Με την ευκαιρία της θερινής πανηγύρεως του Ιερού Ναού του Οσίου Αντωνίου του Νέου, πολιούχου Βεροίας, τελέστηκε το πρωί της Τρίτης, 1ης Αυγούστου, Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βρυούλων κ. Παντελεήμονος (Οικουμενικό Πατριαρχείο), ενώ συμμετείχαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας) και ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε τον θείο λόγο.
Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργία τέθηκε σε προσκύνηση το Τίμιο Ξύλο από το Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά Βερμίου, το οποίο μετέφερε κατά τον Πανηγυρικό Εσπερινό ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς μας Μητροπόλεως και Καθηγούμενος του Ιερού Προσκυνήματος της Παναγίας Σουμελά, Αρχιμ. Αθηναγόρας Μπίρδας. Πρόκειται για τον Τίμιο Σταυρό που δωρήθηκε από τον Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Εμμανουήλ τον Γ’ τον Μεγαλοκομνηνό στην παλαίφατη Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά του Πόντου και περιέχει μεγάλο τμήμα του Τιμίου Ξύλου.
Στο τέλος τελέστηκε ο καθιερωμένος Αγιασμός με την ευκαιρία της εορτής της προόδου του Τιμίου Σταυρού, παρουσία τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών και πλήθους ευσεβών πιστών, ενώ της εκκλησιαστικής τάξεως επιμελήθηκε ο Αρχιερατικός Επίτροπος περιχώρων Βεροίας και προϊστάμενος του Ιερού Προσκυνηματικού Ναού του Οσίου Αντωνίου Αρχιμ. Σωσίπατρος Πιτούλιας.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ευχαρίστησε τους Αγίους Αρχιερείς που λαμπρύνουν με την παρουσία τους την Ιερά Πανήγυρη αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Τόν κατά Μακκαβαίων συγκροτηθέντα πόλεμον, δεῦτε θεασώμεθα πιστοί, καί τήν τούτων ἀνδρείαν».
Θεατές σέ ἕναν πόλεμο μᾶς καλεῖ νά γίνουμε σήμερα ὁ ἱερός ὑμνογράφος. Σέ ἕναν πόλεμο στόν ὁποῖο ἀντιμέτωποι ἦταν ἑπτά νέα παιδιά, ἑπτά εὐλαβεῖς καί πιστοί Ἰσραηλίτες, οἱ ἑπτά Μακκαβαῖοι παῖδες, πού δέν θέλησαν νά ὑποκύψουν στίς ἐπιταγές τοῦ βασιλέως καί νά καταπατήσουν τόν νόμο τοῦ Θεοῦ. Θεατές σέ ἕναν πόλεμο πού δέν διεξάγεται μέ ὅπλα ἀνθρώπινα καί συμβατικά, ἀλλά μέ ὅπλα πνευματικά.
Μᾶς καλεῖ ὁ ἱερός ὑμνογράφος νά γίνουμε θεατές σ᾽ αὐτόν τόν πόλεμο, ὄχι γιά νά ἀπολαύσουμε ἕνα παράξενο θέαμα, ἀλλά γιά νά διδαχθοῦμε ἀπό τήν ἀνδρεία τῶν ἀγωνιζομένων. Γιατί καί ἐμεῖς, ὁ κάθε πιστός, καλούμεθα νά ἀντιμετωπίσουμε ἕναν πόλεμο. Ὄχι βεβαίως σάν αὐτόν τόν ὁποῖο ἀντιμετώπισαν οἱ ἑπτά Μακκαβαῖοι παῖδες, ἡ μητέρα τους ἡ ἁγία Σολομονή καί ὁ διδάσκαλός τους ὁ ἅγιος Ἐλεάζαρος, τοῦ ὁποίου πολέμου ἡ κατάληξη ἦταν τό μαρτύριο, ἀλλά καλούμεθα νά ἀντιμετωπίσουμε ἕναν πόλεμο πνευματικό, ἕναν πόλεμο σάν αὐτόν στόν ὁποῖο ἀναφέρεται ὁ ἱδρυτής τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «πρός τόν κοσμοκράτορα τοῦ σκότους», πρός τόν διάβολο.
Αὐτός εἶναι ὁ ἀρχηγός κάθε πολέμου. Αὐτός πού συγκρότησε πρωτίστως πόλεμο ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, νομίζοντας ὅτι μπορεῖ νά γίνει ἀνώτερός του, νομίζοντας ὅτι μπορεῖ νά τόν νικήσει καί νά ἐπικρατήσει στόν κόσμο.
Αὐτός συγκρότησε πόλεμο καί ἐναντίον τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ Κυρίου μας, ὁ ὁποῖος ἦλθε στή γῆ γιά νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τήν καταδυναστεία τοῦ διαβόλου. Καί ἔφθασε μάλιστα μέχρι τοῦ σημείου νά βρεῖ συνεργούς τῆς κακίας του μεταξύ τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι παρά τό γεγονός ὅτι ἀπήλαυσαν τίς εὐεργεσίες καί τά θαύματα τοῦ Χριστοῦ κατά τά τρία χρόνια τοῦ δημοσίου βίου του, τόν καταδίκασαν στόν ἐπονείδιστο σταυρικό θάνατο. Καί τό ἔκανε πιστεύοντας ὅτι ἔτσι θά νικήσει τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ καί θά κυριαρχήσει ὁ ἴδιος στόν κόσμο.
Ἀντί ὅμως νά συντρίψει τόν Χριστό ἐπί τοῦ Σταυροῦ ὁ διάβολος καί νά ἐξέλθει νικητής, τόν συνέτριψε ὁ Χριστός «θανάτῳ θάνατον πατήσας», καί μᾶς ἄφησε τόν Σταυρό του «ὅπλον κατά τοῦ διαβόλου», ὅπλο γιά τόν πόλεμο τόν ὁποῖο καλεῖται νά διεξαγάγει ὁ κάθε πιστός ἐναντίον τοῦ διαβόλου. Διότι, ἐφόσον δέν κατόρθωσε ὁ διάβολος νά νικήσει τόν Χριστό καί νά ἀκυρώσει τό σχέδιο τῆς σωτηρίας μας, τώρα πλέον ἐπιτίθεται καί πολεμᾶ τόν κάθε ἕνα ἀπό ἐμᾶς, προκειμένου νά μᾶς παρασύρει καί νά χάσουμε τή σωτηρία, τήν ὁποία μᾶς προσέφερε ὁ Χριστός μέ τή δική του θυσία, μέ τόν δικό του Σταυρό.
Γι᾽ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία μας, θέλοντας νά μᾶς ἐνισχύσει στόν πνευματικό αὐτό πόλεμο, προβάλλει τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου μας. Γι᾽ αὐτό καί ἐμεῖς σήμερα, ἡμέρα κατά τήν ὁποία στήν Κωνσταντινούπολη λιτάνευαν τόν τίμιο Σταυρό σέ ὅλη τήν πόλη, μεταφέραμε τόν τίμιο Σταυρό, ὁ ὁποῖος φυλάσσεται στό ἱερό Προσκύνημα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ καί περιέχει τμῆμα τοῦ Τιμίου Ξύλου τοῦ ζωοποιοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου μας, γιά νά τόν προσκυνήσουμε καί νά λάβουμε τήν εὐλογία καί τή χάρη του.
Μέ τή χάρη τοῦ Σταυροῦ, ἄλλωστε, κατόρθωσε καί ὁ πολιοῦχος μας ἅγιος Ἀντώνιος ὁ νέος, τόν ὁποῖο τιμοῦμε κατά τήν παράδοση καί σήμερα, νά ἀποκρούσει τόν δαιμονικό πόλεμο, τόν ὁποῖο ἀντιμετώπιζε, ὅταν ἀσκήτευε στίς λόχμες τοῦ ποταμοῦ Ἀλιάκμονα, καί ὁ διάβολος προσπαθοῦσε διαρκῶς καί ἐφευρίσκοντας ποικίλα τεχνάσματα νά τόν νικήσει καί νά τόν παρασύρει στήν ἁμαρτία καί στήν καταστροφή, τόσο τήν ψυχική ὅσο καί τή σωματική.
Ὅμως ὁ ἅγιος Ἀντώνιος ἀντέστη μέ τή δύναμη τοῦ Σταυροῦ καί κατόρθωσε νά νικήσει στόν πνευματικό αὐτό πόλεμο καί νά λάβει τόν στέφανο τῆς δόξης ἀπό τόν Θεό.
Ἄς ἀκούσουμε, λοιπόν, καί ἐμεῖς τήν πρόσκληση πού μᾶς ἀπηύθυνε σήμερα ὁ ἱερός ὑμνογράφος, νά γίνουμε θεατές τοῦ πολέμου ἐναντίον τῶν ἁγίων Μακκαβαίων καί τῆς ἀνδρείας τους. Ἀλλά ἄς μήν παραμείνουμε μόνο θεατές. Ἄς ἀγωνισθοῦμε, ἔχοντας ὡς ὅπλο τόν τίμιο Σταυρό, ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας, ἐναντίον τῶν παθῶν καί τῶν ἀδυναμιῶν μας, ἐναντίον τῶν κακῶν συνηθειῶν μας, πού γίνονται κάποιες φορές καί ἐμπόδιο στό νά ἀκολουθήσουμε τήν ὁρισμένη ἀπό τήν Ἐκκλησία μας νηστεία τοῦ Δεκαπενταυγούστου.
Καί εὔχομαι νά νικήσουμε σ᾽ αὐτόν τόν πνευματικό ἀγώνα πού ἀρχίζουμε ἀπό σήμερα, μέ τίς πρεσβεῖες τῶν ἑορταζομένων ἁγίων Μακκαβαίων, τῆς ἁγίας Σολομονῆς, τῆς μητέρας τους, τοῦ ἁγίου Ἐλεαζάρου καί τοῦ πολιούχου μας ἁγίου Ἀντωνίου, ἀλλά καί τίς εὐχές τῶν Σεβασμιωτάτων Ἁγίων Ἀρχιερέων, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βρυούλων κ. Παντελεήμονος, πολυσεβάστου ἱεράρχου τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, ὁ ὁποῖος προεξῆρχε τῆς σημερινῆς θείας Λειτουργίας, ἀλλά καί τοῦ ἐπίσης σεβαστοῦ καί ἀγαπητοῦ Ἁγίου Τριπόλεως, κ. Θεοφυλάκτου, σεπτοῦ ἱεράρχου τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, πρός τούς ὁποίους ἐκφράζω καί πάλιν τήν εὐγνωμοσύνη καί τίς εὐχαριστίες μου, γιατί μέ τή σεπτή παρουσία τους λάμπρυναν τήν πανήγυρή μας.
Τούς εὐχαριστῶ καί τούς δύο ἀπό καρδίας καί εὔχομαι καί μέ τίς δικές τους εὐχές ἡ Παναγία μας νά μᾶς διαφυλάττει, γιά νά περάσουμε τόν Δεκαπενταύγουστο μέσα ἀπό τήν πνευματική ἄσκηση, τή νηστεία, τήν προσευχή καί τίς Παρακλήσεις στήν Κυρία Θεοτόκο, τήν Παναγία καί Μητέρα μας. Ἀμήν.
