Την Παρασκευή 18η Σεπτεμβρίου ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος επισκέφθηκε τον ανοικοδομούμενο διώροφο Ιερό Ναό του Νοσοκομείου Αιγίου, αφιερωμένο στον Απόστολο και Ευαγγελιστή Λουκά και στον όσιο Παϊσιο, και με χαρά διαπίστωσε ότι προχωρούν οι οικοδομικές εργασίες καθώς ολοκληρώθηκαν τα εξωτερικά επιχρίσματα.
Τα τελευταία χρόνια το έργο, που ξεκίνησε με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Γέροντος Μητροπολίτου πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου, την οικονομική και ηθική στήριξη του κ. Κωνσταντίνου Παπασταύρου και μιας ομάδας συμπολιτών μας, είχε σταματήσει λόγω της κρίσεως.
Από τους πρωταρχικούς στόχους του Σεβασμιωτάτου, αμέσως μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του, ήταν και είναι η άμεση ολοκλήρωση του Ιερού Ναού, καθώς πρόκειται να θεραπεύσει τις λατρευτικές και ποιμαντικές ανάγκες του Νοσοκομείου, να δώσει με την χάρη του Τριαδικού Θεού δύναμη, παρηγορία, πίστη και ελπίδα στους ασθενείς αδελφούς μας και να ενισχύσει το έργο του διοικητικού, ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
Διά τον λόγο αυτό ευθύς αμέσως γνωστοποίησε τις προθέσεις του στην Διοίκηση του Νοσοκομείου, με την οποία η συνεργασία είναι αγαστή, ανανέωσε τα μέλη της Ερανικής Επιτροπής με επικεφαλής τον Αισεδιμ. Πρωτοπρεσβύτερο π. Χρήστο Τσάκαλο, Αρχιερατικό Επίτροπο Βοστίτσης, προκειμένου υπό την εποπτεία της να βρεθούν οι κατάλληλοι πόροι διά την ολοκλήρωση του έργου.
Το εγχείρημα αυτό βρήκε μία πρώτη άμεση ανταπόκριση στα πρόσωπα του κ. Δημητρίου Φωτοπούλου και της κ. Κυριακής Τζίκα, οι οποίοι στήριξαν οικονομικά την προσπάθεια, ώστε να αρχίσουν ξανά οι εργασίες.
Η Ιερά Μητρόπολή μας εκφράζει την ευγνωμοσύνη και τις ολόθυμες ευχαριστίες προς όλους εκείνους, οι οποίοι απ’ αρχής του έργου μέχρι και σήμερα το στηρίζουν.
Ας μιμηθούμε το παράδειγμά τους και ας συμβάλλουμε όλοι μας, τόσο με τις προσευχές μας όσο και με την οικονομική μας ενίσχυση, ο καθένας κατά τη δυνατότητά του ή μάλλον από το υστέρημά του, στο έργο της Ερανικής Επιτροπής.
Είναι βέβαιο ότι όταν ολοκληρωθεί ο Νοσοκομειακός Ιερός Ναός θα γίνει το καύχημα, ο πόλος πνευματικής αναφοράς όλων μας προς «ίασιν ψυχής και σώματος» και παρηγορία των ενδεών αδελφών μας αλλά και κάθε πονεμένου ανθρώπου.
