαλυπτικές ημέρες μας, το μυστήριον της ανομίας και της αποστασίας από τον Θεόν ενεργείται με ιδιαίτερη σπουδή και τέχνη. Οι άνθρωποι έχουν σκοτεινιάσει, σήμερα και ο αδελφός στον αδελφό δεν δίδει φως. Στην διακονία σου θα συναντήσεις, πολλές φορές, τον Ιούδα, τον Φαρισαίο, τον περιστασιακό και ιδιοτελή φίλο, τον σταυρωτή, τον άδικο επικριτή, τον αμφισβητία. Μην φοβείσαι, όμως, παιδί μου, διότι στις όποιες δυσκολίες, δεν είμεθα μόνοι μας. Μη φοβού, μόνον πίστευε στην ακαταγώνιστη δύναμη του Κυρίου μας, στην άσβεστη φλόγα της Πεντηκοστής, που συγκροτεί, χιλιάδες χρόνια τώρα, την αγία Εκκλησία μας, η Οποία, όχι μόνον, αντέχει σε πειρασμούς, σε δόλιες συμπεριφορές σαν και αυτές, που παρατηρούμε σήμερον, σε φανερούς και κρυφούς πολέμους, αλλά και καθίσταται λαμπροτέρα και αυτών των ηλιακών ακτίνων.
Ίσχυε και θάρσει, λοιπόν, παιδί μου Θεόδωρε! Είσελθε, χαίρων και τρέμων εις την χαράν του Κυρίου μας! Χαίρων για την τιμή και τρέμων για την ευθύνη. Η χάρις Του, διά πρεσβειών πάντων των αγίων, εξαιρέτως δε της υπερευλογημένης Θεοτόκου, της πνευματικής μας Μητέρας, πάντοτε να κατευθύνει την ζωή σου και να σου χαρίζει ουράνιες χαρές και παρακλήσεις, να γίνεις με την ζωή σου, τους λόγους και το ήθος σου ένας ζωντανός οδοδείκτης, που θα δείχνεις, πάντοτε, τον Σωτήρα του κόσμου Ιησούν Χριστόν, να παραμείνεις σε ολόκληρη την ζωή σου ταπεινός και ενσυνείδητος διάκονος του Κυρίου μας. Αυτός ο Κύριός μας, εύχομαι να είναι πάντοτε βοηθός σου σε όλα. Σε συνοδεύουμε όλοι με την αγάπη μας και την διάπυρη προσευχή μας!».
Ολοκληρωθέντος του μυστηρίου της χειροτονίας και μετά την απόλυση της θ. Ιερουργίας, ο Σεβασμιώτατος, οι συλλειτουργήσαντες και συμπροσευχηθέντες κληρικοί και ο λαός του Θεού, ευχήθηκαν στον νέο διάκονο π. Θεόδωρο, να εκπληρώνει θεαρέστως την διακονία του στην Εκκλησία, να δοξάζει τον άγιον Θεόν, να αναπαύει, να οικοδομεί και να παρηγορεί τις ψυχές των ανθρώπων.
